Επέτειος και κρίση

Η επέτειος της 25ης Μαρτίου είναι μια ευκαιρία να σκεφθούμε πού πάμε, ως έθνος, αλλά και να τονώσουμε το αίσθημα εθνικής αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας. Είμαστε ένας λαός που έχει περάσει περιπέτειες, καταστροφές, πολέμους και εμφυλίους. Πολλές μάλιστα φορές στο παρελθόν, ακόμη και στη μάχη για την εθνική μας ανεξαρτησία, εγκλωβισθήκαμε την πλέον άκαιρη στιγμή σε εμφύλιες συρράξεις οι οποίες κόστισαν ακριβά. Ας τα θυμηθούμε όλα αυτά που αφορούν την Ιστορία μας και ας βγάλουμε τα σωστά συμπεράσματα. Να είμαστε, δηλαδή, σίγουροι ότι με τη σωστή ηγεσία και τη θέληση μιας ισχυρής πλειοψηφίας του λαού θα ξεπεράσουμε και τη σημερινή κρίση. Και ταυτόχρονα να αποφύγουμε με κάθε τρόπο τον διχασμό, το χάος και τις εμφύλιες συρράξεις που με τόσο πάθος και μανία επιδιώκουν οι δυνάμεις της καταστροφής και της τυφλής βίας, οι οποίες δεν έχουν ίχνος σεβασμού και ενδιαφέροντος για τις παραδόσεις, αλλά και για το μέλλον αυτού του ιστορικού έθνους.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 24-25/3/2012

 

Τα όρια της καπηλείας

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 18/11/2008

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια γενναία και αγνή πράξη των νέων που συμμετείχαν σε αυτήν. Έκτοτε όμως, και ειδικώς μετά τη μεταπολίτευση, έγινε αντικείμενο καπηλείας είτε από ορισμένους πρωταγωνιστές του είτε πάλι από κακούς μιμητές του. Ιδιαιτέρως αντιαισθητική, όμως, είναι η μακροχρόνια προσπάθεια των κομμάτων να διεκδικήσουν ένα κομμάτι της ιστορικής μνήμης.

Το «Πολυτεχνείο» δεν οργανώθηκε από κόμματα και δεν ανήκει σε κόμματα. Αυτό ας το καταλάβουν όσοι σήμερα συμμετέχουν σε μια ανούσια διελκυστίνδα, με αφορμή την ιδιοκτησία της «σημαίας του Πολυτεχνείου». Σε μια περίοδο κυνισμού και απαξίας στην ελληνική κοινωνία ας προσπαθήσουμε όλοι να θυμηθούμε τον ρομαντισμό και την αγνότητα εκείνων των ημερών του Νοεμβρίου του 1973. Η καπηλεία έχει τα όριά της.