RSS

Η σημαία του Πολυτεχνείου

19 Nov

Του Παντελή Mπουκάλα, Η Καθημερινή, 18 Nοεμβρίου 2008

Η σημαία του Πολυτεχνείου, κι όλα όσα σημαίνει, ποτέ δεν κινδύνεψε σοβαρά από τους υβριστές της εξέγερσης και τους αρνητές των νεκρών της· τους συκοφάντες, ακόμα κι αν, διαγράφοντας την ιστορημένη πραγματικότητα, συνεχίζουν το παπαδοπουλικό τροπάριο ότι «με τη βοήθεια του Θεού δεν σκοτώθηκε κανένας», τους περιφρονεί, πολύ περισσότερο τώρα που ορισμένοι εξ αυτών, πούροι εθνικόφρονες και λάβροι υπερασπιστές της «ελληνορθόδοξης» χούντας, «ντύθηκαν φίλοι» της δημοκρατίας. Η σημαία του Πολυτεχνείου απειλήθηκε, και απειλείται, από τους πολιτικά απόντες της ανταρσίας εκείνης και ιδεολογικά σφοδρούς αντιπάλους του ελευθεριακού πνεύματός της (πώς να ανεχτούν τον αυθορμητισμό οι μηχανισμοί που θεμελιώνουν την επιβίωσή τους στην άβουλη πειθαρχία;) που έσπευσαν εκ των υστέρων, και εξ υστεροβουλίας, να σφετεριστούν, να ιδιοποιηθούν, να τοκίσουν· απειλήθηκε και απειλείται απ’ όσους την τραβολογούν, ο καθένας προς το μέρος του, τάχα για «να δώσουν το σωστό νόημα» σε ένα γεγονός που όταν γραφόταν, αυτοί προσπαθούσαν να το σβήσουν ή να το παραχαράξουν.

Στα δεκάχρονα του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1983, ο Μανόλης Αναγνωστάκης μετρούσε τον θυμό του και του έδινε το όνομα του φόβου γράφοντας στίχους όπως ετούτοι: «Φοβάμαι / τους ανθρώπους που εφτά χρόνια / έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι / και μια ωραία πρωία -μεσούντος κάποιου Ιουλίου- / βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας: / “Δώστε τη χούντα στο λαό”. […] Φοβάμαι τους ανθρώπους / που σου ’κλειναν την πόρτα / μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια / και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο / να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν». Τέτοιους ανθρώπους, αναδρομικώς και εκ του ασφαλούς ήρωες, γέννησε πολλούς η μεταπολίτευση. Ανάμεσά τους και οι σφετεριστές μνήμης και ιδεών.

Σφετερισμό μνήμης συνιστά και η ιδιοποίηση της ματοβαμμένης σημαίας του Πολυτεχνείου από τη φοιτητική νεολαία του ΠΑΣΟΚ επί δεκαετίες, από τον καιρό της πρώτης εξουσίας του κόμματος αυτού. Με το πρόσχημα της αδυναμίας να συγκροτηθεί ΕΦΕΕ (μια αδυναμία για την οποία δεν ήταν μικρή η ευθύνη της ΠΑΣΠ), οι νεαροί αλαζόνες και οι τυπικώς ενήλικοι καθοδηγητές τους (από πρότυπα αλαζονείας το ΠΑΣΟΚ δεν είχε ποτέ έλλειψη), κατακράτησαν το σύμβολο της εξέγερσης. Και τώρα ακόμα που η Συντονιστική Επιτροπή Εορτασμού απαιτεί την επιστροφή της σημαίας στον οικείο της χώρο, στο Πολυτεχνείο, οι της ΠΑΣΠ, που φαίνεται ότι δεν απογαλακτίστηκαν από τα ήθη του καθεστωτικού ΠΑΣΟΚ, αρνούνται το αυτονόητο, παρότι το κόμμα τους δείχνει να συγκατανεύει, έστω και με τόση αργοπορία. Ενα σύμβολο μπορείς να το τιμήσεις με πολλούς τρόπους. Με την προσβολή του πάντως ποτέ.

Advertisements
 
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: