RSS

Οι «συνοδοί» του συμβόλου

19 Nov
Αυτόπτης ΜΑΡΤΥΣ
Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ηταν ένα κανονικό μεσημέρι χθες στην πλατεία Εξαρχείων. Αν δεν υπήρχε το πανό με τα τεράστια γράμματα «Τα Εξάρχεια έχουν ιστορία, έξω οι μπάτσοι και η πρέζα από την πλατεία», θα νόμιζες ότι είναι ένα στέκι σαν όλα τα άλλα όπου μυρίζει εσπρέσο, ακούγονται γέλια και πούλια που σκάνε με δύναμη στο τάβλι. Κατηφορίζοντας την οδό Στουρνάρη προς το Πολυτεχνείο, ο δρόμος έχει πορτοκαλί κορδέλες της Αστυνομίας. Και ξαφνικά μια ομάδα νεαρών αντρών με χοντρά μπουφάν, καπέλα, σκούφους, σκούρα γυαλιά, σχετικά οργανωμένη, κατεβαίνει κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά ερευνητικά σαν να πρόκειται για εκπαιδευόμενους συνοδούς επισήμων. Αριστερά και δεξιά τους προχωρούν διμοιρίες των ΜΑΤ.

«Τι στο διάολο είναι αυτοί;», είναι η πρώτη ερώτηση που σου ‘ρχεται. Η εμπειρία λέει ότι δεν μπορεί να είναι της Ασφάλειας. Αυτοί συνήθως έχουν και τσαντάκια μέσης, «μπανάνες» για το πιστόλι. Και ακολουθείς από το πλάι και διακριτικά. Φτάνουν έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου. Ο κόσμος είναι λιγοστός. Η ώρα είναι 3 παρά τέταρτο.

«Νωρίς είναι ακόμα», σκέφτεσαι. Στο διάζωμα της Πατησίων είναι δημοσιογράφοι με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές. Στα Χαυτεία ήδη τα μπλοκ είχαν αρχίσει να χρωματίζουν τους δρόμους με σημαίες και πανό. Η ομάδα με τα καπέλα και τα γυαλιά στέκεται μπροστά και έχει περικυκλώσει μια άλλη ομάδα νεαρών παιδιών με φοιτητικό στιλ.

«Ναι, αυτοί είναι φοιτητές, περιμένουν τη σημαία», λέει ένας φοιτητής δίπλα μας. Κάποιοι μπαίνουν μέσα, βγαίνουν σε δευτερόλεπτα. Οι νεαροί με τα καπέλα και τα γυαλιά τους κυκλώνουν. Οι φοιτητές που βρίσκονται στον κλοιό τους άρχιζαν να φωνάζουν «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε». Μετέφεραν τη ματωμένη σημαία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ξεκίνησαν γρήγορα, σχεδόν συνωμοτικά.
Το πλήθος άρχισε ν’ ανεβαίνει όλους τους δρόμους που οδηγούσαν πρώτα στο Σύνταγμα και μετά στην αμερικανική πρεσβεία. Κοιτάζοντας τα πρόσωπα των παιδιών που φωνάζουν συνθήματα εισπράττεις μια μυρωδιά οργής και αγωνιστικότητας. Κάτι δυνατό υπάρχει σ’ αυτά τα πρόσωπα, δεν μπορεί να είναι αλλιώς.

Στην οδό Σταδίου, έξω από το κτίριο του ΟΤΕ, το μάτι κάνει μία στάση. Μια κοπέλα, όπως φαίνεται από το σχήμα του σώματός της, έχει γονατίσει, έχει κρύψει το πρόσωπο στα χέρια και τείνει τις παλάμες της στους περαστικούς. Ζητά ελεημοσύνη σε μια στάση που θυμίζει αρχαία προσευχή. Στις παλάμες της κάποιοι έχουν αφήσει μερικές υποδιαιρέσεις του ευρώ, είναι τα μόνα που δεν είναι σκοτεινά πάνω σ’ αυτό το κουβάρι.

Η πορεία ξεκίνησε, η σημαία με τους φοιτητές βρέθηκε στη Βουλή για αρκετή ώρα. Αυτοί με τα γυαλιά και το ύφος ασφαλίτη κάθισαν παραδίπλα και κοιτούσαν. Η βροχή δυνάμωνε κι άλλο. Όταν ο κατάμαυρος ουρανός άνοιξε για τα καλά, τα πρόσωπα των νεαρών που φώναζαν συνθήματα, αν και μουσκεμένα, σφίχτηκαν κι άλλο…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/11/2008
Advertisements
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: