RSS

12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945: Η συμφωνία της Βάρκιζας και ο ρόλος του Τσιριμώκου

12 Feb

12 Φλεβάρη 1945. Οι αντιπροσωπείες του ΕΑΜ και της κυβρνησης αμσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

12 Φλεβάρη 1945. Οι αντιπροσωπείες του ΕΑΜ και της κυβέρνησης αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

  • Η συμφωνία της Βάρκιζας, που υπογράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945 ανάμεσα στην ηγεσία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ από τη μια πλευρά και την κυβέρνηση Πλαστήρα από την άλλη, αποτέλεσε το πρώτο επίσημο κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στον αστικό πολιτικό κόσμο και τις μη αστικές δυνάμεις στην Ελλάδα για μια ομαλή, ειρηνική, δημοκρατική εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου στον μεταπολεμικό κόσμο.

Αλλά στο βάθος δεν υπήρχε πραγματική διάθεση για συμβιβασμό. Το αστικό κράτος και ο μηχανισμός του, όπως και οι Αγγλοι, έψαχναν για κάποια «παράλειψη», μια «τρύπα» για να περιορίσουν ή να υποτάξουν τις δυνάμεις της Αριστεράς, ενώ η ηγεσία του ΚΚΕ αποφάσισε να κρύψει το καλύτερο μέρος του οπλισμού του ΕΛΑΣ για μελλοντική πιθανή χρησιμοποίησή του.

Η δυσπιστία ήταν έκδηλη και από τις δύο πλευρές, και μόνο μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 φάνηκε η διάθεση των δύο πλευρών να τηρήσουν σιωπηρά -χωρίς γραπτή δέσμευση, όπως συνέβη στη Βάρκιζα- τους όρους εκείνης της συμφωνίας.

Στις διαθέσεις των Αγγλων και του κρατικού ελληνικού μηχανισμού προστέθηκε ο περίεργος αν όχι και σκοτεινός ρόλος ενός κεντρικού αντιπροσώπου της αριστερής αντιπροσωπείας στη Βάρκιζα: του Ηλία Τσιριμώκου, ηγέτη του μικρού κόμματος της Ενωσης Λαϊκής Δημοκρατίας (ΕΛΔ) που συμμετείχε στο ΕΑΜ.

Το φθινόπωρο του 1944 ο Τσιριμώκος, ως αντιπρόσωπος του ΕΑΜ, είχε αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Η ηγεσία του ΕΑΜ και του ΚΚΕ πρόβαλλε ιδιαίτερα τον Τσιριμώκο, που είχε αποτελέσει μεταξύ άλλων μέλος της αριστερής αντιπροσωπείας στη Μέση Ανατολή το καλοκαίρι του 1943 και είχε μάλιστα συνυπογράψει το κοινό κείμενο για τη μη επιστροφή του βασιλιά Γεωργίου Β’ στην Ελλάδα πριν από τη διεξαγωγή ενός γνήσιου δημοψηφίσματος περί το Πολιτειακό, πλάι στους Π. Κανελλόπουλο, Γ. Εξηντάρη, Κ. Πυρομάγλου, Π. Ρούσο και Α. Τζήμα.1 Τουλάχιστον από το τέλος της Κατοχής ο Τσιριμώκος είχε αρχίσει να ελίσσεται μυστικά και περίεργα. Ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας συνεργαζόταν με τον Γεώργιο Παπανδρέου σε μια εποχή που οι Αγγλοι επιδίωκαν την απομόνωση του ΚΚΕ από τις άλλες αριστερές δυνάμεις που ανήκαν στο ΕΑΜ.

Στις αρχές Νοεμβρίου 1944 ο Βρετανός πρεσβευτής στην Αθήνα ρώτησε τον Γ. Παπανδρέου αν είχε επιτύχει κάτι προς την κατεύθυνση του αποχωρισμού των μετριοπαθών στοιχείων από το ΕΑΜ. Ο Παπανδρέου απάντησε ότι «η διαδικασία είχε αρχίσει. Για παράδειγμα ο κ. Τσιριμώκος μού είχε πει εμπιστευτικά ότι περίμενε τη στιγμή για να φύγει».2

Στις 8 Ιανουαρίου 1945 ο πρεσβευτής Λίπερ πληροφορήθηκε από το Βρετανό υπολοχαγό των υπηρεσιών πληροφοριών Ρόντνεϊ Μποντ, ότι το κόμμα του Τσιριμώκου, «η ΕΛΔ είχε αποφασίσει με δική της πρωτοβουλία να πραγματοποιήσει την τελική ρήξη με το ΕΑΜ».3

Ο Τσιριμώκος προωθούσε τις επαφές του, ενώ το ΕΑΜ επιθυμούσε να διατηρήσει την ενότητά του και γι’ αυτό να προβάλλει ιδιαίτερα τον αρχηγό της ΕΛΔ. Η Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου ήταν μια ενδιαφέρουσα και «σκοτεινή» μέρα. Η αριστερή αντιπροσωπεία είχε φτάσει στην πολυτελή έπαυλη Κανελλοπούλου, στην περιοχή της Βάρκιζας, αποτελούμενη από τους Γιώργη Σιάντο, Δημήτρη Παρτσαλίδη και Ηλία Τσιριμώκο.

Στη βίλα Κανελλοπούλου, όπου θα διεξάγονταν οι τελικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης Πλαστήρα και της αριστερής αντιπροσωπείας, ο Τσιριμώκος είχε ιδιαίτερες επαφές με τον εκπρόσωπο της βρετανικής πρεσβείας Ντέιβιντ Μπάλφουρ και τον ιδιαίτερο γραμματέα του αντιβασιλέα αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, δικηγόρο Ιωάννη Γεωργάκη, αργότερα ιδιαίτερο συνεργάτη του Αριστοτέλη Ωνάση, που ήταν παρών σε όλη τη διάρκεια της διάσκεψης.

Ο Τσιριμώκος εκδήλωσε την επιθυμία να έχει μια μυστική ιδιαίτερη συνάντηση με τον αρχιεπίσκοπο – αντιβασιλέα. Ετσι, καταστρώθηκε ένα έξυπνο σχέδιο. Ο Τσιριμώκος ζήτησε να φύγει προσωρινά για να πάει στην Αθήνα «και να επισκεφθεί την ηλικιωμένη γιαγιά του». Οι Βρετανοί στρατιωτικοί που παρευρίσκονταν στην έπαυλη Κανελλοπούλου «μετά από μια μεγάλη επίδειξη αντιρρήσεων, που σκοπό είχαν ν’ αφοπλίσουν τις κομμουνιστικές υποψίες» συγκατατέθηκαν τελικά. Ο Τσιριμώκος με συνοδεία οδηγήθηκε στην οικία του και από εκεί μεταφέρθηκε «μυστικά στον τόπο διαμονής του αρχιεπισκόπου», στο Χαλάνδρι, όπου είχε μια καρποφόρα συνομιλία με τον Δαμασκηνό. Ο Τσιριμώκος «έδωσε οριστική υπόσχεση στον αντιβασιλέα ότι θ’ αντιταχθεί στα κομμουνιστικά αιτήματα».

Μια νέα συνάντηση μεταξύ Δαμασκηνού και Τσιριμώκου έγινε την επόμενη μέρα. Οι Βρετανοί αδημονούσαν να μάθουν αποτελέσματα των επαφών των δύο συνομιλητών. Ο Δαμασκηνός ενημέρωσε τη βρετανική πλευρά ότι «ο Τσιριμώκος ήταν ένα μεγάλο πλεονέκτημα για μας, αφού μας είχε δώσει πληροφορίες από τα πριν για τη γραμμή που -ο Σιάντος και ο Παρτσαλίδης- θ’ ακολουθούσαν και ήταν διατεθειμένος την κατάλληλη στιγμή να τους προδώσει».4

Η βρετανική ηγεσία, που στο μεταξύ είχε φτάσει στη Γιάλτα για τη διάσκεψη (Τσόρτσιλ, Στάλιν, Ρούζβελτ), ενημερωνόταν σχετικά με τη διάσκεψη της Βάρκιζας και τις κινήσεις του Τσιριμώκου και συμφωνούσε ότι δεν έπρεπε να δοθεί γενική αμνηστία για τα γεγονότα της εξέγερσης του Δεκέμβρη 1944. Αλλά ο Σιάντος και ο Παρτσαλίδης επέμεναν για τη χορήγηση γενικής αμνηστίας. Καθώς η διάσκεψη κινδύνευε να βρεθεί σε αδιέξοδο, αναζητήθηκε εκ νέου ο Τσιριμώκος, και ο Δαμασκηνός συνομίλησε μαζί του. Ο αρχιεπίσκοπος εξήγησε στους Βρετανούς μετά το τέλος της συνάντησης ότι ο συνομιλητής του «τώρα φαίνεται έτοιμος να εγκαταλείψει τους συνεργάτες του στο ζήτημα της αμνηστίας».

Ενώ συνεχίζονταν οι συνομιλίες της Βάρκιζας, ο Σάββας Παπαπολίτης, στενός συνεργάτης του Τσιριμώκου, συναντήθηκε με τον Λίπερ.

Παράδοση μρους του οπλισμού των Ελασιτών.

Παράδοση μέρους του οπλισμού των Ελασιτών.

Ο Τσιριμώκος είχε ζητήσει από τον Παπαπολίτη να συναντηθεί με το Βρετανό πρεσβευτή, με σκοπό να εξηγήσει τα ακόλουθα: «Από μια σειρά αναποδιές ο Τσιριμώκος βρέθηκε ακόμα μια φορά στο στρατόπεδο του ΚΚΕ μετά το τέλος της μάχης της Αθήνας. Εντάχθηκε στην αντιπροσωπεία όχι με σκοπό να βοηθήσει τον Σιάντο, αλλά με στόχο να εξασφαλίσει μια συμφωνία που θα αδυνατίσει το ΚΚΕ». Ο Παπαπολίτης ήταν εξουσιοδοτημένος να πληροφορήσει τον Λίπερ ότι η απόφαση του Τσιριμώκου ήταν «να συνενώσει όλες τις σοσιαλιστικές ομάδες για να υποστηρίξουν ανοιχτά» τη βρετανική δράση στην Ελλάδα «και να καταδικάσει το ΚΚΕ για την αντιβρετανική του στάση».5

Ενώ οι εργασίες της διάσκεψης στη Βάρκιζα συνεχίζονταν, μια επιστολή στάλθηκε προς τη βρετανική ηγεσία, υπογεγραμμένη από τους Σιάντο, Παρτσαλίδη και Τσιριμώκο: «Δεχόμαστε να λυθεί -τόνιζαν οι συντάκτες της επιστολής- το ζήτημα των διώξεων με βάση την αρχή που έθεσε η κυβερνητική αντιπροσωπεία».

12/2/1945 Οι Ηλίας Τσιριμώκος - Γιώργης Σιάντος και Μήτσος Παρτσαλίδης υπογράφουν τη συμφωνία της Βάρκιζας.

12/2/1945 Οι Ηλίας Τσιριμώκος - Γιώργης Σιάντος και Μήτσος Παρτσαλίδης υπογράφουν τη συμφωνία της Βάρκιζας.

Η υποχώρηση της αριστερής αντιπροσωπείας στο θέμα της γενικής αμνηστίας πρόσφερε τη «μαύρη τρύπα» που θα έδινε την ευκαιρία να διωχτούν χιλιάδες οπαδοί της Αριστεράς, συχνά με κατηγορίες για φανταστικά αδικήματα.

Ο περίεργος και σκοτεινός ρόλος του Τσιριμώκου στις διαπραγματεύσεις της Βάρκιζας, ίσως να μας διευκολύνει να κατανοήσουμε καλύτερα την ξαφνική του αποστασία από τον Γεώργιο Παπανδρέου και την Ε.Κ., τον Αύγουστο του 1965, και την ανάθεση από τον Κωνσταντίνο της εντολής να σχηματίσει κυβέρνηση. Η πρωτοβουλία Τσιριμώκου απέτυχε τελικά. Ομως στη συνέχεια ο Ελληνας πολιτικός πρωτοστάτησε παρασκηνιακά στη δημιουργία της κυβέρνησης των αποστατών υπό τον Στ. Στεφανόπουλο. Στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου, ο Τσιριμώκος χρημάτισε αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών, οπότε και πραγματοποίησε σημαντικές συνομιλίες με τους Αμερικανούς και τους Αγγλους περί το Κυπριακό κ.ά.


1. Βλ. το πρωτότυπο κείμενο της κοινής δήλωσης στο φωτογραφικό ένθετο, «Οι προστάτες», εκδ. «Ιωλκός», 2008
2. Αρχεία Φ.Ο., FO 371/43695, R 18257
3. Αρχεία Φ.Ο., FO 371/48245, R 654/G
4. Ημερολόγιο Μακμίλαν, σ. 672
5. Αρχεία Φ.Ο., FO 371/48254, R2714/G
Του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 12/02/2009
Advertisements
 

5 responses to “12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945: Η συμφωνία της Βάρκιζας και ο ρόλος του Τσιριμώκου

  1. triantos

    June 27, 2009 at 10:55 am

    ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ/ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΒΑΛΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΙΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

    Πολύς θόρυβος έχει γίνει τελευταία για τον Συνασπισμό, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον αδαή Τσίπρα, τον λαοφιλή Αλαβάνο για τον οποίο χύθηκαν ποτάμια τα δάκρυα, προκειμένου να μην πραγματοποιήσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και από βουλευτής, και για πολλούς άλλους.

    Έτσι έχει πλαστεί ένας μύθος, ότι δήθεν το Συνασπισμός/ ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα του λαού, ο εκφραστής και ο υπερασπιστής των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, η εγγύηση των ατομικών ελευθεριών κλπ.

    Όμως έτυχε ποτέ κανείς από τους θρηνούντες για τον Αλαβάνο, τον Τσίπρα, τον Κουβέλη, τον Κωνσταντόπουλο, τον Γιάννη Μπανιά κλπ να έχει υποβάλει αίτηση στη Βουλή και μάλιστα στο συγκεκριμένο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, προκειμένου κάποιος από τους «λαοφιλείς» βουλευτές του να ζητήσει με αναφορά, ερώτηση ή επερώτηση – σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής – να υποχρεωθεί ο αρμόδιος Υπουργός να δώσει εξηγήσεις για κάποια παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των μη κουκουλοφόρων πολιτών, ανθρώπων τα εργατικά δικαιώματα των οποίων παραβιάστηκαν κατά τρόπο που απαγορεύεται από την κοινοτική οδηγία 2000/78/ΕΚ, της Ευρώπης (ναι της μισητής για τους αριστερούς Ευρώπης, που προστατεύει τους εργαζόμενους με τον τρόπο της και με τα δικαστήριά της);

    Ένας Έλληνας πολίτης στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2006 υπέβαλε ένα τέτοιο αίτημα, με τη μορφή αναφοράς, στα Γραφεία του Συνασπισμού στη Βουλή.

    Ο πολίτης, μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών, αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να υποχρεωθεί από την Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη να αποχωρήσει από την υπηρεσία σε ηλικία 60 ετών, χωρίς να έχει συμπληρώσει 35ετή υπηρεσία στο δημόσιο, με βάση μια διάταξη νόμου (άρθρο 83, παρ. 1, εδ. α’ του Ν. 2594/1998), αντίθετη στην κοινοτική οδηγία 2000/78/ΕΚ. Οι δόλιοι συντάκτες αυτής της διάταξης, την χρησιμοποιούσαν προκειμένου να απομακρύνουν από την υπηρεσία τέσσερις (4) μόνιμους υπαλλήλους, οι οποίοι κρατούσαν στα χέρια τους, ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας ως προς την προαγωγή τους, τις οποίες αρνιόταν να εφαρμόσει η Υπουργός Εξωτερικών, ενώ αν τις εφάρμοζε, δεν θα υπήρχε περίπτωση εφαρμογής της προαναφερθείσας διάταξης του νόμου και, στην περίπτωση αυτή, οι εν λόγω υπάλληλοι θα παρέμεναν στην υπηρεσία μέχρι τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας τους ή της τριακονταπενταετίας, όπως όλοι οι λοιποί Έλληνες πολίτες.

    Ο σκοπός της Ντόρας Μπακογιάννη ήταν να τους απομακρυνθεί από την υπηρεσία πρόωρα, με πρόωρη συνταξιοδότηση και με μειωμένη σύνταξη, και μετά να τους αφήσει να αναλίσκονται με τη δικαιοσύνη (αιτήσεις ακυρώσεως, αναιρέσεις, ευρωπαϊκό δικαστήριο) ώστε να μην μάθε κανείς εγκαίρως, στο διάστημα που θα έλαμπε το φωτοστέφανο της πετυχημένης στο σκοπιανό και στα ελληνοτουρκικά Υπουργού Εξωτερικών, ότι είχε διαπράξει τέτοια ατιμία, βεβαιωμένη με αμετάκλητη δικαστική απόφαση.

    Ο πολίτης που προσέφυγε στο Συνασπισμό και τις τρείς φορές, έλαβε καθυσυχαστική διαβεβαίωση από τον κ. Δ. Χατζησωκράτη, ότι θα ασκηθεί αναφορά ή ερώτηση ενός εκ των βουλευτών του Συνασπισμού στη Βουλή προς την Υπουργό Εξωτερικών, ώστε να υποχρεωθεί να δώσει απαντήσεις στην κατάφωρη αυτή παραβίαση του κοινοτικού δικαίου.

    Όμως, παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Δ. Χατζησωκράτη, ο εν λόγω πολίτης, δεν είχε πολιτικό μέσο για να τύχει της προσοχής των βουλευτών του Συνασπισμού.

    Οι βουλευτές του Συνασπισμού και ο Δ. Χατζησωκράτης, που έδινε αφειδώς τις σχετικές διαβεβαιώσεις, όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα προς την κατεύθυνση της υποβολής αίτησης ή ερώτησης προς την Υπουργό Εξωτερικών, αλλά δεν απάντησαν ποτέ και στον ενδιαφερόμενο πολίτη, έτσι ώστε συμπληρώθηκε ο χρόνος παραμονής του και υποχρεώθηκε να αποχωρήσει στο τέλος του έτους εκείνου, με πρόωρη συνταξιοδότηση, μαζί με άλλους τρεις συναδέλφους του. Αμέσως μετά η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή και ψήφισε νομοσχέδιο με το οποίο καταργήθηκε η επαίσχυντη διάταξη του άρθρου 83, παρ. 1, εδ. α’ του Ν. 2594/1998, αφού ο σκοπός της ύπαρξής της – η απομάκρυνση των υπαλλήλων που είχαν στα χέρια τους ανεκτέλεστες αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας – είχε πραγματοποιηθεί.

    Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από συγκεκριμένες «συνιστώσες», πολλοί θα μπορούσαν να αναρωτηθούν τί ενδιαφέρον θα μπορούσε να έχει κάποια συνιστώσα από αυτές στην ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος του πολίτη (Διευκρινίζουμε ότι ο πολίτης δεν ζήτησε «ρουσφέτι» από το Συνασπισμό):

    Μήπως η «Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (ΑΚΟΑ) – ευρωκομμουνιστική/ οικολογική συνιστώσα» θα έδειχνε ενδιαφέρον για το αίτημά του; Μήπως έπρεπε ο πολίτης να είχε απευθυνθεί σ’ αυτούς, προκειμένου να πεισθεί κάποιος κολλητός τους βουλευτής να υποβάλει αίτηση ή ερώτηση προς την Υπουργό Εξωτερικών μέσω της Βουλής; Από την ονομασία τους και μόνο, δείχνουν αν είναι γενειοφόροι, μουσάτοι, με τρύπια τζινς και να μασάνε ρίζες.

    Μήπως το «Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα (ΔΗΚΚΙ) – σοσιαλιστές/ σοσιαλδημοκράτες» θα ήταν ο πιο κατάλληλος αποδέκτης ενός τέτοιου αιτήματος; Με ποιά στοιχεία όμως και με ποια εχέγγυα θα ήταν δυνατόν ο πολίτης να πιστέψει ότι τα κατάλοιπα του κόμματος του Τσοβόλα που συστεγάστηκαν, μαζί με τους Τροτσκιστές κάτω από το ίδιο υπόστεγο, θα έδειχναν ενδιαφέρον, για μια ψωροαίτηση του πολίτη;

    Μήπως η «Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (ΔΕΑ) – τροτσκιστές κομμουνιστές» θα έδειχνε το πιο πηγαίο ενδιαφέρον για την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη που θα πήγαζαν από το κοινοτικό δίκαιο και την οδηγία 2000/78/ΕΚ; Έχει σχέση το κοινοτικό δίκαιο με τις διεθνιστικές επιδιώξεις του Λέων Τρότσκι; Θα έπρεπε ο πολίτης να πιάσει συζητήσεις με ένα σωρό γενειοφόρους με μαλλιά και μπερέ σαν του Τσέ Γκουεβάρα, για το πως δολοφονήθηκε ο Τρότσκι με το τσεκούρι και πολλά άλλα που ίσως απομακρύνονταν από το κοινοτικό δίκαιο, το οποίο θα φάνταζε τελείως έξω από τις επιδιώξεις των τροτσκιστών- κομμουνιστών;

    Μήπως οι «Ενεργοί Πολίτες – δημοκρατική πατριωτική αριστερά»; Μα αυτό το μόρφωμα έχει καμία σχέση, έχει καμία επαφή με τους λιγοστούς βουλευτές του Συνασπισμού που εκπροσωπούνται στη Βουλή; Μιλάνε μεταξύ τους;

    Μήπως η «Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς (ΚΕΔΑ) – ενωτικοί κομμουνιστές/ αριστεροί» θα ήταν η καταλληλότερη, ώστε ο πολίτης να συζητήσει το θέμα του με εκπροσώπους της; Μα είχε σχέση το αίτημα του πολίτη με την «ενότητα της δράσης της αριστεράς»; Μήπως θα τον κοιτούσαν περίεργα;

    Θα μου πείτε ότι έπρεπε να απευθυνθεί στο «Κόκκινο-τροτσκιστές κομμουνιστές»; Όμως ο Τρότσκι δεν είχε πεί ότι θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε το κοινοτικό δίκαιο. Αντίθετα υποστήριζε ότι πρέπει να γίνουν κομμουνιστικές επαναστάσεις σε όλο τον κόσμο και μόνο τότε θα υπάρξει σοσιαλισμός. Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες!

    Μήπως η «Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ) – μαοϊκοί κομμουνιστές; Αφήστε τη φαντασία σας να τρέξει. Φανταστείτε ένα δωμάτιο στα Εξάρχεια, γεμάτο κόκκινες σημαίες και βιβλία του Μάο Τσε Τούνγκ. Φωτογραφίες του Μάο Τσέ Τούνγκ από την εποχή που ήταν 20 χρονών. Φωτογραφίες της χήρας του Μάο, φωτογραφίες από την πολιτιστική επανάσταση, αποκόμματα από εφημερίδες της εποχής («Αθηναϊκό Πρακτορείο: Ταξιδιώτες από τη Σαγκάη αναφέρουν ότι εστιάτορες σερβίριζαν ζωμό από βρασμένο ανθρώπινο κρέας»), κατεστραμμένα μνημεία λόγω ασυμβατότητάς τους με την πολιτιστική επανάσταση. Το να μιλήσεις για κοινοτικό δίκαιο φαντάζει μάλλον «επιστημονική φαντασία».

    Μήπως το «Ξεκίνημα – Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση – Ελληνικό τμήμα της CWI (Committee for a Workers’ International) μαρξιστές/ τροτσκιστές»; Το μόνο σοβαρό πρόβλημα που θα είχε ο πολίτης θα ήταν ότι θα έπρεπε να διαβάσει πολύ προτού συναντήσει αυτούς τους ανθρώπους, εκτός του ότι θα έπρεπε να ντυθεί κατάλληλα για να μην τους προκαλέσει.

    Μήπως οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας – πολιτική (αριστερή) οικολογία»; Ο πολίτης θα φοβόταν πολύ. Δεν ήταν οικολόγος. Χρησιμοποιεί νάυλον σακούλες και όταν ήταν μικρός χρησιμοποιούσε τις χαρτοσακούλες για να την φουσκώνει και να τις σκάζει στα αφτιά των συμμαθητών του. Δεν θα έφτανε το γεγονός ότι πετούσε τα ανακυκλώμενα σκουπίδια του στον ειδικό κάδο του Δήμου. Και τι θα απαντούσε στην ερώτηση που θα του υπέβαλαν «τι σχέση έχουν τα αιτήματά σου με την οικολογία»;

    Θα μας πείτε, γιατί δεν απευθύνθηκε στη «Ρόζα – πολιτική ομάδα που βασίζεται στο ριζοσπαστικό αριστερό Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα». Αυτό μοιάζει να έχει σχέση με τα κοινωνικά δικαιώματα του ενδιαφερόμενου. Όμως θα τον κολλούσαν στον τοίχο επειδή δεν θα γνώριζε τίποτα για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Και να την ήξερε, δεν θα μπορούσε να αιτιολογήσει το αστικουλίστικο αίτημά του μπροστά στο μεγαλείο της Ρόζας.

    Μήπως λοιπόν θα έπρεπε, αντί αυτών, να είχε στραφεί στο «Συνασπισμό της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ)- πολυτασικό κόμμα που περιλαμβάνει από κλασικούς μαρξιστές έως σοσιαλδημοκράτες»; Μα ακριβώς αφού περιλαμβάνει «από κλασικούς μαρξιστές έως σοσιαλδημοκράτες» δεν θα ήξερες αν αυτά που συμφώνησες με τον έναν θα ίσχυαν με το διπλανό του.

    Στη συνέχεια θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως θα έδειχνε ενδιαφέρον για το αίτημα του πολίτη το «2ο κύμα – Ριζοσπαστική Αριστερά για έναν ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ»; Μάλλον ισχύουν όσα είπαμε και για το προηγούμενο. Ό,τι συμφωνήσεις με το 2ο κύμα, μπορεί να μην ισχύει όταν έρθει πάλι το 1ο κύμα.

    Τέλος, γιατί να μην απευθυνθεί ο πολίτης στους «Ανένταχτους Αριστερούς του Χώρου Διαλόγου»; Εκεί είναι σίγουρο ότι θα υπήρχε αρκετός «διάλογος». Το πρόβλημα όμως θα ήταν ότι εκτός από διάλογο, ο πολίτης θα έπρεπε να διαπιστώσει μήπως τη στιγμή που συμφωνήσει με έναν τέτοιο για το αίτημά του, ο συνομιλητής προλάβει και ενταχθεί κάπου και πάει χαμένη η δουλειά.

    Τελικά ο πολίτης, αφού είχε χάσει τις προθεσμίες και κατόπιν εορτής, εκτός υπηρεσίας πλέον και πρόωρα συνταξιοδοτημένος με μειωμένη σύνταξη, απευθύνθηκε σε δύο έντιμους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και υπέβαλε το αίτημά του. Και οι δύο αυτοί βουλευτές υπέβαλαν έγγραφες αναφορές στην Υπουργό Εξωτερικών, μέσω της Βουλής, και την υποχρέωσαν να δώσει έγγραφη απάντηση, αν και όχι με όσα αποτελέσματα θα ανέμενε ο πολίτης, ο οποίος είχε χάσει το χρόνο του, ένα χρόνο πριν, ικετεύοντας εις μάτην, τον κ. Δ. Χατζησωκράτη και το Κόμμα του Συνασπισμού στη Βουλή (που αποτελείται από όλες τις παραπάνω «συνιστώσες» οι οποίες πρέπει να συμφωνήσουν για να ικανοποιηθεί και το απλούστερο αίτημα ενός πολίτη)

    Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι και το ΠΑΣΟΚ δεν είχε κάνει παρόμοια πράγματα όταν ήταν στην εξουσία. Υπάρχουν όμως και έντιμοι βουλευτές!

     
  2. κώστας

    August 16, 2009 at 1:17 pm

    Τριάντο…

    Το πόστ μιλάει για τη Βάρκιζα και τον Τσιριμώκο όχι για την πίκρα σου που θα σε απολύσει η Ντόρα… αντε σοβαρέψου. Δεν θέλουμε να ακούσουμε την αποωάρα σου για κάθε σύνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.

    Και τράβα να κλαφτείς αλλού, άλλοι είναι οι δημιουργοί των προβλημάτων σου.

     
  3. pitsirikos

    October 18, 2009 at 7:35 am

    Κώστα,
    Φαντάζομαι ότι ο θαυμασμός σου για το μαλλί του Τσίπρα και την αμάθειά του για τα θέματα της Ευρώπης και του κοινοτικού δικαίου και κοινοτικών δικαιωμάτων όπως διαμορφώθηκαν από αγώνες των Ευρωπαίων πολιτών στα δικαστήρια και όχι στις καταλήψεις σχολείων, συνδυάζεται με την περιφρόνησή σου προς όποιον σκέφτεται διαφορετικά. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που εσύ και οι όμοιοί σου περιθωριακοί, αξύριστοι, κουρελήδες με σκισμένα παντελόνια έχετε κάνει το Συνασπισμό ένα περιθωριακό κόμμα που θα περιστέφεται γύρω στο 3% και θα σας κόβεται το αίμα με την αγωνία αν θα μπεί κάθε φορά στη Βουλή ή δεν θα μπεί (μαζί και η Ρόζα Λούξεμπουργκ).

     
  4. Γιώργος

    July 6, 2010 at 11:30 am

    Τα παρακάτω είχα στείλει σε μια αριστερή, από τις φανατικές του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, από αυτές που είχαν κάποτε ανεβάσει το ποσοστό του στο 17% σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, και αρνήθηκαν να αναρωτηθούν γιατί έπεσε ξαφνικά..

    ……
    Το γράφω επειδή, δεν έχω συναντήσει ούτε έναν αριστερό του Συνασπισμού ή της συγγενικής πανσπερμίας των συστατικών στοιχείων τους, που να σταματά ένα δευτερόλεπτο τον αυτοθαυμασμό του και την ειρωνεία που επιφυλάσσει σε όποιον διαφωνεί με τη γραμμή της ηγεσίας.
    ……………………
    Καταλαβαίνω ότι θεωρείτε κύριοι του Συνασπισμού ότι όποιος ασκεί την παραμικρή κριτική στον ΣΥΝ κλπ είναι ψυχασθενής… Σας δείχνω κατανόηση..

    Τώρα που οι δημοσκοπήσεις του ΣΥΝ τον δείχνουν να έχει κολλήσει στο 2,4% και σε λίγο θα γίνει ότι και το ΚΚΕ Εσωτερικού που ούτε σε μουσείο δεν το αναφέρουν, παραθέτω πάλι τα λόγια μου, μήπως κάποιοι, με την έπαρση που τους διακρίνει θελήσουν να συνεχίσουν την αλαζονική τους θεώρηση των πραγμάτων.

    ///…Μπορώ να ξεχάσω κάτι που μου έκαναν τότε που ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι του Συνασπισμού στη Βουλή με αυτούς που σκέφτονται το νέο σχήμα «Δημοκρατική Αριστερά»; (Ο ΣΥΝ δεν ήταν το κόμμα με τα μικρά ποσοστά και τη μεγάλη έπαρση;)

    Αυτό το δίκιο που ζήτησα να μου κάνουν (διαβίβαση αναφοράς σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής για παραβίαση από την κυβέρνηση της κοινοτικής οδηγίας 2000/78/ΕΚ) θα τους κόστιζε 30 φορές λιγότερο από το να αγοράσουν ένα τσαμπί σταφίλι από το μανάβη.

    Ήμουν βλάκας που δεν φαντάστηκα τότε το μέγεθος του μεγαλείου τους, και επέμεινα το κρίσιμο διάστημα να παρακαλώ αυτούς τους συγκεκριμένους. Εκείνοι ψήλωσαν κατά μερικούς πόντους από τα παρακάλια μου και αισθάνθηκαν ότι δεν είχαν υποχρέωση ούτε να μου απαντήσουν αρνητικά. Ούτε και στις περασμένες εκλογές που έθιξα το θέμα στο Ιντερνετ, δεν σκέφτηκαν ούτε να ζητήσουν συγγνώμη. Τι θα τους κόστιζε η συγγνώμη;

    Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι ρουσφέτι. αυτό προκύπτει από α) το γεγονός ότι βγήκαν στη συνέχεια δικαστικές αποφάσεις υπερ εμού για το συγκεκριμένο θέμα (άσχετα που δεν εφαρμόζονται) και β) γιατί τους έχουμε στη Βουλή όταν σκοπός τους σύμφωνα με τον Κανονισμό τους είναι και να επισημαίνουν πράγματα ώστε ο πολίτης να μην προσφεύγει πάντα στα δικαστήρια; (αμαν είναι και για άλλες δουλειές τα δικαστήρια).

    Με έγραψαν κανονικά, και στη συνέχεια αρνήθηκαν έστω και να ζητήσουν συγγνώμη. Τώρα μου λέτε γιατί εγώ δεν μιμούμαι το Χριστό και να στρέψω την παρειά μου να μου δώσουν και άλλο χαστούκι; (αυτό με συμβουλεύουν οι φανατικοί οπαδοί του Τσίπρα και του Κουβέλη). Και αν το κάνω, θα βοηθήσει αυτό την Αριστερά; Ή μήπως κάποιος καινούργιος Τσίπρας με ωραίο μαλλί, ωραίο πρόσωπο, ωραία μοτοσικλέτα και αλλοδαπή διαθέσιμη για δεξιώσεις στο Προεδρικό Μέγαρο, πάρει τα πάνω του και μαζέψει πάλι ένα 17% όχι οποιωνδήποτε ανθρώπων αλλά ανθρώπων της αριστεράς και το πετάξει κάποτε σαν γόπα στο δρόμο για να το πατήσει και στριφτά με το παπούτσι του. Έτσι γίνονται αυτοί που δυναμώνουν μόνο με συνθήματα και δεν βοηθούν τον συνάνθρωπο όταν είναι η δουλειά τους η ίδια να βοηθήσουν (δεν ζήτησα ρουσφέτι ή διορισμό!).///
    ……..

    Το τέλος όλων αυτών των κομμάτων της κοροϊδίας έρχεται. Όσοι ζήσουμε μετά το τέλος αυτής της λαίλαπας που μας έπεσε – σαν συνέπεια είτε της κοροϊδίας είτε των ανεδαφικών κοροϊδευτικών συνθημάτων «να πληρώσει η πλουτοκρατία», «εμείς θα αγωνιστούμε στους δρόμους» κλπ, κάποτε θα αναγκαστούμε να συμπήξουμε συνεταιρισμούς, βασισμένους στην αδελφοσύνη και την πραγματική και όχι λεκτική αλληλεγγύη. Όσοι αποδεδειγμένα βοηθήσουν το συνάνθρωπό τους, ίσως να έχουν ελπίδες να αποτελέσουν στελέχη ή πυρήνες αυτών των σχημάτων που θα υπάρξουν μετά την καταστροφή της Ελλάδας.

     
  5. Kappas

    May 5, 2012 at 7:06 pm

    Πως αλλάζουν οι καιροί….

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: