RSS

Monthly Archives: July 2009

Για τον Καραμανλή

Η έκθεση «Τέχνη και Δημοκρατία. Τριάντα πέντε σύγχρονοι έλληνες δημιουργοί», που εγκαινιάστηκε χθες στο Ζάππειο Μέγαρο, οργανωμένη από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 35 χρόνων από τον Ιούλιο του 1974, προκαλεί κάποιες αντιδράσεις. Οι αντιδρώντες τη βλέπουν σαν καθαρτήριο για τον εξαγνισμό της Δεξιάς διά της τέχνης, ιδιαίτερα για την επιβολή του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως μεγάλου στοχαστικού πολιτικού ανδρός, έτσι όπως παρουσιάζεται για παράδειγμα στο ωραίο φερώνυμο πορτρέτο του Παναγιώτη Τέτση, με την εφημερίδα Le Μonde υπό μάλης. Ειδικά για τον Καραμανλή, δεν καταλαβαίνω τις αντιδράσεις. Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι πρόκειται για αντιδράσεις α-ιστορικές και επομένως υστερικές, που στέκονται θαυμάσια σ΄ έναν λίβελλο, όχι όμως σε μια χρονογραφική αρθρογραφία.

Είτε το θέλουμε είτε όχι (αν και το δίλημμα είναι ψευδές, αφού η Ιστορία αρχίζει και μιλάει) η μεταπολιτευτική περίοδος σφραγίστηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ζούμε σε μια πολιτική, κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα που οικοδομήθηκε από τον ίδιο, την πραγματικότητα της Ευρώπης. Και οικοδομήθηκε από τον ίδιο στην κυριολεξία, αφού η Ευρώπη ήταν ένα προσωπικό του όραμα που μπόρεσε να το υλοποιήσει με τις δικές του δυνάμεις, κινητοποιώντας τις σχέσεις του με τους τότε ηγέτες της Ευρώπης. Ηταν ένας καθαρός ευρωπαϊστής και το σύνθημά του «ανήκομεν εις την Δύσιν», τόσο ευτελισμένο αργότερα, εξέφραζε κάτι που ικανοποιούσε όλους τους Ελληνες, ανεξαρτήτως τού αν οι πολιτικές παρωπίδες και οι σημαίες ευκαιρίας της εποχής δεν τους επέτρεπαν να το ομολογήσουν. Αρκεί να αναλογιστούμε τι θα ήταν σήμερα η Ελλάδα έξω από την Ευρώπη ή ποια θα ήταν τα κεκτημένα της αν γινόταν μέλος της Ευρώπης αρκετά χρόνια αργότερα.

Oι άνθρωποι αλλάζουν. Εχουν το δικαίωμα να αλλάζουν, όπως υποχρέωση της Ιστορίας είναι να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους στη συνθετότητά τους και να βλέπει την εξέλιξή τους μέσα στον χρόνο. Σίγουρα ο προδικτατορικός Καραμανλής ήταν διαφορετικός από τον Καραμανλή της Μεταπολίτευσης. Η στόφα πρέπει όμως να υπήρχε και ο άνθρωπος εξελίχθηκε σ΄ αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν Ηomme d΄Εtat (δεν έχουμε σήμερα τέτοιους πολιτικούς), αφοσιωμένος στο δημόσιο συμφέρον, ασκητικός και στοχαστικός ως προς τη δημόσια και πολιτική ζωή, ενωτικός και τολμηρός, όπως έδειξαν το δημοψήφισμα για τη βασιλεία και η νομιμοποίηση του ΚΚΕ.

Σίγουρα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν ήταν διανοούμενος. Αλλά χάρη σ΄ αυτόν το κόμμα του απέκτησε για πρώτη φορά ένα ιδεολογικό πλαίσιο. (Κρίμα που αυτό το κόμμα πνίγεται σήμερα στα θολά νερά.) Ηταν ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός, που παρουσίασε ο ίδιος στο συνέδριο της Χαλκιδικής το 1979, με κέντρο κάτι πολύ επίκαιρο, την αναπτυξιακή παρέμβαση του κράτους στην ελεύθερη οικονομία.

 

Η επέτειος και η νέα πρόκληση

ΕΙΝΑΙ μακρύς ο δρόμος που έχουμε διανύσει ως λαός στα 35 χρόνια από την επάνοδο της Δημοκρατίας στη χώρα μας. Αλλά ήταν μια πορεία που όσο κι αν σημαδεύτηκε από προβλήματα, δυσκολίες, ακόμη και απογοητεύσεις, ο απολογισμός της είναι αναμφισβήτητα θετικός. Ισως, μάλιστα, θα μπορούσε να ήταν και θετικότερος, αν είχαμε επιδείξει σε κάποιες περιπτώσεις περισσότερη ωριμότητα.

ΓΕΝΙΚΗ είναι, νομίζουμε, η εκτίμηση ότι βιώνουμε την καλύτερη Δημοκρατία που γνώρισε ο τόπος στα 180 χρόνια της νεότερης ιστορίας μας. Και είναι ίσως η κατάκτηση που οφείλουμε να προστατεύσουμε περισσότερο από κάθε άλλη και σήμερα, αλλά και στα χρόνια που έρχονται, μια και είναι πολλά και συχνά πια τα σημάδια ότι υπάρχει διάθεση να περιοριστούν τα δικαιώματα, που με κόπους και αγώνες έχουν κατακτηθεί.

ΘΕΤΙΚΗ είναι, επίσης, η αποτίμηση σχετικά με την εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων. Σίγουρα οι περισσότερες εκκρεμότητες παραμένουν και για ορισμένες από αυτές η εξέλιξη δεν είναι η καλύτερη δυνατή τα τελευταία χρόνια, αλλά και μόνο ότι μετέχουμε στον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ότι η ελληνική διπλωματία κατάφερε να εξασφαλίσει και την ένταξη της Κύπρου αποτελούν επιτυχίες που αξιοποιούμενες κατάλληλα εγγυώνται το μέλλον του Ελληνισμού.

ΕΚΕΙ, όμως, που κάθε άλλο παρά θετική είναι η εικόνα είναι στην οικονομική πραγματικότητα και στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως λαός. Είναι διαχρονικές οι αδυναμίες και οι υστερήσεις σε πολλά από αυτά. Ωστόσο, η επιδείνωση τα τελευταία χρόνια υπήρξε δραματική και έφτασε να ακυρώσει ακόμη και επιτεύγματα που με κόπο και προσπάθειες χρόνων είχαν πραγματοποιηθεί.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ και η σημερινή επέτειος των 35 χρόνων αποκατάστασης της Δημοκρατίας μάς βρίσκει μπροστά σε μια νέα μεγάλη πρόκληση. Να διασφαλίσουμε, όπως προαναφέραμε, τα κεκτημένα στον χώρο των δημοκρατικών ελευθεριών και της διεθνούς θέσης της χώρας. Και ταυτόχρονα να ξαναβρούμε τον βηματισμό μας στον δρόμο της οικονομικής προόδου και της κοινωνικής συνοχής. Τα μπορούμε όλα. Ωριμότητα και υπευθυνότητα είναι που χρειάζονται.

  • ΓΝΩΜΗ, ΕΘΝΟΣ, 24/07/2009
 

Ημέρα της… Νέας Δημοκρατίας

  • Αντιδράσεις από ΠΑΣΟΚ και αντιστασιακούς στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Για προσπάθεια «αγιοποίησης» και «θεοποίησης» του Κων. Καραμανλή έκανε λόγο ο Γ. Παπακωνσταντίνου

Θύελλα αντιδράσεων τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τους αντιστασιακούς προκάλεσε η χθεσινή «γαλάζια» εκδήλωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στο Ζάππειο με μοναδικό ομιλητή τον Κ. Καραμανλή, μία μέρα πριν από τη σημερινή λιτή εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο.

Στόχος της κυβέρνησης -όπως έλεγαν χθες κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ- είναι να μετατρέψει την ημέρα για τη Δημοκρατία σε ημέρα για τη… Νέα Δημοκρατία. Ενδεικτική ήταν η αντίδραση του Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έκανε λόγο για προσπάθεια «αγιοποίησης» και «θεοποίησης» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα σειρά στην κρατική τηλεόραση με τον τίτλο «Μεγάλη Αλλαγή». Κατηγόρησε ακόμη την κυβέρνηση ότι υπέπεσε σε παράπτωμα στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης για τη συμβολή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ξεχνώντας τον σημαντικό ρόλο της Μελίνας Μερκούρη για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα.

Σε… βήμα για να εξαπολύσει επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε ο Κ. Καραμανλής τα εγκαίνια έκθεσης στο Ζάππειο με τίτλο «Τέχνη και Δημοκρατία. 35 Σύγχρονοι Ελληνες Δημιουργοί»

Σε... βήμα για να εξαπολύσει επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε ο Κ. Καραμανλής τα εγκαίνια έκθεσης στο Ζάππειο με τίτλο «Τέχνη και Δημοκρατία. 35 Σύγχρονοι Ελληνες Δημιουργοί»

Απαντώντας ο Ε. Αντώναρος τόνισε πως «όλοι γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο καίριος, αποφασιστικός, ουσιαστικός ρόλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, μετά την επτάχρονη δικτατορία. Και ότι είναι εκείνος που έκανε ό,τι χρειαζόταν από τις 24 Ιουλίου του 1974 και μετά προκειμένου να στεριώσει και να θεμελιωθεί η Δημοκρατία στη χώρα μας».

Η μετωπική σύγκρουση μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μεταφέρθηκε και στη Βουλή. Κατά τη συζήτηση της Κύρωσης Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου και του Ελληνικού Δημοσίου, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «επιχειρεί τη μετατροπή της Επετείου για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας σε ημέρα αναστήλωσης της Νέας Δημοκρατίας». Πρόσθεσε, μάλιστα, πως μία μέρα πριν από τη σημερινή «σεμνή», «αυστηρή» και «λιτή» τελετή που διοργανώνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η ελληνική κοινή γνώμη «βομβαρδίζεται» από εκδηλώσεις προβολής του σημερινού πρωθυπουργού ως πολιτικού κληρονόμου του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

«Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να αλλοιώσει και να κακοποιήσει την ιστορική μνήμη των Ελλήνων για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Θέλει να προσαρμόσει την ιστορική αλήθεια και την ιστορική μνήμη στην προκρούστεια κλίνη των κομματικών σκοπιμοτήτων και επιδιώξεων της ηγετικής του ομάδας», αντέτεινε ο Π. Παναγιωτόπουλος. Επικαλούμενος τις απόψεις των συνταγματολόγων Δ. Τσάτσου και Γ. Κασιμάτη, κατηγόρησε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι μέχρι τον Μάρτιο του 2010 θα βρίσκεται σε «θεσμική εκτροπή» και «συνταγματική αταξία» εμπλέκοντας το θέμα των πρόωρων εκλογών με την εκλογή του ΠτΔ. «Τα πάντα τα προσφέρετε θυσία στην ακόρεστη βουλιμία για επιστροφή στην εξουσία» είπε απευθυνόμενος στο ΠΑΣΟΚ.

«Οι πρόωρες εκλογές θα είναι αποτέλεσμα της χρεοκοπίας της ΝΔ» επανήλθε ο κ. Παπουτσής, ο οποίος προέβλεψε ότι θα γίνουν νωρίτερα από τον Μάρτιο του 2010. Αναφερόμενος δε στις απόψεις των συνταγματολόγων, τις οποίες χαρακτήρισε «αμφιβόλου επιστημονικής εγκυρότητας συνταγματικές ερμηνείες», σημείωσε πως μπορεί να έχουν διαφορετική ανάγνωση, να είναι δηλαδή υπόδειξη προς τον Κ. Παπούλια να παραιτηθεί.

Στην επισήμανση του κ. Παπουτσή ότι το ΠΑΣΟΚ τρέφει εκτίμηση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Παναγιωτόπουλος σχολίασε πως «δεν μπορεί η στάση του ΠΑΣΟΚ να συμπυκνώνεται στο “τσάι και συμπάθεια”. Εκτιμούμε και αγαπούμε τον ΠτΔ και θα του ανανεώσουμε τη θητεία αν πρώτα γίνουν εκλογές». Εσπευσε δε να διευκρινίσει ότι «η κυβέρνηση δεν μελετά εκλογές ούτε τον Σεπτέμβριο ούτε τον Οκτώβριο», ωστόσο ο κ. Παπουτσής επέμεινε πως «μόνο μία πράξη ευθύνης υπάρχει για την κυβέρνηση: η παραίτηση και η προσφυγή στις κάλπες».

  • Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ
  • Επίθεση στο ΠΑΣΟΚ για την εκλογή Προέδρου

Σε… βήμα για να εξαπολύσει επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ για το θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής τα εγκαίνια έκθεσης στο Ζάππειο με τίτλο «Τέχνη και Δημοκρατία. 35 Σύγχρονοι Ελληνες Δημιουργοί», που διοργανώνει το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» με την ευκαιρία των 35 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Ο πρωθυπουργός, που ήταν ο μοναδικός ομιλητής της εκδήλωσης, μπροστά σε ένα «γαλάζιο» ακροατήριο από υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ, κατηγόρησε την ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι παραβιάζει απροκάλυπτα την ουσία του Συντάγματος, με το να μην ψηφίζει τον σημερινό Πρόεδρο, για να εκβιάσει τη διεξαγωγή εκλογών και μόνο μετά θα τον ψηφίσει. «Η θέση αυτή», τόνισε, «είναι και ουσιαστική παραβίαση του Συντάγματος και απόπειρα ευτελισμού των θεσμών. Και αυτό δεν το δικαιούται κανένας πολιτικός, κανένα κόμμα. Η στάση του ΠΑΣΟΚ αποτελεί ακραία ανευθυνότητα». Επλεξε ακόμη το εγκώμιο του Κ. Παπούλια λέγοντας πως «είναι καταξιωμένος στον ρόλο του». «Οφείλουμε», σημείωσε, «να τον τιμήσουμε, όπως ο ίδιος τίμησε και τιμά τον θεσμό που υπηρετεί. Στηρίζοντας, ξεκάθαρα και άμεσα, την επανεκλογή του. Οφείλουμε όλοι να πορευόμαστε με απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα».

Σε μία κομματική ομιλία ο πρωθυπουργός, αφού εξήρε τον ρόλο του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, μιλώντας σε πρώτο ενικό πρόσωπο τόνισε πως η πορεία που επέλεξε ο ίδιος ήταν να συγκρουστεί με συμφέροντα, αντιλήψεις συντηρητισμού και ομάδες προνομιούχων και αυτό θα συνεχίσει, ωστόσο αναγνώρισε πως έχουν γίνει λάθη, προσθέτοντας ότι ακούει τα μηνύματα του κόσμου, με στόχο να καθησυχάσει τα στελέχη της ΝΔ, που πιέζουν για αλλαγές.

«Ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε τον κομματικό χαρακτήρα αυτής της εκδήλωσης», ήταν το σχόλιο Γ. Παπακωνσταντίνου. «Απροκάλυπτα», αναφέρει στη δήλωσή του, «προσπάθησε να ταυτίσει τη Δημοκρατία και τους θεσμούς με το προσωπικό του συμφέρον και αυτό της παράταξής του. Να εντάξει το πρόσωπο και τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας σε στενές κομματικές σκοπιμότητες. Δεν θα τον ακολουθήσουμε σε αυτό τον δρόμο».

  • ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΓΑΛΑΝΟΣ, ΕΘΝΟΣ, 24/07/2009
 

Παπούλιας: “Αλλοι είναι οι πρωταγωνιστές”

  • Πολλά ήταν τα μηνύματα και οι απαντήσεις που περιείχε η ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αναφέρθηκε στους πραγματικούς “πρωταγωνιστές της αποκατάστασης της Δημοκρατίας” απευθυνόμενους στους αντιστασιακούς

Πολλά ήταν τα μηνύματα και οι απαντήσεις που περιείχε η ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας για την 35η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Αναφέρθηκε στους πραγματικούς “πρωταγωνιστές της αποκατάστασης της Δημοκρατίας” απευθυνόμενους στους αντιστασιακούς τους οποίους και ευχαρίστησε για τις “πράξεις τους και τη σιωπή τους”.

 Αλλοι είναι οι πρωταγωνιστές

Μίλησε για βαθιά κρίση του πολιτικού συστήματος “επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας” και αναφερόμενος στην οικονομική κρίση τόνισε οτι “δεν προβάλλεται, με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο, η εναλλακτική πρόταση”.

«Μιλάμε συχνά για κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, μια κρίση που επιβεβαιώθηκε με την μεγάλη αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή η κρίση είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας».

Αναφερόμενος στην αλλαγή του χαρακτήρα εορτασμού της επετείου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισήμανε ότι πρόκειται «για επιλογή που αποδεικνύει βαθύ σεβασμό σε όλους όσους αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία. Οι δεξιώσεις και οι κοσμικότητες είναι ασύμβατες προς το πνεύμα του αντιδικτατορικού αγώνα, προκαλούν το κοινό αίσθημα και προσβάλλουν το μέτρο που οφείλει να καθορίζει την συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου».

  • Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας

«Συμπληρώνονται φέτος 35 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, μετά από μία σκοτεινή επταετία. Κάθε τέτοια επέτειος υποχρεώνει σε σκέψεις απολογιστικές αλλά και σε στοχασμό για το αύριο.

Ο χαρακτήρας του εορτασμού της επετείου άλλαξε. Κι αυτή είναι, πιστεύω, μια επιλογή που αποδεικνύει βαθύ σεβασμό σε όλους όσους αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία. Οι δεξιώσεις και οι κοσμικότητες είναι ασύμβατες προς το πνεύμα του αντιδικτατορικού αγώνα, προκαλούν το κοινό αίσθημα και προσβάλλουν το μέτρο που οφείλει να καθορίζει την συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου.

Στις επικοινωνίες που έγιναν τις προηγούμενες μέρες με τους εκπροσώπους των αντιστασιακών οργανώσεων, με τους αγωνιστές και τους οικείους τους, διαπιστώσαμε ότι η αλλαγή του χαρακτήρα της σημερινής γιορτής ήταν ζητούμενο πρώτα για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Αρκετοί από αυτούς είναι εδώ μαζί μας, άλλοι λείπουν και μας λείπουν, κάποιοι έχουν φύγει από τη ζωή και όλοι αποτελούν την πλέον ισχυρή απόδειξη ότι μέσα στην ελληνική κοινωνία υπάρχει και φως και μεγαλείο. Οι διαχρονικοί αγώνες του λαού μας είναι ο πυρήνας της αγωνιστικής μας αισιοδοξίας, που προκαλεί δημιουργικές δυνάμεις, αποβάλλει την ηττοπάθεια και φέρνει την αύρα ενός καλύτερου αύριο.

Εχουμε ανάγκη αυτή τη διαπίστωση σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία. H έξοδος απ’ αυτή είναι αδύνατο να προβλεφθεί με ασφάλεια ενώ οι απαντήσεις που δίνονται διεθνώς για την αντιμετώπισή της είναι αποσπασματικές και μετέωρες.

Ζούμε το τέλος μίας εποχής. Το κυρίαρχο μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας αμφισβητείται εκ των πραγμάτων, την ώρα που δεν προβάλλεται, με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο, η εναλλακτική πρόταση. Πρόταση για μια ανάπτυξη ενάντια στη φτώχεια, τον αποκλεισμό, την ανεργία, ιδίως των νέων.

Μία βεβαιότητα υπάρχει: Ότι η κοινωνική συνοχή στον αναπτυγμένο κόσμο απειλείται, ότι η ανασφάλεια των πολλών προκαλεί φοβικά σύνδρομα και εγκυμονεί κοινωνικές εκρήξεις.

Όμως η ποιότητα της δημοκρατίας συνδέεται άμεσα με την κάλυψη των βασικών αναγκών τουλάχιστον της ζωής των πολλών. Το προσωπικό αδιέξοδο κάθε άνεργου, η αγωνία κάθε νέου που ψάχνει μάταια για δουλειά είναι η πρώτη ύλη αναπόφευκτων κοινωνικών εντάσεων.

Φίλες και Φίλοι

Μιλάμε συχνά για κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, μια κρίση που επιβεβαιώθηκε με την μεγάλη αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή η κρίση είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας.

Επειδή φαινόμενα δεκαετιών εμποδίζουν την πρόοδο της χώρας, χρειαζόμαστε επανακαθορισμό των κανόνων: Τι είναι σωστό και τι λάθος, πού βρίσκεται το δίκαιο και πού το άδικο, τι ενώνει το ατομικό με το συλλογικό συμφέρον, πώς ορίζεται ο κοινωνικός πολιτισμός, ποιες αξίες επιζητούμε και θαυμάζουμε, τι κόσμο τελικά θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Οι αγωνιστές που βρίσκονται σήμερα μαζί μας είναι πρότυπο αναφοράς. Γιατί έδωσαν πολλά σε όλους χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα, γιατί διακινδύνευσαν τη ζωή και την ησυχία τους στο όνομα της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Φίλες και Φίλοι

Το βλέμμα μας είναι, σήμερα και πάντα, στραμμένο στην Κύπρο, που παραμένει διχοτομημένη. Σταθερή μας επιδίωξη είναι ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η λύση του κυπριακού με προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών χωρίς επεμβατικά δικαιώματα. Με μια διαδικασία χωρίς επιδιαιτησία και χρονοδιαγράμματα και με προσήλωση στις ευρωπαϊκές αξίες και στις αρχές του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ευθύνη να συμβάλει στη θεραπεία της πληγής αυτή που αποτελεί μια απ’ τις ντροπές του παγκόσμιου πολιτισμού.

Το έχω πει κι άλλες φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα. Το κλειδί για τη δίκαιη, βιώσιμη και οριστική λύση του κυπριακού βρίσκεται στα χέρια της Άγκυρας. Για την ώρα δεν διαπιστώνουμε βούληση υπέρβασης αναχρονιστικών αντιλήψεων και εθνικιστικής λογικής. Αντίθετα, παρακολουθούμε με ανησυχία κλιμάκωση των προκλήσεων στο Αιγαίο και διαρκή προώθηση μονομερών ανιστόρητων διεκδικήσεων. Απατώνται όμως, αν νομίζουν ότι με τις υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας και τις απειλές μπορούν να κάμψουν τη θέλησή μας να υπερασπιστούμε τα νόμιμα δικαιώματά μας.

Φίλες και φίλοι,

Τριανταπέντε χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, υπάρχει η ωριμότητα να αποτιμήσουμε τα βήματα προόδου που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και να αποφασίσουμε εκείνα που μένει να γίνουν.

Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας σήμερα, εδώ. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα που με ενθάρρυναν για την αλλαγή του χαρακτήρα του εορτασμού της επετείου. Σας ευχαριστώ, πρώτα απ όλα, για το παράδειγμα που δίνετε με τη στάση της ζωής σας, με τα λόγια σας και με τη σιωπή σας».

 

Παπούλιας: “Ζούμε το τέλος μίας εποχής”. Πολλαπλά μηνύματα στην ομιλία του προέδρου της Δημοκρατίας

ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009. Τελευταία ενημέρωση: 24/07/2009 12:05. Web-Only

//

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες περιείχε η ομιλία του προέδρου της Δημοκρατίας, στην – εντελώς διαφορετική από άλλες χρονιές – γιορτή για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, στο Προεδρικό Μέγαρο. Αποφεύγοντας κάθε αναφορά στην «προεδρολογία» των τελευταίων ημερών, μίλησε για «τέλος εποχής» στο κυρίαρχο μοντέλο οργάνωσης της Οικονομίας, σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν προβάλλεται με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο, η εναλλακτική πρόταση για μία ανάπτυξη ενάντια στη φτώχεια, τον αποκλεισμό και την ανεργία, ιδίως των νέων».

Εντύπωση προκάλεσε η αναφορά του στην ύπαρξη «βαθιάς κρίσης» του πολιτικού συστήματος , όπως και σε «εκπροσώπους του λαού που χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή». Ο κ. Παπούλιας έκανε λόγο για ανάγκη «επανακαθορισμού των κανόνων στην πολιτική και κοινωνική ζωή, ενώ χαρακτήρισε τους αντιστασιακούς ως «πρότυπα αναφοράς» : Σας ευχαριστώ για το παράδειγμα που δίνετε μ ε τη στάση της ζωής σας, με τα λόγια σας και με τη σιωπή σας».

Σκληρό ήταν το προεδρικό μήνυμα για την Αγκυρα – υπογράμμισε ότι το κλειδί για τη δίκαιη , βιώσιμη και οριστική λύση του κυπριακού βρίσκεται στα χέρια της, ενώ καταδίκασε με έντονο τρόπο τις προκλήσεις του τελευταίου διαστήματος στο Αιγαίο. Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του προέδρου της Δημοκρατίας έχει ως εξής:

  • Το πλήρες κείμενο της ομιλίας

«Συμπληρώνονται φέτος 35 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, μετά από μία σκοτεινή επταετία. Κάθε τέτοια επέτειος υποχρεώνει σε σκέψεις απολογιστικές αλλά και σε στοχασμό για το αύριο.

Ο χαρακτήρας του εορτασμού της επετείου άλλαξε. Κι αυτή είναι, πιστεύω, μια επιλογή που αποδεικνύει βαθύ σεβασμό σε όλους όσους αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία. Οι δεξιώσεις και οι κοσμικότητες είναι ασύμβατες προς το πνεύμα του αντιδικτατορικού αγώνα, προκαλούν το κοινό αίσθημα και προσβάλλουν το μέτρο που οφείλει να καθορίζει την συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου.

Στις επικοινωνίες που έγιναν τις προηγούμενες μέρες με τους εκπροσώπους των αντιστασιακών οργανώσεων, με τους αγωνιστές και τους οικείους τους, διαπιστώσαμε ότι η αλλαγή του χαρακτήρα της σημερινής γιορτής ήταν ζητούμενο πρώτα για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Αρκετοί από αυτούς είναι εδώ μαζί μας, άλλοι λείπουν και μας λείπουν, κάποιοι έχουν φύγει από τη ζωή και όλοι αποτελούν την πλέον ισχυρή απόδειξη ότι μέσα στην ελληνική κοινωνία υπάρχει και φως και μεγαλείο. Οι διαχρονικοί αγώνες του λαού μας είναι ο πυρήνας της αγωνιστικής μας αισιοδοξίας, που προκαλεί δημιουργικές δυνάμεις, αποβάλλει την ηττοπάθεια και φέρνει την αύρα ενός καλύτερου αύριο.

Εχουμε ανάγκη αυτή τη διαπίστωση σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία. H έξοδος απ’ αυτή είναι αδύνατο να προβλεφθεί με ασφάλεια ενώ οι απαντήσεις που δίνονται διεθνώς για την αντιμετώπισή της είναι αποσπασματικές και μετέωρες.

Ζούμε το τέλος μίας εποχής. Το κυρίαρχο μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας αμφισβητείται εκ των πραγμάτων, την ώρα που δεν προβάλλεται, με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο, η εναλλακτική πρόταση. Πρόταση για μια ανάπτυξη ενάντια στη φτώχεια, τον αποκλεισμό, την ανεργία, ιδίως των νέων.

Μία βεβαιότητα υπάρχει: Ότι η κοινωνική συνοχή στον αναπτυγμένο κόσμο απειλείται, ότι η ανασφάλεια των πολλών προκαλεί φοβικά σύνδρομα και εγκυμονεί κοινωνικές εκρήξεις.

Όμως η ποιότητα της δημοκρατίας συνδέεται άμεσα με την κάλυψη των βασικών αναγκών τουλάχιστον της ζωής των πολλών. Το προσωπικό αδιέξοδο κάθε άνεργου, η αγωνία κάθε νέου που ψάχνει μάταια για δουλειά είναι η πρώτη ύλη αναπόφευκτων κοινωνικών εντάσεων.

Φίλες και Φίλοι

Μιλάμε συχνά για κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, μια κρίση που επιβεβαιώθηκε με την μεγάλη αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή η κρίση είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας.

Επειδή φαινόμενα δεκαετιών εμποδίζουν την πρόοδο της χώρας, χρειαζόμαστε επανακαθορισμό των κανόνων: Τι είναι σωστό και τι λάθος, πού βρίσκεται το δίκαιο και πού το άδικο, τι ενώνει το ατομικό με το συλλογικό συμφέρον, πώς ορίζεται ο κοινωνικός πολιτισμός, ποιες αξίες επιζητούμε και θαυμάζουμε, τι κόσμο τελικά θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Οι αγωνιστές που βρίσκονται σήμερα μαζί μας είναι πρότυπο αναφοράς. Γιατί έδωσαν πολλά σε όλους χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα, γιατί διακινδύνευσαν τη ζωή και την ησυχία τους στο όνομα της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Φίλες και Φίλοι

Το βλέμμα μας είναι, σήμερα και πάντα, στραμμένο στην Κύπρο, που παραμένει διχοτομημένη. Σταθερή μας επιδίωξη είναι ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η λύση του κυπριακού με προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών χωρίς επεμβατικά δικαιώματα. Με μια διαδικασία χωρίς επιδιαιτησία και χρονοδιαγράμματα και με προσήλωση στις ευρωπαϊκές αξίες και στις αρχές του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ευθύνη να συμβάλει στη θεραπεία της πληγής αυτή που αποτελεί μια απ’ τις ντροπές του παγκόσμιου πολιτισμού.

Το έχω πει κι άλλες φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα. Το κλειδί για τη δίκαιη, βιώσιμη και οριστική λύση του κυπριακού βρίσκεται στα χέρια της Άγκυρας. Για την ώρα δεν διαπιστώνουμε βούληση υπέρβασης αναχρονιστικών αντιλήψεων και εθνικιστικής λογικής. Αντίθετα, παρακολουθούμε με ανησυχία κλιμάκωση των προκλήσεων στο Αιγαίο και διαρκή προώθηση μονομερών ανιστόρητων διεκδικήσεων. Απατώνται όμως, αν νομίζουν ότι με τις υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας και τις απειλές μπορούν να κάμψουν τη θέλησή μας να υπερασπιστούμε τα νόμιμα δικαιώματά μας.

Φίλες και φίλοι,

Τριανταπέντε χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, υπάρχει η ωριμότητα να αποτιμήσουμε τα βήματα προόδου που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και να αποφασίσουμε εκείνα που μένει να γίνουν.
Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας σήμερα, εδώ. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα που με ενθάρρυναν για την αλλαγή του χαρακτήρα του εορτασμού της επετείου. Σας ευχαριστώ, πρώτα απ όλα, για το παράδειγμα που δίνετε με τη στάση της ζωής σας, με τα λόγια σας και με τη σιωπή σας».

 

Εκδήλωση για τη συμπλήρωση 35 χρόνων απο την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας

ΤΟ ΒΗΜΑ, Παρασκευή 24 Ιουλίου 2009  [ 12:15 ]

Με μια λιτή εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο εορτάστηκε η συμπλήρωση 35 χρόνων από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκτός του προέδρου της Δημοκρατίας και της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του τόπου, 1.200 προσκεκλημένοι, εκ των οποίων περίπου οι 700 ήταν αντιστασιακοί την περίοδο της δικτατορίας.
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, στην ομιλία του τόνισε ότι «κάθε τέτοια επέτειος, υποχρεώνει σε απολογιστικές σκέψεις και στοχασμούς για το αύριο και αναφέρθηκε στο χαρακτήρα του εορτασμού της επετείου».
Τη χαρακτήρισε επιλογή, που αποδεικνύει βαθύ σεβασμό σε όλους όσοι αγωνίστηκαν ενάντια στην δικτατορία. «Οι κοσμικότητες και οι δεξιώσεις είναι ασύμβατες προς το πνεύμα του αντιδικτατορικού αγώνα,προκαλούν το κοινό αίσθημα και προσβάλουν το μέτρο που οφείλει να καθορίζει η συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου», τόνισε ο κ. Παπούλιας.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο κ.Παπούλιας αναφέρθηκε στους αντιστασιακούς αγωνιστές κατά της χούντας και είπε ότι «αποτελούν την πλέον ισχυρή απόδειξη ότι μέσα στην ελληνική κοινωνία υπάρχει και φως και μεγαλείο. Οι αγώνες του ελληνικού λαού είναι ο πυρήνας της αισιοδοξίας που προκαλεί δημιουργικές δυνάμεις, αποβάλλει την ηττοπάθεια και φέρνει την αύρα ενός καλύτερου αύριο».
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφερόμενος στην οικονομική κρίση υπογράμμισε ότι «την ώρα που αμφισβητείται το κυρίαρχο μοντέλο της οικονομίας, δεν προβάλλεται με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο μια εναλλακτική πρόταση για μια ανάπτυξη ενάντια στη φτώχεια και την ανεργία.Μια βεβαιότητα υπάρχει ότι η κοινωνική συνοχή στον αναπτυγμένο κόσμο απειλείται και η ανασφάλεια των πολλών εγκυμονεί κοινωνικές εκρήξεις και προκαλεί φοβικά σύνδρομα».
«Το προσωπικό αδιέξοδο κάθε ανέργου»,επισήμανε ο κ. Παπούλιας,« η αγωνία κάθε νέου που αναζητά μάταια δουλειά, είναι η πρώτη ύλη αναπόφευκτων κοινωνικών εντάσεων. Η κρίση εμπιστοσύνης του κόσμου στο πολιτικό σύστημα είναι βαθιά. Όχι μόνο, γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή, ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη δημόσια διοίκηση παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας. Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε αναξιοκρατικά».
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ακόμη ότι  «χρειαζόμαστε επανακαθορισμό των κανόνων, τι είναι σωστό και τι λάθος, τι ενώνει το ατομικό με το συλλογικό συμφέρον και τι κόσμο τελικά θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας».
Χαρακτήρισε τους αγωνιστές ενάντια στην δικτατορία πρότυπο αναφοράς, γιατί έδωσαν πολλά, χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα.
Τέλος, ο κ. Παπούλιας αναφέρθηκε στο Κυπριακό, λέγοντας ότι «σταθερή επιδίωξη της χώρας μας είναι ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και η λύση του προβλήματος με βάση το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Η ΕΕ έχει ευθύνη να συμβάλει στη θεραπεία της πληγής αυτής που αποτελεί μια από τις ντροπές του παγκόσμιου πολιτισμού.Το κλειδί για τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού βρίσκεται στα χέρια της Άγκυρας, αλλά για την ώρα δεν διαπιστώνουμε βούληση υπέρβασης αναχρονιστικών αντιλήψεων και εθνικιστικής λογικής από τους Τούρκους. Αντίθετα παρακολουθούμε με ανησυχία κλιμάκωση των προκλήσεων στο Αιγαίο και διαρκή προώθηση μονομερών ανιστόρητων διεκδικήσεων».
«Απατώνται όμως αν νομίζουν ότι με τις υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας και τις απειλές μπορούν να κάμψουν τη θέλησή μας να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας», υπογράμμισε ο κ. Παπούλιας.
Στην εκδήλωση παρέστησαν και 20 παιδιά από το λύκειο Γαλατσίου, τα οποία είχαν αποστείλει επιστολή στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκθέτοντας τις ανησυχίες τους και την αγωνία τους για τα περιβαλλοντικά προβλήματα.

 

35 χρόνια Δημοκρατίας

/ Editorial


Η ΑΥΓΗ: 24/07/2009

Συνηθίζουμε να λέμε ότι από το 1974 η χώρα ζει την πιο μακρά και αδιάλειπτη περίοδο Δημοκρατίας. Όντως έτσι είναι. Επειδή όμως δεν έχουμε πλέον ως μέτρο σύγκρισης τη χούντα ούτε το μετεμφυλιακό κράτος, ο πήχης μπαίνει ψηλά. Μας επιτρέπει να ενδιαφερόμαστε και για την ποιότητα της Δημοκρατίας και να αξιολογούμε όχι μόνον το θεσμικό πουκάμισο ή τον σκελετό του πολιτεύματος, δηλαδή τις εκλογές, τη δεδηλωμένη κ.λπ., αλλά και το περιεχόμενο.

Η μακρά και συνεχιζόμενη κρίση του πολιτικού συστήματος που μας κληροδότησε η μεταπολίτευση δεν επιτρέπει πανηγυρισμούς. Η Ελλάδα του 2009 είναι μια χώρα βυθισμένη στην πολιτικοοικονομική διαφθορά, με ένα πολιτικό σύστημα που λειτουργεί στη σκιά των μιντιοεργολάβων, με το κράτος Δικαίου να δοκιμάζεται, με το κοινωνικό κράτος να συρρικνώνεται και αντιμέτωπη με μια κρίση η οποία επιταχύνει, μεγεθύνει και επικαθορίζει μείζονες κοινωνικές αλλαγές, κατά κανόνα επί τα χείρω.

Η ελληνική εθνικόφρων δεξιά υπήρξε μέχρι πρότινος συμμαζεμένη και ενοχική. Σχεδόν παραδεχόταν ότι χαριστικά συμμετέχει στο δημοκρατικό συνταγματικό τόξο και αγωνιούσε για πιστοποιητικά δημοκρατικού ήθους.

Στελέχη της Ν.Δ. δήλωναν “γενιά του Πολυτεχνείου”. Η δικομματική συναίνεση της τελευταίας δεκαετίας ομογενοποίησε μάλιστα τη Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ, κατήργησε τις διαχωριστικές γραμμές, υιοθέτησε κοινά ερμηνευτικά σχήματα, υποβίβασε την πολιτική στο επίπεδο της διαχείρισης και τους πολιτικούς σε “πολιτικό προσωπικό”, μάνατζερς δηλαδή με κοινή γλώσσα, αξίες και γούστα.

Σήμερα οι δυνάμεις αυτές διαπιστώνουν ότι τα πολιτικά και κοινωνικά κοινώς νοούμενα της μεταπολίτευσης, οι “κατακτήσεις” της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, δεν είναι πλέον εργαλείο πολιτικής, ή έστω άλλοθι, αλλά βαρίδι, και προσπαθούν να απαλλαγούν προβάλλοντας το “πραγματιστικό” μοντέλο στο οποίο καλούμεθα να προσαρμοστούμε.

Παράλληλα αναπτύσσεται ένας ακροδεξιός λαϊκισμός, απενεχοποιημένος και αντιστικτικός στον κοινωνικό ριζοσπαστισμό που προσπαθεί να αγκαλιάσει η σύγχρονη αριστερά.

Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο για τη φυσιογνωμία της χώρας τα χρόνια που έρχονται. Οι βεβαιότητες του ’74 δεν μπορούν να θεωρούνται πλέον κεφαλαιοποιημένες και αυτό όχι επειδή τις αμφισβητεί η αριστερά, αλλά διότι τις κατεδαφίζει το ίδιο το σύστημα που στηρίχθηκε πάνω τους. Ας μην είμαστε από κάτω.