RSS

Η ιστορική μνήμη στην «κρεατομηχανή» του αστικού ακαδημαϊσμού

01 Nov
  • ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΕΞΟΡΙΣΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ – ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΤΑΣΚΕΝΔΗ»
«Ανεβήκαμε αγράμματα παιδιά και γυρίσαμε με ανώτατα και ανώτερα διπλώματα, όχι μόνο χωρίς να πληρώσουμε, αλλά πληρώνοντάς μας κιόλας», ήταν η απάντηση ενός επαναπατρισμένου πολιτικού πρόσφυγα που παραβρέθηκε στην εκδήλωση, η οποία είχε στόχο τον ωμό αντικομμουνισμό. (Στη φωτ. Τρομαγμένα παιδιά απ’ τις βόμβες της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, πεινασμένα και ξυπόλυτα, εγκαταλείπουν τα γκρεμισμένα σπίτια τους για να φιλοξενηθούν στις Λαϊκές Δημοκρατίες)

«Το να περιμένει κανείς αμερόληπτη επιστήμη στην κοινωνία της μισθωτής δουλείας είναι κουτούτσικη αφέλεια, που μοιάζει με το να περιμένει κανείς αμεροληψία από τους εργοστασιάρχες στο ζήτημα, αν θα πρέπει ν’ αυξήσουν το μεροκάματο των εργατών, ελαττώνοντας τα κέρδη του κεφαλαίου» (Λένιν).«(…) Η συκοφαντία και η αντικομμουνιστική σταυροφορία δεν μπορούν να κρύψουν για πολύ την αλήθεια. Ο αντικομμουνισμός, που στοιχείο του είναι και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, αποτελεί και ένδειξη φόβου της αστικής τάξης (…)» (Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 90χρονα της Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, Μάης 2007).

Μία από τις «κορυφές» του «παγόβουνου» της αντικομμουνιστικής υστερίας και του βρώμικου ρόλου της αστικής διανόησης και του αστικού ακαδημαϊσμού στο σχετικό «καταμερισμό»… «αναδύθηκε» στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών στις 20/10, στην έδρα του, με θέμα «Εξόριστες μνήμες – Ιχνη του εμφυλίου στην Τασκένδη».

Αφορμή της εκδήλωσης ήταν τα εγκαίνια, την ίδια μέρα, της φωτογραφικής εγκατάστασης του εικαστικού, Ηλία Πούλου, με τίτλο «Εξόριστες Μνήμες». Ο καλλιτέχνης, παιδί πολιτικών προσφύγων, ταξίδεψε στο Ουζμπεκιστάν και φωτογράφισε τα πορτρέτα μερικών από τους εναπομείναντες μαχητές του ΔΣΕ, την πλειοψηφία των οποίων το ελληνικό κράτος εξακολουθεί να μην τους αναγνωρίζει την ιθαγένειά τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επιστρέψουν. Στην εκδήλωση ανακοινώθηκε ότι τα έσοδα από το λεύκωμα (στοιχίζει 20 ευρώ) που συνοδεύει την έκθεση θα διατεθούν στους πολιτικούς πρόσφυγες στην Τασκένδη.

Ωστόσο, η ευαισθησία του δημιουργού και οι καλές του προθέσεις, κινδύνευσαν να υπονομευθούν από τους ομιλητές του «στρογγυλού τραπεζιού» στο αμφιθέατρο του ΕΙΕ, οι οποίοι φαίνεται πως αντιμετώπισαν το καλλιτεχνικό γεγονός ως μια «καλή ευκαιρία» να συκοφαντήσουν μια ολόκληρη γενιά και τους αγώνες της και μαζί με αυτά, να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα, να χτυπήσουν το σοσιαλισμό και την ΕΣΣΔ και, φυσικά, το ΚΚΕ. Αυτό που υποτίμησαν όμως ήταν το ακροατήριό τους, στο οποίο βρίσκονταν επαναπατρισθέντες πολιτικοί εξόριστοι, μαχητές του ΔΣΕ, καθώς και απόγονοί τους.

Ομιλητές ήταν η Χριστίνα Κουλούρη, καθηγήτρια Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου («Η ου-τοπική ιστορία της λογοκριμένης μνήμης»), η Τασούλα Βερβενιώτη, ιστορικός («Oι μνήμες των ανθρώπων και οι αναπαραστάσεις της ιστορίας»), ο Πολυμέρης Βόγλης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας («Πληγές της μνήμης: σκέψεις για τη συνθήκη της εξορίας») και ο Χάρης Καμπουρίδης, τεχνοκριτικός («Ανασυγκροτώντας τα σπαράγματα»).

Ο τελευταίος ήταν και ο μόνος που προσπάθησε να «διασώσει» το κύρος του – αν και δεν εξέφρασε αντιρρήσεις με τους προηγούμενους – μένοντας στην καλλιτεχνική πλευρά του έργου του Πούλου. Οι υπόλοιποι, όμως, όσο κι αν προσπάθησαν να «μπερδέψουν» το ακροατήριο με τη γνωστή, «στεγνή» ακαδημαϊκή γλώσσα και με παράθεση «τσιτάτων» από την ευρωπαϊκή, σχετική αστική φιλολογία και ιστοριογραφία – η οποία, παρεμπιπτόντως, ετεροκαθορίζεται αποκλειστικά από την προσπάθειά της να χτυπηθεί ο ιστορικός υλισμός – ήταν άκρως αποκαλυπτικοί για τις προθέσεις τους.

  • Μια …τεράστια «φυλακή» το Ουζμπεκιστάν!

Αν στο ακροατήριο υπήρχε κάποιος που θα προσπαθούσε να μάθει για τους πολιτικούς πρόσφυγες του ελληνικού εμφυλίου πολέμου αποκλειστικά από το παραπάνω «πάνελ»… θα τρόμαζε! Για την Χ. Κουλούρη, οι δεκάδες χιλιάδες πολιτικοί πρόσφυγες στο Ουζμπεκιστάν ζούσαν σε καθεστώς «ασφυκτικού ελέγχου της προσωπικής ζωής», «εσωκομματικής αντιπαράθεσης» και λοιπών «δεινών», τα οποία «μετέτρεψαν» την ΕΣΣΔ… «από καταφύγιο σε φυλακή»! Για την καθηγήτρια, οι πολιτικοί πρόσφυγες ήταν «διπλά ηττημένοι», τόσο από την ήττα τους στον εμφύλιο, όσο και από τον «ψυχρό πόλεμο» της πολιτικής του «όπλου παρά πόδας». Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, η μνήμη τους «είναι λογοκριμένη από την επίσημη ιστορία του ΚΚΕ» και από τους νικητές του εμφυλίου.

Για την Τ. Βερβενιώτη, γύρω από τους πολιτικούς πρόσφυγες κυριαρχούσε «ομερτά» (σ.σ. μαφιόζικος νόμος της σιωπής!)… «από την ελληνική κοινωνία»(!) με «αποκορύφωμα» το κάψιμο των φακέλων το 1989! Αυτή η «ομερτά» εξακολουθεί να υφίσταται, αφού οι ιστορικοί «δεν έχουν πρόσβαση στα αρχεία με τη δικαιολογία ότι “ταξινομούνται ακόμα”» (σ.σ. προφανώς εδώ εγκαλείται εμμέσως το ΚΚΕ), συμπληρώνοντας ότι ακόμα δεν έχουν γράψει τις μαρτυρίες τους οι «δηλωσίες», τα «ανήλικα του εμφυλίου» και οι πρόσφυγες στην Τασκένδη.

Ο Π. Βόγλης έγινε ακόμη πιο «δραματικός»: «Θλιβερός προορισμός το Ουζμπεκιστάν», «διαδοχικά πλήγματα» στους πρόσφυγες από την «ήττα» και την εξορία, ενώ, «ανέδειξε» και… τη «σκοτεινή πλευρά του ΔΣΕ», με τη «βίαιη επιστράτευση παιδιών και γυναικών». Επιπλέον, «ερμηνεύοντας» κατά το δοκούν τα αποσπασματικά λόγια των πολιτικών προσφύγων που συνοδεύουν τα πορτρέτα τους στο σχετικό λεύκωμα που συνοδεύει την έκθεση, ο ομιλητής «διαπίστωσε» ότι «δεν ηρωοποιούν το παρελθόν», αλλά «μιλάνε μόνο» για την πείνα, το «φόβο»… την «καθημερινή επαφή με το θάνατο»! Επίσης, «στα πρόσωπα των πολιτικών προσφύγων κυριαρχεί η θλίψη, η διάψευση και η ματαίωση», αφού «δεν αισθάνονται δικαιωμένοι από την ιστορία», ενώ έβαλε και αυτός ο ομιλητής το αντικομμουνιστικό «λιθαράκι» του, κάνοντας λόγο για «περίκλειστο χώρο κομματικής ζωής».

  • Το «βατερλό» της διαστρέβλωσης

Ουσιαστικά, οι παραπάνω πανεπιστημιακοί παρουσίασαν τους «αγράμματους χωριάτες» (sic) που συγκρότησαν τον ΔΣΕ, κάτι σαν «άβουλα» «όντα» που «σύρθηκαν» σε έναν πόλεμο που δεν καταλάβαιναν και «βρέθηκαν» στο «θλιβερό» (sic) Σοβιετικό Ουζμπεκιστάν, το οποίο, αντί για καταφύγιο ήταν «φυλακή» (sic), «ξεχασμένοι» από την «επίσημη ιστορία του ΚΚΕ» (sic) και του κράτους των νικητών του εμφυλίου…

Ο «οίστρος» των ομιλητών και ίσως η άγνοιά τους για τη σύσταση του ακροατηρίου ή η υποτίμηση της ικανότητάς αυτού του ακροατηρίου να… «παρακολουθήσει» τις «ψαγμένες» απόψεις τους μετατράπηκε και στο «βατερλό» τους: Ο επαναπατρισμένος πολιτικός πρόσφυγας, Γρηγόρης Φώτου, με το ήθος της γενιάς του και με την απλότητα που χαρακτηρίζει την αλήθεια είπε, ότι αυτή η πίκρα που βγάζουν τα λόγια των πολιτικών προσφύγων του λευκώματος δεν προέρχεται από την «ηττοπάθεια», αλλά από την πλήρη εγκατάλειψή τους από το σημερινό καθεστώς του Ουζμπεκιστάν και από την εγκατάλειψή τους από το ελληνικό κράτος που εξακολουθεί να μην τους αναγνωρίζει σαν Ελληνες. «Αλλά η καρδιά τους καίει ακόμα και δεν ξεχνούν τους αγώνες τους». Αποδομώντας πλήρως τη συκοφαντία εναντίον της ΕΣΣΔ, ο ασπρομάλλης, πλέον, μαχητής του ΔΣΕ πρόσθεσε, ότι «ανεβήκαμε όντως αγράμματα παιδιά και γυρίσαμε με ανώτατα και ανώτερα διπλώματα, όχι μόνο χωρίς να πληρώσουμε, αλλά πληρώνοντάς μας κι όλας».

Τη «σκυτάλη» πήρε η Ρούλα Ελευθεριάδου, παιδί πολιτικών προσφύγων, η οποία αποστόμωσε την Χ. Κουλούρη λέγοντας ότι «25.000 παιδιά σώθηκαν από το ΔΣΕ» και ότι η ίδια και τα αδέρφια της σπούδασαν… στη «φυλακή» του σοσιαλιστικού Ουζμπεκιστάν παίρνοντας 4 πτυχία (η ίδια σπούδασε ιατρική). «Αυτό που ονομάζετε “ουτοπία” εμείς το ζήσαμε. Ηταν ο σοσιαλισμός», πρόσθεσε, σημειώνοντας πως «είμαστε περήφανοι για τους γονείς μας» που πάλεψαν σε έναν καθαρά «ταξικό αγώνα».

Συμπέρασμα: Εκείνο το βράδυ στο ΕΙΕ επιβεβαιώθηκε, για μια ακόμη φορά, ότι η αλήθεια, εκτός των άλλων, είναι και… «επίμονη» και λάμπει ακόμη και μέσα στον «μεταμοντέρνο» βούρκο της αστικής ιστοριογραφίας. Ας προετοιμαστούν καλύτερα την επόμενη φορά…

Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ, Ριζοσπάστης, 01/11/2009
Advertisements
 
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: