RSS

Το Αλφα ΒΗΤΑΡΙ της τέχνης

27 Dec
  • Υπεύθυνος: Επιμέλεια: ΦΩΤΗΣ ΑΠΕΡΓΗΣ, ΕΥΑΝΝΑ ΒΕΝΑΡΔΟΥ, ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ, ΕΦΗ ΜΑΡΙΝΟΥ, ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ, ΠΑΡΗ ΣΠΙΝΟΥ. Κυρ. Ελευθεροτυπία, Επτά, Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

Αν κάτι χαρακτήρισε τη χρονιά που σε λίγες μέρες μάς αποχαιρετά, είναι η οικονομική ύφεση. Μέσα σ’ αυτήν όμως πλούτισε η τέχνη με νέα πρόσωπα, ανατρεπτικές ιδέες και αξιόλογες παραστάσεις, αλλά και φτώχυνε από αποφάσεις που για ακόμα μία φορά δεν ελήφθησαν. Ας δούμε τι μας κληροδοτεί το 2009 από το Α ώς το Ω. Καλή χρονιά!

α

ΑΛΚΗΣΤΙΣ, η παράσταση που ξεχώρισε στην Επίδαυρο. Η ειρωνική τραγωδία του Ευριπίδη, έργο διφορούμενο και δύσκολο στο ανέβασμά του, έτυχε μιας έξυπνης σκηνοθετικής διαχείρισης από τον Θωμά Μοσχόπουλο. Η παράσταση ισορρόπησε, και μάλιστα με άποψη, ανάμεσα στην παρωδία και την τραγωδία, την ποίηση και τη φάρσα.

ΑΚΥΡΟΝ Την τελευταία στιγμή μια περίεργη γαστρεντερίτιδα του Ντέιβιντ Γκάχαμ ματαιώνει τη συναυλία των Ντιπές Μοντ στη Μαλακάσα και εξοργίζει 30.000 θεατές. Στη συνέχεια, το δρόμο της αναβολής ακολούθησαν και μερικές από τις πολυαναμενόμενες βραδιές. Δεν είδαμε ποτέ τους Κίλερς, την Ντάφι, τους Φραντς Φέρντιναντ, τη Λορίν Χιλ…

ΑΒΑΝΤΙ Εποχές δόξας του Φεστιβάλ Αθηνών θύμισε η βραδιά της Ορχήστρας της Σκάλας του Μιλάνου στο Ηρώδειο, με μαέστρο τον κορυφαίο Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ. Ασφυκτικά γεμάτο το θέατρο για τη συναυλία από ένα κοινό αρκετά εξοικειωμένο με την κλασική ώστε να χειροκροτεί τη σωστή στιγμή.

ΑΝΘΡΑΚΕΣ ο θησαυρός για μια πολυδιαφημισμένη παράσταση: Αν η ομάδα των Καταλανών Λα Φούρα ντελ Μπάους μας ξάφνιασε ευχάριστα το 2006 με τη «Μεταμόρφωση» -βασισμένη στο έργο του Κάφκα- φέτος το «Μπορίς Γκοντούνοφ», που αναφερόταν στην κατάληψη του ρωσικού θεάτρου «Ντουμπρόβκα» από τσετσένους αυτονομιστές, απογοήτευσε τους περισσότερους θεατές του. Με αμηχανία και ερωτηματικά τέλειωσε και η 2η Μπιενάλε της Αθήνας «Heaven» παρότι ξεκίνησε με πολλές υποσχέσεις: να αξιοποιήσει τα ολυμπιακά ακίνητα, να ζωντανέψει την παραλία του Φαλήρου, να προσελκύσει το άσχετο με τα εικαστικά κοινό. Παρ’ όλες τις δράσεις και τα χάπενινγκ, ο κόσμος περνούσε με αδιαφορία μπροστά από τα υπαίθρια έργα, δίσταζε να μπει στο κτίριο Εσπλανάδα για να δει τις εκθεσιακές προτάσεις.

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Μια κινηματογραφική τάση που καλά κρατεί. Από το «Νίξον» μέχρι τις δύο ταινίες για την Κοκό Σανέλ και από το οσκαρικό «Milk» μέχρι την «Επιχείρηση Βαλκυρία» και το «Σεραφίν», η πραγματικότητα δίνει τροφή για ωραία (ή απλώς «πιασάρικα») φιλμικά ψέματα.

ΑΡΟΥΡΑΙΟΙ Από τις καλύτερες του Φεστιβάλ Αθηνών, η παράσταση του βερολινέζικου Ντόιτσες Τεάτερ με το έργο του Γκ. Χάουπτμαν, στην Πειραιώς, κατέκτησε κοινό και κριτικούς. Εξυπνη η μινιμαλιστική άποψη του σκηνοθέτη Μίκαελ Τάλχαϊμερ, υψηλού επιπέδου οι επιδόσεις του γερμανικού θιάσου που έπαιζαν συνεχώς μετωπικά και σκυφτά, αποτυπώνοντας το προσωπικό και κοινωνικό «καμπούριασμα» της ζωής των ηρώων.

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ Η νέα ταινία του Λαρς Φον Τρίερ δεν ήταν μόνο η πιο ακραία του αλλά και η πιο αμφιλεγόμενη. Ξεκίνησε την καριέρα της στις Κάνες με γιουχαΐσματα, χαρακτηρίστηκε από κάποιους παραλήρημα μισογυνισμού, άλλοι όμως μίλησαν για αριστούργημα. Ολοι πάντως συμφώνησαν σε ένα: η Σαρλότ Γκενσμπούργκ άξιζε το βραβείο της στις Κάνες.

ΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΑ Τα γλυπτά με τη χαριτωμένη μικρή χορεύτρια του Ντεγκά στο Μουσείο Ηρακλειδών, ο ονειρικός κόσμος του Πολ Ντελβό στην Ανδρο (Μουσείο Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή), τα νεοκλασικά αντικείμενα από τα σαλόνια του Λουδοβίκου 15ου στην Εθνική Πινακοθήκη έδωσαν παρισινό άρωμα στις εκθέσεις της χρονιάς και επιβεβαίωσαν ότι η Ελλάδα και οι μύθοι της αποτελούν αέναη πηγή έμπνευσης για τους γάλλους καλλιτέχνες.

ALL ΤΗΑΤ JAZZ Δεν είναι μουσική που πουλάει πολύ, και όμως: πλήθος οι διάσημοι βετεράνοι και τα καινούρια ταλέντα της που ήρθαν φέτος – από τον Χέρμπι Χάνκοκ ώς τον Μπράντφορντ Μαρσάλις και την Τσάινα Μόουζες. Που σημαίνει ότι, παρά την κρίση, κοινό δεν υπάρχει μόνο για το μέινστριμ. Κάτι ακόμα: τον μειλίχιο Ρον Κάρτερ και τον τολμηρό Ισραηλινό Γκίλαντ Ατζμον τούς απολαύσαμε στη νύχτα τζαζ στο Μέγαρο, που γέμισε από νέους κι από ανθρώπους που δεν το επισκέπτονται συχνά. Μακάρι να μας εξέπλησσε συχνότερα. Αλλιώς θα παλιώσει, όσο κι αν ακόμα φαίνεται καινούριο.

β

BRUNO Ο «Μπόρατ» ξαναχτύπησε. Φέτος μεταμορφώθηκε σε αυστριακό γκέι, εξπέρ στη μόδα, που «προσγειώθηκε» στο Χόλιγουντ. Η λέξη «πολιτικώς ορθός» μοιάζει άγνωστη στον Σάσα Μπάρον Κοέν που «την μπαίνει» σε όλους: γκέι, στρέιτ, Εβραίους, Αραβες, χολιγουντιανούς σταρ, κυνηγούς, σελέμπριτις.

γ

ΓΟΥΙΝΣΛΕΤ Κέιτ. Εξαιρετική ως μεσοαστή σύζυγος στο «Δρόμο της επανάστασης». Ακόμα καλύτερη ως αναλφάβητη στα «Σφραγισμένα χείλη». Οσο πικρό ήταν το φινάλε στις δύο ταινίες, τόσα και τα χαμόγελα από τη Χρυσή Σφαίρα και το Οσκαρ που της εξασφάλισαν. «Θα ήταν ψέματα αν έλεγα πως δεν έχω κάνει πρόβα τον λόγο», είπε στην απονομή. «Οκτώ χρόνων κοίταζα στον καθρέφτη του μπάνιου με ένα μπουκάλι σαμπουάν. Λοιπόν τώρα δεν είναι ένα μπουκάλι».

ΓΑΒΡΑΣ Κώστας. Ο μεγάλος έλληνας σκηνοθέτης γύρισε το πρώτο του φιλμ στην πατρίδα 42 χρόνια μετά το κινηματογραφικό του ξεκίνημα. Στον «Παράδεισο στη Δύση» μας διηγήθηκε την οδύσσεια ενός νεαρού μετανάστη. Ομως φέτος βίωσε και ο ίδιος μια μικρή οδύσσεια: ύστερα από πιέσεις της Εκκλησίας κόπηκαν επίμαχες σκηνές από το ταινιάκι του που προβάλλεται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ευτυχώς, όχι για πολύ. Στο τσακ γλιτώσαμε το διεθνές ρεζιλίκι…

ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ Βασίλης. Εξυσε την πιο κακοφορμισμένη πληγή της πρόσφατης ιστορίας μας, δίνοντας φωνή στους φαντάρους που έτυχε να υπηρετούν το 1974 στην Κύπρο κι επέστρεψαν πίσω λοιδωρημένοι ως φασίστες και χουντικοί. Κι ενώ ο ίδιος στοχοποιήθηκε από στελέχη ακροδεξιών κύκλων, σύσσωμη η κριτική αναγνώρισε στο υπαρξιακό του μυθιστόρημα «Κόκκινο στην πράσινη γραμμή» (Μεταίχμιο) ένα από τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς.

ΓΡΙΠΗ Στις παράπλευρες απώλειες του ιού της νέας γρίπης, πρώτες πρώτες στον κατάλογο οι θεατρικές παραστάσεις για παιδιά: από 120 που ανέβηκαν πέρσι, φέτος είχαμε καμιά τριανταριά. Δασκαλεμένα σχετικά από το υπουργείο Παιδείας, τα σχολεία έπαψαν να κλείνουν παραστάσεις και πολλοί ηθοποιοί του χώρου έμειναν φέτος χωρίς δουλειά.

ΓΙΑΠΙ Παραμένει για έκτη συνεχή χρονιά το πρώην εργοστάσιο του Φιξ στη Συγγρού και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης χωρίς μόνιμη στέγη. Για μια ακόμη φορά οι εργασίες κόλλησαν, ενώ ο εργολάβος κηρύχτηκε έκπτωτος. Υπουργοί έρχονται και παρέρχονται, οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά οι «λινάτσες» παραμένουν. Τουλάχιστον παραδόθηκε, έστω και με καθυστέρηση το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας, ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα με σημαντικά εκθέματα από τους προϊστορικά μέχρι τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια.

ΓΑΛΑΝΗ Δήμητρα. Ο δίσκος της «Pixel», όπου «συναντήθηκαν» ο Γιάννης Σπανός και ο Γιώργος Χατζηνάσιος με τους Matisse και τους Imam Baildi, κι ύστερα το πρόγραμμά της στο Vox με τους τελευταίους και την Ελένη Τσαλιγοπούλου δείχνουν πως οι ταλαντούχοι άνθρωποι ξέρουν να οδηγούνται στο μέλλον ακόμα και μεσ’ από το παρελθόν.

ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ Παύλος. Πρώτη φορά ο πολιτισμός και ο τουρισμός εντάχθηκαν σ’ ένα υπερυπουργείο, όπως από καιρό τούς έπρεπε. Υπερυπουργείο που ανατέθηκε μάλιστα σε άφθαρτο, πρωτοκλασάτο κυβερνητικό στέλεχος. Δικαιολογημένες, λοιπόν, οι αυξημένες προσδοκίες. Δικαιολογημένες όμως και οι ανησυχίες μήπως διαψευσθούν, καθώς ο χρόνος τρέχει.

δ

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ στην τέχνη. Η αναταραχή που ξέσπασε μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου κινητοποίησε δεκάδες συνθέτες και τραγουδοποιούς, ενέπνευσε από ποιητές, ζωγράφους, γκραφιτάδες και κινηματογραφιστές μέχρι ερασιτέχνες ράπερ, πυροδότησε αφιερώματα λογοτεχνικών και μη περιοδικών, οδηγώντας παράλληλα και μια πλειάδα νεαρών καλλιτεχνών σε ακτιβίστικες ενέργειες -κατάληψη Λυρικής Σκηνής, διακοπή θεατρικών παραστάσεων- οι οποίες, όμως, δεν βρήκαν σύμφωνους τους πάντες.

ΔΙΔΥΜΟ Κλασικά κοστουμάκια, καπέλα, φλεγματικό αγγλικό χιούμορ. Οι αχώριστοι Γκίλμπερτ και Τζορτζ ήρθαν στην Αθήνα και παρουσίασαν στην γκαλερί Bernier τα νέα τους έργα που αποδομούν το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Δυο ακόμα καλλιτέχνες που ζουν και εργάζονται μαζί τα τελευταία 10 χρόνια, ο αρχιτέκτονας Ανδρέας Αγγελιδάκης και ο εικαστικός Αγγελος Πλέσσας αποφάσισαν να εκθέσουν για πρώτη φορά από κοινού στην γκαλερί Ρεβέκκα Καμχή τον ιδιόμορφο μικρόκοσμο του σπιτιού τους, αποδεικνύοντας ότι τα καταφέρνουν εξίσου καλά και μαζί και μόνοι.

ε

ΕΚΕΘΕΧ Το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού ήρθε πολλά υποσχόμενο κι έμεινε βουβό και ανενεργό παρακολουθώντας τους υπουργούς Πολιτισμού να εναλλάσσονται πριν προλάβουν καν να ενημερωθούν. Ακούμε για προτάσεις του περί χάραξης εθνικής πολιτικής για το θέατρο και το χορό, για επαναδιαπραγμάτευση των όρων της κρατικής επιχορήγησης στα ιστορικά λεγόμενα θέατρα και άλλα πολλά. Οι αρμοδιότητές του κινούνται σ’ ένα ασαφές τοπίο και το ερώτημα παραμένει: έχει λόγο ύπαρξης;

ΕΣΠΑ Ο νέος κοινοτικός κουμπαράς (παλιά τον λέγαμε ΚΠΣ) για την περίοδο 2007-2013 υποτίθεται πως εξασφαλίζει πάνω από 800 εκατ. ευρώ για έργα πολιτισμού ανά την επικράτεια. Ο ρόλος του ΥΠΠΟ όμως στη διαχείρισή τους είναι περιορισμένος, καθώς αυτή πέρασε στα χέρια των περιφερειαρχών. Η ζημιά έγινε επί Νέας Δημοκρατίας. Ούτε σήμερα όμως ξέρουμε αν ξεμπλοκαρίστηκαν κάποια κονδύλια και πού πρόκειται να διοχετευτούν ακριβώς.

ΕΦΥΓΑΝ Πολλοί και σημαντικοί. Από τον ευπατρίδη της ζωγραφικής Γιάννη Μόραλη ώς τον εκδότη και «ψυχή» του Μεγάρου Μουσικής Χρήστο Λαμπράκη, κι από τον Τζον Απντάικ και την Πίνα Μπάους ως τον Μάικλ Τζάκσον και τον Κλοντ Μπερί. Η Ελλη Παππά πήγε να συναντήσει τον Μπελογιάννη κι ο Ευγένιος Σπαθάρης παίζει πια Καραγκιόζη στον παράδεισο, στην ίδια γειτονιά με την Αλέκα Παΐζη, τη Δανάη και τη Μαρία Δημητριάδη, τον Σπύρο Καλογήρου, τη Φρίντα Μπιούμπι, τον Στράτο Στασινό και τον Λάκη Καράλη. Αντίστοιχα μακρύς κι ο κατάλογος των απωλειών στο Χόλιγουντ -Κιθ Κάρανταϊν, Φάρα Φόσετ, Πάτρικ Σουέιζι, Νατάσα Ρίτσαρντσον.

ΕΚΤΟΣ Ηρωδείου έμεινε η Αννα Βίσση, διχάζοντας για το ποιος πρέπει να εμφανίζεται και σε ποιους χώρους. Δεν πρέπει να έχει παράπονο: είχε καιρό, ακόμα και να διχάσει.

ζ

ΖΩΝΙΑΝΑ Κι άλλοι επιχείρησαν να μπουν στο «άβατο», αλλά η Ρέα Γαλανάκη ακολούθησε το δικό της δρόμο. Στο «Φωτιές του Ιούδα, στάχτες του Οιδίποδα» (Καστανιώτης) ανατέμνει την κλειστή, ανδροκρατούμενη κοινωνία ενός επινοημένου μεν αλλά παρόμοιου κρητικού χωριού, φωτίζοντας τις εσωτερικές του συγκρούσεις και αντιφάσεις. Κι εξερευνά τις αντοχές αλλά και τις παρεκτροπές της άγραφης παράδοσης σ’ αυτό, με όχημα τη γυναικεία ευαισθησία και σοφία.

ΖΑΤΕΛΗ Ζυράνα. Το ραντεβού που κλείνει κάθε επτά χρόνια με το κοινό η συγγραφέας πραγματοποιήθηκε φέτος. Οι πιστοί έσπευσαν να μεταλάβουν με «Το πάθος χιλιάδες φορές» στέλνοντάς το στις πρώτες θέσεις των μπεστ-σέλερ, ωστόσο υπήρχαν κι αρκετοί που το άφησαν στην άκρη μην αντέχοντας τον χαώδη ζατελικό κόσμο.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ προσωπικό για το Εθνικό Αρχαιολογικό, το Νομισματικό, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο που αναγκάστηκε να παραμείνει κλειστό για λίγες ημέρες. Ομως και η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών παρά λίγο να αναστείλει τη λειτουργία της καθώς υπάρχει έλλειψη διοικητικών υπαλλήλων. Οταν πάγιες ανάγκες καλύπτονται από έκτακτους, το πρόβλημα διαιωνίζεται.

η

ΗΡΘΑΝ στην Επίδαυρο. Η Ζαν Μορό μπορεί να μη μας τίμησε με την παρουσία της, αφού ματαιώθηκε η παράσταση του Γκιτάι στην οποία θα έπαιζε, η Ελέν Μίρεν όμως ήρθε… βασιλικά ερμηνεύοντας τη Φαίδρα του Ρακίνα σε μια παράσταση που δίχασε, σίγουρα όμως δεν προκάλεσε τη θερμή αποδοχή που προμήνυε ο θόρυβος που είχε προηγηθεί. Αντίθετα, το τρίωρο σεξπιρικό «Χειμωνιάτικο παραμύθι» που σκηνοθέτησε ο βραβευμένος με Οσκαρ Σαμ Μέντες, έκλεισε τα Επιδαύρια θριαμβευτικά. Δεν ήταν μόνον τα λαμπερά ονόματα των Ιθαν Χοκ και Ρεμπέκα Χολ που γοήτευσαν τους θεατές αλλά, κυρίως, η ερμηνεία του σπουδαίου ηθοποιού Σάιμον Ράσελ Μπιλ, ο οποίος μάλιστα έπαιζε τραυματισμένος. Ανάμεσα στους θεατές τού φετινού φεστιβάλ και οι Τζέρεμι Αϊρονς, Κέβιν Σπέισι, Τόμας Οστερμάγερ, Τομ Χανκς.

θ

ΘΑ ,ΜΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ άριστος μαθητής. Δύο νότες από το σουξέ του Gummy Bear αρκούν για να ξεσηκώσουν το οποιοδήποτε πιτσιρίκι. Είναι ένα λαχανί αρκουδάκι με τεράστια μάτια, καυχιέται για τις χορευτικές του φιγούρες, μιλάει γαλλικά, γερμανικά, πορτογαλικά. Το γνωρίσαμε χάρη σε μια διαφήμιση κι έκτοτε το cd του σπάει ρεκόρ. Στο youtube -μόνο- το τραγούδι «Ι am a Gummy Bear» έχουν δει περισσότεροι από 50 εκατομμύρια άνθρωποι.

ι

ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ Την πολιτιστική του παρακαταθήκη άφησε ο κορυφαίος σκηνοθέτης μας με τριώροφο κτίριο στην οδό Πειραιώς 206, που περιλαμβάνει αίθουσες προβολών, θεάτρου και εκθέσεων.

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Αλκίνοος. Από τους καλύτερους δίσκους του 2009, η «Νεροποντή» του πότισε μια μάλλον άνυδρη μουσικά χρονιά με ευφάνταστες μελωδίες και ενορχηστρώσεις και αληθινούς στίχους, με τραγούδια δηλαδή που γράφτηκαν από ανάγκη και όχι από τακτική.

κ

ΚΑΣΤΕΛΟΥΤΣΙ Ρομέο. Ο ιταλός καλλιτέχνης παρουσίασε στο Φεστιβάλ την τριλογία «Κόλαση», «Παράδεισος», «Καθαρτήριο», εμπνευσμένη από τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη. Από τα τρία μέρη της παράστασης, το «Καθαρτήριο» συγκλόνισε, έκοψε κυριολεκτικά την ανάσα των θεατών όχι μόνον ως θεατρικό και εικαστικό γεγονός αλλά και για το πρωτότυπο δραματουργικό ενδιαφέρον του.

ΚΥΝΟΔΟΝΤΑΣ Παράξενος τίτλος για ταινία, όσοι όμως την είδαν διόλου δεν παραξενεύτηκαν που απέσπασε το βραβείο του τμήματος «Ενα κάποιο βλέμμα» στις Κάνες. Ο Γιώργος Λάνθιμος χάρισε στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά μια σημαντική διάκριση, διηγούμενος μια απίστευτη ιστορία εγκλεισμού που όμως δεν διεκδικεί καμιά «ελληνικότητα».

CAFE de los maestros. Οι περισσότεροι διανύουν την όγδοη δεκαετία της ζωής τους. Κι όμως, μπήκαν στο αεροπλάνο, έφτασαν από την Αργεντινή στο Ηρώδειο και γέμισαν τη σκηνή συγκίνηση και εξαιρετικές ερμηνείες. Η ιδέα να μαζευτούν σε μια παράσταση όλοι οι ζωνταντοί θρύλοι της αργεντίνικης μουσικής ανήκει στον Γκουστάβο Σανταολάγια. Ο ίδιος ήρθε στην Ελλάδα και με τους Μπαχοφόντο για το 1ο έθνικ φεστιβάλ του ραδιοφώνου «Kosmos 93,6» που επί δύο βραδιές γέμισε τον Ιππικό Ομιλο στου Γουδή με σπουδαίους μουσικούς και τραγουδιστές, επιβεβαιώνοντας τη δημοτικότητα της έθνικ.

ΚΑΦΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ Αντώνης. Ο ρόλος του Ελληναρά που μαθαίνει πως είναι Αλβανός στην «Ακαδημία Πλάτωνος» του χάρισε ένα βραβείο στο Λοκάρνο. Η ενεργή συμμετοχή του στους «Ομιχλιστές» προσέθεσε μια ακόμα υπογραφή κύρους στις διεκδικήσεις του ελληνικού σινεμά. Και ο συμβουλευτικός του ρόλος στους Οικολόγους Πράσινους συνέβαλε στο (ευρύτερο) περιβαλλοντικό κίνημα.

ΚΟΝΤΡΑ ρόλος. Σίριαλ κίλερ ο Σάκης Ρουβάς; Και όμως. Ο δημοφιλέστερος σταρ της ελαφρότητας δείχνει ότι προσπαθεί να δοκιμαστεί σε κάτι απαιτητικότερο- έναν αληθινό κινηματογραφικό ρόλο. Και κέρδισε καλές κριτικές.

ΚΛΟΥΝΕΪ Τζορτζ. Ο ωραίος του Χόλιγουντ είναι και από τους πιο πολιτικοποιημένους. Το απέδειξε και φέτος με τους «Αντρες που κοιτούν επίμονα κατσίκες»: μια αντιπολεμκή σάτιρα εμπνευσμένη από τον πόλεμο στο Ιράκ. Ομως δεν περιορίστηκε εκεί. Ηταν από τους θερμούς υποστηρικτές του Ομπάμα.

ΚΟΛΠΑ Πώς μια κυοφορούμενη μουσική ή θεατρική παράσταση γίνεται πριν την ώρα της γεγονός; Τα σαΐνια του μάρκετινγκ βρήκαν την απάντηση: με απανωτές αναγγελίες περί προπωλημένων εισιτηρίων και με αλλεπάλληλες προτροπές σ’ όσους καθυστερούν να τα προμηθευτούν. Εξ ου και οι διαδοχικές παρατάσεις που ανατρέπουν τον «περιορισμένο αριθμό παραστάσεων», σε σκηνές που έχουν κλειστεί εξ αρχής για κάμποσο καιρό…

λ

ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ Από τη μια δεν έχει πρόβλημα στατικότητας, από την άλλη άρχισαν εργασίες ενίσχυσης του μεταλλικού σκελετού. Το Ελληνικό Φεστιβάλ περιόρισε τον διαθέσιμο αριθμό εισιτηρίων (από 3.600 σε 3.200) ώστε να μην καθίσει κανείς στο άνω διάζωμα. Κι όμως, υπήρξαν διοργανωτές που γέμισαν προκλητικά το θέατρο με 6.000 κόσμου. Ανακολουθίες, ασάφεια κι ανευθυνότητα στην πλάτη του κοινού. Το θέατρο του παραλόγου!

ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ Ο Μίκαελ Χάνεκε, μεγάλος θριαμβευτής του Φεστιβάλ των Κανών αλλά και των βραβείων της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, μας έδωσε μια ασπρόμαυρη ταινία-σχόλιο στη γέννηση του φασισμού, που χαρακτηρίστηκε «ανατριχιαστικά επίκαιρη κοινωνική αλληγορία».

LOGICOMIX Η δεύτερη διεθνής επιτυχία του Απόστολου Δοξιάδη μέσα στη δεκαετία. Κι αυτή τη φορά, σε αντίθεση με τον «Θείο Πέτρο», δεν χρειάστηκαν οι διθύραμβοι των ξένων εντύπων ούτε οι υψηλές πωλήσεις σε Βρετανία και ΗΠΑ για να εκτιμήσουμε το βιβλίο και στα μέρη μας. Το γκράφικ-νόβελ που εξερευνά τη σχέση της λογικής με την τρέλα μέσα από τις περιπέτειες του Μπέρναρντ Ράσελ κι άλλων κορυφαίων φιλοσόφων και μαθηματικών, πρωτοαναδείχτηκε σε μπεστ σέλερ από τον «Ικαρο».

ΛΑΧΕΙΟ Συνων. Σαμαράς Αντώνης: Υστερα από 17 χρόνια στο περιθώριο, κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες να εγκαινιάσει το Μουσείο της Ακρόπολης και να γίνει πρόεδρος του κόμματος που είχε εγκαταλείψει. Εδώ, η γκαντεμιά του επίτιμου δεν έπιασε. Ακόμη.

μ

ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ Κωστής. Με ένα ακορντεόν στα χέρια, πολύ μπρίο, ωραίες διασκευές, τραγούδια που μιλάνε για την ελληνική πραγματικότητα και ολίγη από την τρέλα του Καροτόνε. Τις Δευτέρες στο «Σταυρό του Νότου», φίσκα το μαγαζί παραδινόταν στη βραχνή φωνή του και το κέφι του. Οι πιτσιρικάδες που τον ανακάλυψαν πρώτοι, κάτι παραπάνω ξέρουν.

ΜΠΙΓΙΟΝΣΕ Πολλές οικογένειες, σελέμπριτις και εγχώριοι σταρ που βρέθηκαν εκεί για να ξεσηκώσουν ιδέες, ρεπόρτερ από τα μεσημεριανάδικα που βρήκαν θέμα για καμιά εβδομάδα. Ηρθε με μια γυναικεία μπάντα, τρέλανε τους άντρες αλλά όχι και τους φύλακες της Ακρόπολης, που αρνήθηκαν να ανοίξουν το μνημείο την ώρα που η διάσημη αμερικανίδα τραγουδίστρια θυμήθηκε να δει τον Παρθενώνα.

ΜΕΦΙΣΤΟ για πάντα. Η παράσταση, βασισμένη στο ομώνυμο αντιναζιστικό μυθιστόρημα του Κλάους Μαν, καθήλωσε τους θεατές της Πειραιώς 260 με τις πολύ καλές ερμηνείες αλλά και τη σκηνοθεσία του πρωτοποριακού βέλγου σκηνοθέση Γκι Κασίερς, μια σύνθεση θεατρικής ποίησης και τεχνολογίας.

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ Αφθονες ήταν οι μοναχικές παρουσίες ηθοποιών επί σκηνής και όχι μόνον Ελλήνων. Από την έξοχη Κάθριν Χάντερ στον «Πίθηκο του Κάφκα» και τον Τζέρεμι Αϊρονς στη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» μέχρι την Ολια Λαζαρίδου στη «Δεσποινίδα Μαργαρίτα» και την Αννα Παναγιωτοπούλου στο «Μπουφάν της Χάρλεϊ».

ΜΟΥΤΟΥΣΗ Αμαλία. Θέλει κουράγιο για να παίζεις εκφραστικά αρχαία τραγωδία ανάμεσα σε αποχωρούντες θεατές και αυτή η ηθοποιός το διαθέτει. Ατοσσα στους περιπετειώδεις «Πέρσες» της Επιδαύρου αλλά και ιδανική ερμηνεύτρια της μοιραίας γυναίκας στο ποιητικό έργο του Κλοντέλ «Ο κλήρος του μεσημεριού».

Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. Ενας ευρηματικός μονόλογος που χρωστά την ύπαρξή του στη συγγραφέα και ηθοποιό Λένα Κιτσοπούλου, αλλά μοιράζεται την επιτυχία του με τη Μαρία Πρωτόπαπα, που τον απέδωσε εξαιρετικά στο Εθνικό.

ΜΠΡΑΟΥΝ Νταν. Η κινηματογραφική διασκευή των «Πεφωτισμένων» του υπήρξε από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της σεζόν, ενώ το πέμπτο του μυθιστόρημα, το «Χαμένο σύμβολο», γύρω από τον αθέατο κόσμο των μασόνων (Λιβάνης), γαντζώθηκε για τα καλά στις λίστες των μπεστ-σέλερ. Η ερμηνεία του κόσμου μέσα από συνωμοσιολογικούς κώδικες, εν είδει θρίλερ, κάνει το χώμα χρυσό παντού. Η Ελλάδα θ’ αποτελούσε εξαίρεση;

MADE ΙΝ GREECE Ουρές στην Τέιτ Μοντερν, όπου παρουσιάστηκαν έργα των κορυφαίων ζωγράφων της ρωσικής πρωτοπορίας Ροντσένκο και Πόποβα, από τις συλλογές του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ουρές και στην έκθεση με βυζαντινούς θησαυρούς, που παρουσιάστηκε στη λονδρέζικη Βασιλική Ακαδημίας των Τεχνών, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη. Αλλά και στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης, όπου ταξίδεψε η συλλογή Βελιμέζη του ιδρύματος Ωνάση, με μεταβυζαντινές εικόνες.

ν

ΝΟΜΠΕΛ Λογοτεχνίας. Νικήτρια, μια «ακτιβίστρια του καημού»: η πολιτογραφημένη Γερμανίδα Χέρτα Μίλερ, η λογοτεχνική φωνή των αντιφρονούντων της Ρουμανίας επί Τσαουσέσκου, που «με την πυκνότητα της ποίησής της και την ειλικρίνεια της πρόζας της σκιαγραφεί το σύμπαν των στερημένων». Αρετές που θ’ ανακαλύψουμε κι εδώ μέσω του «Καστανιώτη», που απέκτησε τα δικαιώματα των βιβλίων της.

ΝΕΚΡΗ παραφύση. Περιέργεια ή διαστροφή; Οποια κι αν ήταν τα κίνητρα, πλήθος συνέρευσε στην αμφιλεγόμενη έκθεση Bodies για να δει τα «πλαστικοποιημένα» ανθρώπινα σώματα και τα όργανά τους. Τι κι αν πολλά από αυτά τα σώματα ήταν, σύμφωνα με καταγγελίες, κινέζων κρατούμενων. Ούτε νεκροί δεν ησύχασαν!

ΝΤΟΥΜΑΝΙ Παρά την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους με νόμο, στα περισσότερα κλαμπ, νυχτερινά κέντρα, μπαρ, καφετέριες και άλλους χώρους διασκέδασης το τσιγάρο συνεχίζεται. Πότε οι αίθουσες χωρίζονται με υποτυπώδη χωρίσματα στα δύο και πότε τα τασάκια βγαίνουν διά μαγείας στην επιφάνεια. Οσο για έλεγχο; Αυτό είναι το καινούριο πιο σύντομο ανέκδοτο!

ξ

ΞΑΝΘΙΕΣ στα πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα, τα τηλεπαιχνίδια, ξανθιές παντού. Σε λίγο θα ξεβάφουν πάνω στο τηλεκοντρόλ.

ο

ΟΜΙΧΛΗ Σε κάποιες περιπτώσεις σε κάνει και βλέπεις καθαρότερα. Οι «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη», εκατοντάδες πλέον, ξεσπάθωσαν. Απαιτώντας νέο κινηματογραφικό νόμο, απείχαν και από τα κρατικά κινηματογραφικά βραβεία (που φέτος δεν απονεμήθηκαν καν) και από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που, όντας το θύμα της όλης ιστορίας, τελικά γιόρτασε τα πενηντάχρονά του με λιγοστούς καλεσμένους. Δεν συμμερίστηκαν όλοι τις μεθόδους τους, όμως εκείνοι και εβδομάδα προβολών διοργάνωσαν, και ακαδημία ίδρυσαν. Νέο νόμο πάντως ακόμα δεν είδαν. Μεσολάβησε και αλλαγή κυβέρνησης. Εν αναμονή της πολιτικής Γερουλάνου…

Ο ΠΑΛΙΟΣ είναι αλλιώς. Ο Κάρλος Σαντάνα συγκίνησε από τους πενηντάρηδες ώς τους εικοσάρηδες που συνέρρευσαν στο Ολυμπιακό Στάδιο, οι Σκόρπιονς γέμισαν -ξανά- το Καραϊσκάκη, οι Ντιπ Περπλ μάγεψαν τους Θεσσαλονικείς, ο Ντέιβιντ Μπερν ανέβηκε στη σκηνή του Μπάντμιντον με κλασικά τραγούδια και μοντέρνες χορογραφίες, η ατμομηχανή των ACDC σάρωσε το ΟΑΚΑ.

π

ΠΙΝΕΛΑ, μπογιές, σκαλωσιές στήθηκαν για το 19ο βάψιμο στην ιστορία του Πύργου του Αϊφελ. Μόνο που αυτή τη φορά το φρεσκάρισμα του 120χρονου μνημείου ανέλαβε η ελληνική εταιρεία «Στέλμα» του Λευτέρη Μαμαντζή -αφού κέρδισε ευρωπαϊκό διαγωνισμό για την ανάληψη. Πάνω από 60 τόνοι χρώματος, 50 χλμ. σχοινιών πρόσβασης, 1.500 ρολά βαφής, 1.000 ζευγάρια γάντια και 1.000 γυαλιά προστασίας. Και ήδη έβαλαν τον επόμενο στόχο: τις γέφυρες του Σηκουάνα.

ΠΟΛΑΝΣΚΙ Ρόμαν. Το ’78 τη γλίτωσε. Ομως 30 χρόνια αργότερα συνελήφθη στην Ελβετία για βιασμό ανηλίκου. Τι κι αν το ανήλικο μεγάλωσε και θέλησε επιτέλους να ξεχάσει; Η Δικαιοσύνη έχει τη δική της άποψη.

ΠΙΤ Μπραντ. Στη βραβευμένη με Οσκαρ «Απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» κατόρθωσε να μας πείσει πως γεννήθηκε γέρος και πέθανε μωρό. Και στη νέα ταινία του Ταραντίνο «Αδωξοι μπάσταρδη» μεταμορφώθηκε σε έναν γκροτέσκο εφιάλτη για τους ναζί. Και, όχι, δεν χωρίζει με την Αντζελίνα.

ΠΕΝΕΣ νέες. Η Ελενα Μαρούτσου με το «Μεταξύ συρμού και αποβάθρας» (Καστανιώτης) φώτισε τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, αντλώντας από την ποίηση του Λειβαδίτη, τη ζωγραφική του Μαγκρίτ και τον ίδιο της τον εαυτό, ενώ ο Γιάννης Μακριδάκης με τη «Δεξιά τσέπη του ράσου» (Εστία) μίλησε για τη μοναξιά του σημερινού ανθρώπου, εστιάζοντας στην καθημερινότητα ενός αγαθού μοναχού. Και οι δυο απέδειξαν ότι το καλό δεν χάνεται, όσο κι αν θεριεύει ο εκδοτικός πληθωρισμός. Συγκρατήστε τα ονόματά τους.

ρ

ΡΟΘ Φίλιπ. Δυο καινούρια έργα του διαβάσαμε αυτή τη χρονιά, το «Φεύγει το φάντασμα» και την «Αγανάκτηση» (Πόλις), το ένα καλύτερο από το άλλο. Ο σημαντικότερος εν ζωή αμερικανός πεζογράφος συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του: να μετουσιώνει προσωπικά του βιώματα και προβληματισμούς σε ιστορίες που αφορούν τους πάντες.

ΡΙΤΣΟΣ Γιάννης. Οι στίχοι του μας ταξίδευαν καθημερινά στο τραμ και το μετρό, εκατοντάδες σχολεία οργάνωσαν εκδηλώσεις με αφορμή τα εκατοστά γενέθλιά του, άγνωστες σελίδες από την αλληλογραφία του ήρθαν στο φως, και δεν υπήρξε φορέας -αρχής γενομένης από το ΕΚΕΒΙ- που να μην επιστρέψει στο τεράστιο έργο του μέσα από εκθέσεις, εκδόσεις ή παραστάσεις. Και η μεγαλύτερη έκπληξη ήρθε απ’ το Δημήτρη Μαυρίκιο, που σκηνοθετώντας το «Τερατώδες αριστούργημα» για το Φεστιβάλ Αθηνών, μας αποκάλυψε τη μεταφυσική και αισθησιακή πλευρά ενός ποιητή καταχωρισμένου στις συνειδήσεις μας ως στρατευμένου.

σ

ΣΑΜΠΟΤΑΖ Προηγήθηκε το Ηρώδειο, ακολούθησε το «Παλλάς». Επειτα από σιωπή ετών η Λένα Πλάτωνος επέστρεψε εις διπλούν. Θυμηθήκαμε γιατί αυτός ο δίσκος που κυκλοφόρησε το 1981 σηματοδότησε μια νέα εποχή στο ηλεκτρονικό τραγούδι και νοσταλγήσαμε τη Λιλιπούπολη ακούγοντας ξανά ύστερα από καιρό live το «Χορό των Μπιζελιών» και τη «Ρόζα-Ροζαλία».

SLUMDOG millionaire. Ο πάμπτωχος ήρωας του φιλμ γίνεται εκατομμυριούχος, όμως στην πραγματικότητα η ταινία ήταν που χτύπησε τζακ ποτ: οχτώ Οσκαρ και εισπράξεις 200 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Ντάνι Μπόιλ βρήκε στις παραγκουπόλεις της Βομβάης τον ανήλικο πρωταγωνιστή του, που και μετά τον θρίαμβο της ταινίας συνέχισε να ζει εκεί. Μέχρις ότου του γκρέμισαν την παράγκα. Η παραγωγή τού αγόρασε σπίτι. Και πάλι φτηνά τους ήρθε.

STAGE Τι δουλειά είχαν γεωπόνοι, θεολόγοι ή γυμναστές σε εφορείες αρχαιοτήτων; Γιατί στάλθηκαν προεκλογικά δεκάδες φύλακες σε μουσεία μόλις 500 τετραγωνικών μέτρων; Διαχρονικός τόπος βολέματος ημετέρων, το υπουργείο Πολιτισμού μόνο αμέτοχο δεν στάθηκε στην θλιβερή υπόθεση των stage. Κι όμως ήταν πολλοί οι «εκπαιδευόμενοι» που κάλυψαν υπαρκτές ανάγκες σε διοικητικές του υπηρεσίες, δουλεύοντας ανασφάλιστοι για μεροκάματο μόλις 23 ευρώ.

SEX AND ΤΗΕ (ANCIENT) CITY Πρώτη φορά ένα σημαντικό μουσείο, το Κυκλαδικής Τέχνης, τόλμησε να δείξει τον έρωτα των αρχαίων, χωρίς ταμπού, σε όλες του τις εκφάνσεις, πνευματικές και σαρκικές: θεϊκός, φιλοσοφικός, αγοραίος, ομοφυλόφιλος, οργιαστικός… Η έκθεση «Ερως: από τη Θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη αρχαιότητα» κέντρισε και την «Guardian», που φιλοξένησε εκτενές αφιέρωμα.

SIXTIES Και ξάφνου, οι Μπιτλς επιστρέφουν με παλιά τραγούδια και νέα ηλεκτρονικά παιχνίδια και ο Διονύσης Σαββόπουλος μας καλεί να γιορτάσουμε το αίσιον και ευτυχές 1969. Υπάρχει και δημιουργική οπισθοδρόμηση.

Τ

ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ της διπλανής πόρτας. Η «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα, ενσαρκωμένη από τη Μίνα Ορφανού, απέφυγε τα γνωστά στερεότυπα. Από την «Επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» μέχρι την ταινία αυτή, ο Κούτρας συνεχίζει να γυρίζει γκέι φιλμ που απευθύνονται σε ολοένα και περισσότερους. Το Βερολίνο τον υποδέχτηκε θερμά, η «Λιμπερασιόν» τον είχε στην πρώτη της σελίδα.

ΤΡΕΛΕΣ έγιναν οι Σταμάτης Φασουλής και Γιάννης Μπέζος στο «Παλλάς». Κι όμως, αποδείχτηκε ότι στο διάσημο μιούζικαλ «Το κλουβί με τις τρελές», το γκέι στοιχείο και η παρένδυση δεν είχαν πια τη σημασία που είχανε παλιά. Τώρα το έργο έμοιαζε παρωχημένο παρά την υπερπαραγωγή που δημιούργησε η ΕΛΘΕΑ σε κοστούμια, σκηνικά, πολυπληθή θίασο. Το κοινό πάντως γέμισε ξανά και ξανά το θέατρο.

ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ τής Ελλάδος. Επιτέλους, βρήκε νέα στέγη στην Ιερά Οδό, όπου θα μπορεί πλέον να αναδείξει το πολύτιμο αρχείο της. Το νέο κινηματογραφικό στέκι της Αθήνας διαθέτει τρεις κινηματογράφους (ο ένας θερινός), και πλήθος βοηθητικών χώρων. Είχε παρελθόν, τώρα απέκτησε και μέλλον.

ΤΡΙΑΝΤΑΕΠΤΑΧΡΟΝΗ Πρωταγωνίστρια της πολύκροτης Ζαχοπουλιάδας, η Εύη Τσέκου επιχείρησε μια νέα αρχή με το «Οταν η Δανάη ονειρεύτηκε τις καλεσμένες της», όπου διασημότητες σαν την Μποβουάρ, τη Σανέλ, την Κάλας ή τη Μονρόε επιδίδονται σ’ ένα ακατάπαυστο, επί παντός τού επιστητού, κουβεντολόι. Ενώ όμως η δημόσια εικόνα της βελτιώθηκε, το βιβλίο της ούτε την πρώτη του έκδοση δεν εξάντλησε. Το φυσάει ο «Κέδρος» και δεν κρυώνει.

ΤΑΤΟΥΑΖ Είχε την ατυχία να πάθει ανακοπή καρδιάς μόλις παρέδωσε την τριλογία του στον εκδότη. Ο σουηδός δημοσιογράφος Στιγκ Λάρσον δεν χάρηκε την επιτυχία του πρώτου του βιβλίου «Το κορίτσι με το τατουάζ» και της ταινίας που ακολούθησε. Το απόλαυσαν όμως χιλιάδες αναγνώστες και στη χώρα μας, οι οποίοι ανακάλυψαν αυτό το καλογραμμένο ερωτικό θρίλερ με πολιτικές προεκτάσεις.

ΤΟΛΜΟΥΝ Η σύγχρονη τέχνη μπαίνει σε πιο παραδοσιακούς χώρους, στήνει γέφυρες ανάμεσα στο χθες και το τώρα, δημιουργώντας εκπλήξεις, ανατροπές, συζητήσεις. Εργα του πάπα της ποπ αρτ Αντι Γουόρχολ παρουσιάζονται στο Βυζαντινό Μουσείο, ο δανός καλλιτέχνης του γκράφιτι Αρμστρονγκ αλλά και τα βραβεία ΔΕΣΤΕ για νέους καλλιτέχνες φιλοξενήθηκαν στο Κυκλαδικής, το Αρχαιολογικό Θεσσαλονίκης συνεργάστηκε με την Μπιενάλε της πόλης, τα σίξτις εισέβαλαν στο Μουσείο Μπενάκη. Καλή συνέχεια!

THRILLER εκατομμυρίων αντιτύπων με κακό τέλος. Ο Μάικλ Τζάκσον θα ζει για πάντα στις καρδιές όλου του επιχειρηματικού κόσμου.

υ

UP «Ψηλά στον ουρανό». Πρώτη φορά στην ιστορία του, το Φεστιβάλ των Κανών άνοιξε με μια τρισδιάστατη ταινία κινουμένων σχεδίων. Σηματοδοτώντας μια νέα, κυρίαρχη τάση του σινεμά που αμύνεται με κάθε τρόπο απέναντι στη λαίλαπα του home cinema, της κρίσης και της πειρατείας: τις 3D ταινίες-υπερπαραγωγές.

ΥΦΕΣΗ Ακούγαμε πως έρχεται, βαυκαλιζόμασταν πως θα τη γλιτώσουμε, κι όμως, λίγο πριν λήξει η χρονιά, είδαμε για τα καλά τα δόντια της. Πόσοι θ’ αναζητούν μέσω της τέχνης το «ευ ζην», αν όλο και περισσότεροι πνίγονται στα χρέη; Ποιοι θα συντηρήσουν τα θέατρα ή τις μουσικές σκηνές, αν όλο και περισσότεροι αντιμετωπίζουν την απειλή της ανεργίας; Θα δείξει…

φ

ΦΑΛΤΣΑ, διοικητικά και ερμηνευτικά. Ακέφαλη η Εθνική Λυρική Σκηνή από τον περασμένο Σεπτέμβρη που ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος παραιτήθηκε, παλεύει με ένα βουνό προβλημάτων. Οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι. Το έλλειμμα εκτινάχθηκε τα τελευταία χρόνια από 7 σε 13 εκατομμύρια ευρώ. Τα δύο κόμματα της αριστεράς καταψήφισαν στη Βουλή τη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Και μέσα σε όλα οι σεμνότυφοι συνδικαλιστές αντέδρασαν όταν στην «Ρούσαλκα» υπήρξε γκέι φιλί μεταξύ πρωταγωνιστών. Λες κι όλα τα υπόλοιπα τα είχαν λύσει.

ΦΛΟΡΑΛ Ανοιξε ανακαινισμένο στην πλατεία Εξαρχείων δίνοντας χρώμα στην ξεβαμμένη «μπλε πολυκατοικία». Μαζί με καφέ προσφέρει και εκδηλώσεις: Παρουσιάσεις βιβλίων σε χαλαρή ατμόσφαιρα, ενώ οι συγγραφείς μπορεί να αναλάβουν τη μουσική ή τα κοκτέιλ. Δεν έλειψαν όμως και τα φάουλ. Από τη μια αστυνομικοί με κράνη εισέβαλαν σε παρουσίαση πολιτικού βιβλίου, από την άλλη αντιεξουσιαστές έριξαν αβγά στη Σώτη Τριανταφύλλου.

χ

ΧΙΠ ΧΟΠ Την ώρα που η δισκογραφία βούλιαζε, οι σχολές που διδάσκουν τον -άλλοτε- χορό των δρόμων πολλαπλασιάζονται ταχύτατα και δυο πιτσιρικάδες βγάζουν γλώσσα σε όσους πασχίζουν να βρουν το επόμενο λαϊκοπόπ σουξέ. Το χιπ χοπ ντουέτο των Professional Sinnerz και το τραγούδι τους «Οταν σε είχα πρωτοδεί» ήταν μια ευχάριστη «σφήνα» της χρονιάς.

ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ Χρήστος. Δεινός αφηγητής, επιβεβαίωσε το χάρισμά του εξιστορώντας ούτε λίγο ούτε πολύ τις περιπέτειες του …παππού του Ομήρου, στο μελαγχολικά ευτράπελο και γραμμένο με οίστρο «Λόγια φτερά» (Πατάκης). Ενα μυθιστόρημα που δίνει φωνή σ’ έναν περιπλανώμενο αοιδό του 8ου π.Χ. αιώνα, αναδεικνύοντας την προφορικότητα της γλώσσας μας και αξιοποιώντας τα διαχρονικά στοιχεία του μεσογειακού πολιτισμού.

ψ

ΨΗΦΙΑΚΑ βιβλία. Τα πρώτα e-books με σύγχρονες ελληνικές υπογραφές έκαναν την εμφάνισή τους. Οι φετιχιστές των τυπωμένων σελίδων ξέρουν πως οι αντίστοιχες εκδόσεις στις ΗΠΑ καλύπτουν ακόμα μόνο το 1% της αγοράς. Κι όμως υπάρχουν εκδότες που στοιχηματίζουν πως σε λίγους μήνες θα διαβάζουμε κι εδώ, όπως στην Ιαπωνία, βιβλία μέσω κινητών τηλεφώνων!

ω

ΩΡΑ για μια νέα δεκαετία. Με την ελπίδα οι νέοι καλλιτέχνες να απωθήσουν τα παλιά σύνδρομα και οι παλιοί να μην αποκτήσουν νέα απωθημένα.

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on December 27, 2009 in ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2009

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: