RSS

Monthly Archives: May 2012

ΟΠΛΑ, δεν είναι έτσι όπως νομίζετε…

Κρημνιώτη Π., Η ΑΥΓΗ: 27/05/2012

Οι αρχηγοί Γιώργος Κολλημένος και Αριστοτέλης Τσιφλάκος

“Οι δειλοί που προδίδουν πατριώτες στους Ούνους, επειδή φοβούνται τον θάνατο, να ξέρουν πως τους την έχουμε στημένη, πως είναι καταδικασμένοι, και με την πρώτη ευκαιρία θα εξοντωθούν σα ζώα”. Αυτό το χαρακτηριστικό απόσπασμα από την παράνομη, τον Απρίλιο του 1942, εφημερίδα του γαλλικού κομμουνιστικού κόμματος “L’ Humanite”, διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του Ιάσονα Χανδρινού “Το τιμωρό χέρι του λαού. Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-1944”, που κυκλοφόρησε πριν από δυο μήνες από τις εκδόσεις Θεμέλιο και παρουσιάζεται μεθαύριο Τρίτη (7.30 μ.μ.) στην ΕΣΗΕΑ από τον ιστορικό Πολυμέρη Βόγλη, τον πολιτικό επιστήμονα Ηλία Νικολακόπουλο και τον βετεράνο του ΕΛΑΣ Αθήνας Στέλιο Ζαμάνο.

Η έρευνα του νεαρού ιστορικού βάζει στο μικροσκόπιο τον άγνωστο μέχρι τώρα πόλεμο ανάμεσα στο ΕΑΜ και τις κατοχικές δυνάμεις στην Αθήνα και τον Πειραιά επιχειρώντας να φωτίσει τη λειτουργία και τη δράση του “σιδερένιου βραχίονα του κόμματος”, μιας από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις της σκληρής έτσι κι αλλιώς δεκαετίας του ’40. Παρακολουθώντας τη ραγδαία ανάπτυξη του μαζικού ΕΑΜικού κινήματος στην πρωτεύουσα, το βιβλίο καταγράφει τον ατελείωτο κύκλο συγκρούσεων των δυνάμεων της Αντίστασης με τις ελληνικές και γερμανικές αρχές ασφαλείας που επιδίωκαν την καταστολή και την εξόντωσή τους. “Την κατάσταση στην Αθήνα κατά την περίοδο 1943-44 συνθέτουν αφ’ ενός η όξυνση της ναζιστικής τρομοκρατίας και του ένοπλου δωσιλογισμού και αφετέρου η προσπάθεια του ΕΑΜ να οργανώσει τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ στις συνοικίες της πρωτεύουσας, χρησιμοποιώντας παράλληλα την ΟΠΛΑ ως μηχανισμό περιφρούρησης, αρχικά, και ανταπόδοσης των πληγμάτων στη συνέχεια. Read the rest of this entry »

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on May 28, 2012 in Δεκέμβρης 1944

 

Tags:

Με αφορμή τη Γενοκτονία των Ποντίων

  • Μια ψύχραιμη προσέγγιση του ιστορικού ζητήματος περί Ποντίων

Η ΑΥΓΗ: 20/05/2011

Του Νάσου Θεοδωρίδη*

Η επιχειρηματολογία της εθνικιστικής μερίδας των Ποντίων, σε σχέση με αυτά που υπέφερε ο ποντιακός λαός από το 1915 έως το 1924, αναφέρεται πράγματι σε πολλές αλήθειες, ταυτόχρονα όμως δεν διστάζει να χρησιμοποιεί μισές αλήθειες, να αποκρύπτει άλλες αλήθειες και να διαδίδει πολλά ψεύδη

Οι επετειακές κραυγές που συνήθως ακούγονται και γράφονται κάθε άνοιξη για το ζήτημα της όντως απεχθούς και μαζικής εξόντωσης των Ποντίων επιτάσσουν μια ψύχραιμη προσέγγιση και αποτίμηση του ιστορικού αυτού ζητήματος. Δυστυχώς μέχρι σήμερα ουδείς ειδήμων ασχολήθηκε αντικειμενικά με την ιστορική ανάλυση της άλλης πλευράς της αλήθειας στο θέμα του ελληνισμού του Πόντου.

Η επιχειρηματολογία της εθνικιστικής μερίδας των Ποντίων, σε σχέση με αυτά που υπέφερε ο ποντιακός λαός από το 1915 έως το 1924, αναφέρεται πράγματι σε πολλές αλήθειες, ταυτόχρονα όμως δεν διστάζει να χρησιμοποιεί μισές αλήθειες, να αποκρύπτει άλλες αλήθειες και να διαδίδει πολλά ψεύδη. Read the rest of this entry »

 

Η Ιστορία του Υμνου της Διεθνούς

Εμπρός της Γης οι κολασμένοι

της πείνας σκλάβοι εμπρός – εμπρός

Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει

σα βροντή σαν κεραυνός.

Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια

όλοι εμείς οι ταπεινοί της Γης

που ζούσαμε στην καταφρόνια

θα γίνουμε το παν εμείς.

* * *

Στον αγώνα ενωμένοι

κι ας μη λείψει κανείς

Ω! Νάτη, μας προσμένει

στον κόσμο η Διεθνής.

* * *

Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες

με πλάνα λόγια μας γελούν

της Γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες

μοναχοί τους, θα σωθούν…

Για να λείψουν τα δεσμά μας

για να πάψει πια η σκλαβιά

να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας

και της ψυχής μας τη φωτιά.

* * *

Τα λόγια αυτά έχουν τραγουδηθεί απ’ όλους τους εργάτες του κόσμου. Ο Υμνος της Διεθνούς έγινε σύμβολο για τους «κολασμένους της Γης». Ξεσήκωσε καρδιές. Υψωσε τις γροθιές των προλετάριων. Ομως, όσο γνωστό είναι αυτό το ποίημα, άλλο τόσο άγνωστη είναι η ιστορία του, πώς γεννήθηκε, ποιος το έγραψε και ποιος το μελοποίησε. Και, αν αυτό αποκτά μιαν ιδιαίτερη αξία, είναι διότι γράφτηκε και μελοποιήθηκε από εργάτες. Ο Ευγένιος Ποτιέ είναι ο ποιητής, που συμπύκνωσε το όραμα για ένα νέο κόσμο – το σοσιαλιστικό κόσμο – σε αυτούς τους στίχους. Και ο Πιερ Ντεζετέ, ο συνθέτης που έκανε αυτές τις λέξεις να «χορέψουν». Ενα επαναστατικό ποίημα, σε μια επαναστατική μουσική.

Ποιοι ήταν, όμως, αυτοί οι δύο εργάτες – καλλιτέχνες; Κάτω από ποιες συνθήκες και με ποιες επιρροές γράφτηκαν αυτοί οι στίχοι; Πότε και πώς έζησαν; Σε αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε τούτο το κείμενο. Η ιστορία, άλλωστε, του Υμνου της Διεθνούς των εργατών έχει ένα ξεχωριστό δικό της ενδιαφέρον, που δείχνει τα επίπεδα που μπορεί να φτάσει η προλεταριακή Τέχνη, όταν στοχεύει στην αφύπνιση των λαών, στην εξέγερση των εργαζομένων, με στόχο την εγκαθίδρυση της δικής τους εξουσίας. Read the rest of this entry »

 

100 χρόνια «Πράβδα»

Η εφημερίδα που ίδρυσε ο Λένιν συνεχίζει να είναι όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας και να αντιπολιτεύεται τον Πούτιν

100 χρόνια «Πράβδα»

Εκατό χρόνια ζωής συμπλήρωσε – με μικρή διακοπή – το Σάββατο 5 Μαΐου η «Πράβδα», η εφημερίδα του κόμματος των μπολσεβίκων, όταν πρωτοεκδόθηκε από τον Λένιν το 1912 και δημοσιογραφικό όργανο της Σοβιετικής Ενωσης αργότερα.

Σήμερα είναι η εφημερίδα του ρωσικού ΚΚ, «με σαφή αντιπολιτευτική γραμμή», δηλώνει ο διευθυντής της Μπορίς Κομότσκι, με την ίδια διάταξη ύλης που είχε και η σοβιετική, αλλά σε μικρό σχήμα και μόνο με 20 σελίδες. Ωστόσο, κάτω από τον τίτλο της, στον οποίο είναι «κολλημένα» – όπως η σοβιετική «Πράβδα» – τα τρία τιμητικά μετάλλια που έλαβε από το σοβιετικό καθεστώς, αναγράφεται το «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε».

Ο Μπορίς Γέλτσιν έκλεισε το 1991 την «Πράβδα», στη συνέχεια μια ελληνική εκδοτική επιχείρηση την αγόρασε ελπίζοντας σε διεθνή διαφήμιση, αλλά σύντομα την εγκατέλειψε. Τελικά το 1997 την αγόρασε το ρωσικό ΚΚ.
Στα γραφεία της στη Μόσχα – πάντοτε στην οδό Πράβδα – υπάρχουν πίνακες και φωτογραφίες του Λένιν, προτομές του Στάλιν και σειράς σοβιετικών προσωπικοτήτων.

Αλλά το συντακτικό προσωπικό της δεν ξεπερνά τα 23 άτομα, η ειδησεογραφία της, βεβαιώνει ο κ. Κομότσκι, στηρίζεται «πάντοτε σε αληθινά στοιχεία» – «Πράβδα» στα ρωσικά σημαίνει αλήθεια – και η κυκλοφορία της μόλις φθάνει τις 100.000 φύλλα (η σοβιετική «Πράβδα» τυπωνόταν σε 12 εκατομμύρια, πουλιόταν σχεδόν υποχρεωτικά αλλά διαβαζόταν μόλις από 100.000 πολίτες, «επειδή ήταν ανιαρή και καθόλου ενημερωτική», όπως ομολογούσαν ακόμη και υψηλά κομμουνιστικά στελέχη).

 
Leave a comment

Posted by on May 6, 2012 in ΕΣΣΔ

 

Tags:

Δηλητηρίασε ο Στάλιν τον Λένιν;

Το ερώτημα της αιτίας θανάτου του ιδρυτή της ΕΣΣΔ ανοίγει πάλι η Ιατρική Σχολή του Μέριλαντ

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/05/2012
Δηλητηρίασε ο Στάλιν τον Λένιν;
O ηγέτης των Μπολσεβίκων Βλαντιμίρ Λένιν πιθανότατα πέθανε λόγω κληρονομικής προδιάθεσης για αρτηριοσκλήρυνση, ή μπορεί και να δηλητηριάστηκε από τον Στάλιν, υποστηρίζουν νέα μελέτη, η οποία δείχνει να διαψεύδει τη θεωρία που θέλει τον Λένιν να πέθανε από σύφιλη.

Ο Δρ Χάρι Βίντερς, νευρολόγος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, και ο Ρώσος ιστορικός Λεβ Λούρι, παρουσίασαν τη μελέτη τους σε συνέδριο με θέμα τους θανάτους διάσημων ανθρώπων.

Το συνέδριο διοργανώνεται κάθε χρόνο από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ και στο παρελθόν είχε ασχοληθεί με τους θανάτους του Τουταγχαμών, τουΣιμόν Μπολίβαρ, του Χριστόφορου Κολόμβου και του Αβραάμ Λίνκολν, μεταξύ άλλων.

Ο Λένιν είναι γνωστό ότι πέθανε έπειτα από μια σειρά εγκεφαλικών επεισοδίων το 1924, σε ηλικία μόλις 54 ετών. Η νεκροτομή έδειξε ότι τα αγγεία στον εγκέφαλό του παρουσίαζαν ακραία σκλήρυνση.

Όπως αναφέρει ο Δρ Φίλιπ Μακόβιακ, ο οποίος διοργανώνει το συνέδριο κάθε χρόνο, τα ευρήματα της νεκροτομής είναι δύσκολο να εξηγηθούν. «Πρώτον, ήταν πολύ νέος για να εμφανίσει αρτηριοσκλήρυνση. Δεύτερον, δεν είχε κανένα από τους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου».

Ο Λένιν δεν κάπνιζε ούτε ανεχόταν τον καπνό των άλλων γύρω του. Δεν ήταν παχύσαρκος, ούτε διαβητικός, και η νεκροψία δεν έδειξε σημεία υπέρτασης.

Σύμφωνα με τον Μακόβιακ, την εποχή του θανάτου του Λένιν υπήρχε η «έντονη υποψία» ότι ο Λένιν πέθανε από σύφιλη. Ο Λένιν πράγματι είχε υποβληθεί σε θεραπεία για το σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο πράγματι μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό. Σύμφωνα όμως με τον Δρ Βίντερς, τα ευρήματα της νεκροψίας δεν προσέφεραν ενδείξεις ότι αυτό όντως συνέβη στον σοβιετικό ηγέτη.

Ο νευρολόγος επισημαίνει ότι ο πατέρας του Λένιν πέθανε κι αυτός σε ηλικία 54 ετών, επομένως ίσως υπήρχε οικογενειακή προδιάθεση για σκλήρυνση των αγγείων. Το στρες είναι επίσης παράγοντας κινδύνου για αρτηριοσκλήρυνση, και ο κομουνιστής ηγέτης σίγουρα υπέφερε από στρες. «Για παράδειγμα, προσπαθούσαν συνεχώς να τον δολοφονήσουν» επισημαίνει ο Δρ Βίντερς.

Τονίζει επίσης ότι ο Λένιν φαινόταν σε καλή κατάσταση μερικές ώρες πριν από το θάνατό του, μέχρι που ξαφνικά άρχισε να έχει έντονους σπασμούς, «κάτι ασυνήθιστο για κάποιον που υπέστη εγκεφαλικό».

Από την πλευρά του, ο Ρώσος ιστορικός Λεβ Λούρι υποστηρίζει ότι ο Λένιν ναι μεν μπορεί να υπέστη πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια, είναι όμως πιθανό να τον αποτελείωσε ο Στάλιν δηλητηριάζοντάς τον.

Η δηλητηρίαση, εξάλλου, έγινε τελικά η αγαπημένη μέθοδος του Στάλιν για να απαλλαγεί από τους αντιπάλους του.

Όπως επισήμανε ο Λούρι, ο Λένιν δεν υποβλήθηκε σε τοξικολογικές εξετάσεις μετά το θάνατό του. «Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο εγκέφαλος του Λένιν φυλάσσεται ακόμα στη Μόσχα, οπότε μπορούμε να το ερευνήσουμε» λέει ο ειδικός.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Λένιν ίσως κατάλαβε ότι ήταν λανθασμένη η απόφασή του να στηρίξει την άνοδο του Στάλιν στην εξουσία και άρχισε να συντάσσεται με τον Λίον Τρότσκι, ιδρυτή του Κόκκινου Στρατού και μετέπειτα εχθρού του Γιόζεφ Στάλιν. Η μεταστροφή αυτή, λέει ο Λούρι, θα ήταν καλός λόγος για δολοφονηθεί.

H βαλσαμωμένη σορός του Λένιν παραμένει ακόμα και σήμερα στο Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας.

 
Leave a comment

Posted by on May 6, 2012 in Λένιν, Στάλιν

 

Μικρή συμμετοχή και μικροεπεισόδια στην πορεία της Πρωτομαγιάς

  • «Αγνωστοι» εναντίον αστυνομικών στα Εξάρχεια
TO BHMA:  01/05/2012
Μικρή συμμετοχή και μικροεπεισόδια στην πορεία της Πρωτομαγιάς
3  φωτογραφίες

Αρκετά μικρότερη των προσδοκιών με τους διοργανωτές να αποδίδουν την μη μαζική συμμετοχή στην προεκλογική περίοδο η συγκέντρωση των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και του Εργατικοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς. 

Το ραντεβού είχε δοθεί για τις 10 το πρωί στην πλατεία Κοτζιά. Πέρα από τις καθιερωμένες ομιλίες και μηνύματα συμπαράστασης που διαβάστηκαν από συνδικαλιστές και εκπροσώπους κομμάτων, την παράσταση αυτή τη φορά έκλεψαν τα μηνύματα συμπαράστασης από την Ευρώπη. Συγκεκριμένα από Γερμανίδα βουλευτή του Αριστερού Κόμματος που βρέθηκε στη συγκέντρωση αλλά και το βιντεοσκοπημένο μήνυμα από τα πορτογαλικά συνδικάτα.  Read the rest of this entry »
 
Leave a comment

Posted by on May 2, 2012 in Πρωτομαγιά

 

Ένα «ζωντανό αρχείο» για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος

  • Πρωτότυπη ιστοσελίδα συγκεντρώνει με διαδραστικό τρόπο τις μαρτυρίες των Ελλήνων Εβραίων
TO BHMA: 02/05/2012
Ένα «ζωντανό αρχείο» για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος
Συγκέντρωση Ελλήνων Εβραίων στην Αθήνα πριν από τη μεταφορά τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης

Μαρτυρίες ξεριζωμού, πολέμου και γενοκτονίας. Διηγήσεις από τη σύλληψη, τον εκπατρισμό, τη διαβίωση στα στρατόπεδα εργασίας. Αλλά και ιστορίες απόδρασης, απελευθέρωσης και επαναπατρισμού. Η φρίκη και το ψυχικό σθένος συνυπάρχουν με μοναδικό τρόπο στις μαρτυρίες των Ελλήνων Εβραίων που έζησαν το Ολοκαύτωμα. Κι όμως, στην Ελλάδα του 2012, αυτές οι σκοτεινές «γωνιές» της ιστορίας παραμένουν αγνοημένες και παραγκωνισμένες, σαν να αφορούν κάποιους «άλλους» και όχι Έλληνες πολίτες που μόλις πριν μερικές δεκαετίες υπέστησαν ανείπωτα βασανιστήρια. Αυτή τη συλλογική «λησμονιά» φιλοδοξεί να καταπολεμήσει μία ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, με όπλο το διαδίκτυο, τα ψηφιακά μέσα και τις νέες τεχνολογίες.  Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on May 2, 2012 in Ολοκαύτωμα