RSS

Category Archives: Γκεβάρα Τσε

Τα πολεµικά ηµερολόγια του Τσε

  • ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΠΑΣΤΡΙΚΟΥ
  • Για πρώτη φορά στη δηµοσιότητα χειρόγραφα του Κοµαντάντε από τη δεκαετία του ’50, προτού τα επεξεργαστεί
ΤΟ ΒΗΜΑ:  02/10/2011
Τα πολεµικά ηµερολόγια  του Τσε

 Επιθέσεις στα χαρακώµατα, ενέδρες, συζητήσεις µε τον Φιντέλ Κάστρο, σύντροφοι που σκοτώθηκαν στη µάχη, αλλά και αµφιβολίες, συχνά µια ειρωνική θεώρηση των πραγµάτων και κάποιες φορές θυµός… Το νέο, ανέκδοτο ως τώρα, ηµερολόγιο του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα που δηµοσιεύθηκε προσφάτως στην Κούβα µε τίτλο «Ηµερολόγιο ενός µαχητή», όπως ακριβώς το είχε ονοµάσει και ο ίδιος, παρέχει µια πολύ προσωπική και «ακατέργαστη» µατιά στα γεγονότα που µεσολάβησαν από την ηµέρα της άφιξής του στην Κούβα, στις 2 ∆εκεµβρίου 1956, ως το τέλος του 1958 – µόνο λίγες εβδοµάδες πριν από την ανατροπή του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα – και περιγράφει πώς ο γιατρός µετετράπη σε αντάρτη. 

Χρειάστηκαν δεκαετίες ολόκληρες για να συγκεντρωθούν τα χειρόγραφα τετράδια του Τσε, αλλά και ένα τεράστιο διάστηµα επώδυνα κοπιαστικής δουλειάς για να αποκρυπτογραφηθεί ο ιδιαίτερα δυσανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας που είχε αναπτύξει ως γιατρός. Στόχος της έκδοσης, που έγινε από τη χήρα του Αλέιδα Μαρτς, ήταν «να φανεί το έργο του, οι σκέψεις του και η ζωή του, ώστε να τον γνωρίσουν οι Κουβανοί και ολόκληρος ο κόσµος και να σταµατήσουν πια να διαστρεβλώνουν τα πράγµατα». Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε επελέγη η επιµέλεια των χειρογράφων να είναι ελάχιστη: βρίθουν ορθογραφικών λαθών και µικροανακριβειών, οι οποίες οφείλονται στις λίγες γνώσεις που είχε ο Τσε για την Κούβα προτού την επισκεφθεί.

Στην πραγµατικότητα πρόκειται για το πρωτόλειο υλικό που χρησίµευσε στον Τσε ως χειρόγραφο για να γράψει «Το ηµερολόγιο ενός επαναστατικού πολέµου (1956-1959)», το οποίο όµως αντλεί τη δύναµή του από το γεγονός ότι αποτελεί µια άµεση, ακριβή και δηµοσιογραφική µαρτυρία για την εκστρατεία στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα. Ο Κοµαντάντε εµφανίζεται συχνά ειρωνικός, κάποιες φορές δυσαρεστηµένος ή επικριτικός, πάντοτε όµως ψύχραιµος και ευθύς.

Στις 303 σελίδες αυτού του ηµερολογίου υπάρχουν αφηγήσεις για την απόβασή του στην Κούβα, µαζί µε τους Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο, αλλά και άλλους κουβανούς επαναστάτες, µε το γιοτ «Granma», για το βάπτισµα του πυρός που πήρε τελικά ο Τσε, ως την αργοπορηµένη µετάβασή του από απλό γιατρό σε µάχιµο µέλος των «µπαρµπούδος». Ο λόγος γι’ αυτή την καθυστέρηση φαίνεται να υπήρξε η περίπλοκη σχέση του µε τον Φιντέλ, ο οποίος αρχικά διατηρούσε τις επιφυλάξεις του απέναντί του ως πολεµιστή – µάλιστα ο Ραούλ φαίνεται να ήταν εκείνος που έπεισε τον αδελφό του να συµπεριλάβει τον «Αργεντινό» στους επιβαίνοντες του «Granma».

Στην αρχή του ηµερολογίου του ο Τσε εµφανίζεται να παραπονείται για τη διανοµή των όπλων, δεδοµένου ότι σε εκείνον «λάχαιναν» πάντοτε τα λιγότερο αποτελεσµατι κά. Επειτα από τέσσερις µήνες στη Σιέρα Μαέστρα ο Ραούλ προτείνει τελικά στον Φιντέλ να προαχθεί ο Τσε από «γιατρό σε πολιτικό κοµισάριο», ωστόσο «ο Φιντέλ είναι αντίθετος σε αυτό».

Εκτός από τις πολεµικές ανταποκρίσεις, από την αφήγησή του δεν λείπουν και τα κωµικά επεισόδια, όπως όταν διηγείται πώς γλίτωσε από εχθρικά πυρά. «Ετρεξα τόσο γρήγορα όσο δεν είχα τρέξει ποτέ άλλοτε» αναφέρει.

Παρ’ όλα αυτά, εκείνο που προκαλεί έκπληξη είναι το γεγονός ότι ορισµένα περιστατικά µοιάζουν να έχουν λογοκριθεί – και µάλιστα αναίτια, δεδοµένου ότι η Αλέιδα Μαρτς είχε επιτρέψει κατά τη δεκαετία του 1990 στον αµερικανό δηµοσιογράφο Τζον Λι Αντερσον την πρόσβαση στο ηµερολόγιο του Τσε και εκείνος τα συµπεριέλαβε στη βιογραφία του Κοµαντάντε. Το πρώτο αφορά την εκτέλεση του Εουτίµιο Γκέρα, χωρικού που ενεργούσε ως οδηγός των ανταρτών αλλά αποδείχθηκε κατάσκοπος του Μπατίστα, και το δεύτερο ένα ειρωνικό σχόλιο του Τσε σε µια όµορφη νεαρή αντάρτισσα του κινήµατος της «26ης Ιουλίου». Read the rest of this entry »

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on October 3, 2011 in Γκεβάρα Τσε

 

Ποιος πρόδωσε τον Τσε

Ο Τσε Γκεβάρα. Πρώην αντάρτης της ομάδας της Βολιβίας, ο «Μπενίνιο», ισχυρίζεται ότι ο Φιντέλ Κάστρο ήταν εκείνος που πρόδωσε τον Τσε, υπακούοντας σε εντολή της ΕΣΣΔ (ΑΡ)

Τι ισχυρίζεται ο σύντροφός του στη Βολιβία, «Μπενίνιο»

ΤΟ ΒΗΜΑ, Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

ΠΑΡΙΣΙ. O τελευταίος σύντροφος του Τσε Γκεβάρα, από την ομάδα που έμεινε μαζί του στη μοιραία μάχη της βολιβιανής ζούγκλας, ισχυρίζεται ότι τον ιδεολόγο που θέλησε να κάνει «εξαγωγή» της κουβανέζικης επανάστασης στη Λατινική Αμερική τον πρόδωσε ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο, με εντολή που είχε δοθεί από τα ανώτατα κλιμάκια της ηγεσίας της Σοβιετικής Ενωσης. Ήσυχος εβδομηντάρης σήμερα ο Νταριέλ Αλαρσόν Ραμίρεζ, γνωστός με το αντάρτικο ψευδώνυμο «Μπενίνιο», ζει από το 1996 αυτοεξόριστος στο Παρίσι, με μια θανατική καταδίκη από την επανάσταση, την οποία δεν δίστασε να επικρίνει όταν διαπίστωσε πως είχε πάρει στραβό δρόμο. Στις τάξεις της είχε προσχωρήσει σε ηλικία 17 ετών το 1956, την εποχή που οι στρατιώτες του δικτάτορα Μπατίστα έκαψαν το αγροτόσπιτό του στις πλαγιές της Σιέρα Μαέστρα και σκότωσαν τη 15χρονη γυναίκα του, έγκυο οκτώ μηνών.

Che Guevara’s body aften been killed.

Έγινε αντάρτης. «Δεν ήξερα τι είναι ο σοσιαλισμός. Ο Τσε μού έμαθε τα πάντα» δήλωσε στην ιταλική εφημερίδα «Corriere de la Sera». Έμεινε πιστός στα ιδανικά του Τσε, ο οποίος περιέπεσε σε δυσμένεια έπειτα από εκείνη την ομιλία του στο Αλγέρι στην οποία είχε αναφέρει τα αφρικανικά κράτη να προσέχουν τον σοβιετικό ιμπεριαλισμό. «Αυτή ήταν η θανατική καταδίκη του…». Πράγματι, μόλις επέστρεψε στην Αβάνα ο Φιντέλ του πρότεινε να πάει να πολεμήσει στη Νότιο Αμερική. «Ο λίντερ μάσιμο είχε παρακολουθήσει από κοντά τις προετοιμασίες» θυμάται ο «Μπενίνιο».

Che Guevara και Fidel Castro

Φυσικά, πήγε μαζί με τον Τσε. Στην καρδιά της βολιβιανής ζούγκλας τον Οκτώβριο του 1967 κατάλαβαν ότι τους είχαν παγιδέψει. «Το βολιβιανό κομμουνιστικό κόμμα δεν μας βοήθησε καθόλου, πιθανότατα κατόπιν οδηγιών της Μόσχας. Μέσα στο δάσος οι πράκτορες ήταν περισσότεροι από τα κουνούπια. Ο Τσε βρισκόταν στα πρόθυρα της απόγνωσης, μας άφησε, λέγοντας να κάνει ο καθένας ό,τι νόμιζε καλύτερο». Μόνο τρεις κατάφεραν να περάσουν τα σύνορα: ο «Μπενίνιο», ο «Ουρμπάνο» και ο «Πόμπο». Με τη βοήθεια του Σαλβαντόρ Αλιέντε, που ήταν τότε πρόεδρος της χιλιανής Γερουσίας, άρχισαν το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής μέσω Ταϊτής, Ελλάδος, και Παρισίων. Στην Αβάνα τούς υποδέχθηκαν ως ήρωες.

Η πασίγνωστη φωτογραφία του Τσε.  (Photo: Alberto Korda)

Γιατί όμως να θέλουν ο Φιντέλ Κάστρο και οι Σοβιετικοί να εξαφανίσουν τον Τσε; Ο «Μπενίνιο» έχει τη θεωρία του: «Οι Σοβιετικοί θεωρούσαν τον Τσε Γκεβάρα πολύ επικίνδυνο για την ιμπεριαλιστική πολιτική τους. Ο Φιντέλ αναγκάστηκε να παίξει το παιχνίδι τους επειδή έβλεπε ότι η επιβίωση της Κούβας ήταν άμεσα εξαρτημένη από τη βοήθεια που έστελνε η Μόσχα. Ετσι αποφάσισε να εξαφανίσει τον ενοχλητικό σύντροφο. Ο Τσε ήταν ο μόνος ηγέτης που λάτρευε ο λαός. Η επανάστασή μας διήρκεσε μόνο λίγα χρόνια, εκφυλίστηκε σε δικτατορία όπως εκείνη του Μπατίστα επειδή ο Φιντέλ την πρόδωσε» υποστηρίζει.