RSS

Category Archives: Ζαχαριάδης Νίκος

ΚΟ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ: Τίμησε τα 40 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Ζαχαριάδη

Πολιτικό μνημόσυνο χτες, στο Α’ Νεκροταφείο, όπου βρίσκεται ο τάφος του

Στιγμιότυπο από την εκδήλωση
  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 2 Αυγούστου 2013
Τον Νίκο Ζαχαριάδη, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ (1931 – 1956), την αταλάντευτη στάση και αφοσίωσή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση, το σοσιαλισμό, τίμησε χτες, στα 40 χρόνια απ’ το θάνατό του (1/8/1973), η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, με πολιτικό μνημόσυνο στο Α’ Νεκροταφείο, όπου βρίσκεται ο τάφος του.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον ΓΓ της ΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα. Παραβρέθηκε ακόμα ο γιος του, Σήφης Ζαχαριάδης, με μέλη της οικογένειάς του. Μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, με κόκκινα λάβαρα, πορεύτηκαν σιωπηλά από την είσοδο του Α’ Νεκροταφείου, μέχρι το σημείο που τάφηκε ο Νίκος Ζαχαριάδης στις 28/12/1991, με ευθύνη της ΚΕ του ΚΚΕ, που μετέφερε τη σορό του από τη Ρωσία.

Μετά τη σύντομη ομιλία απ’ τον Γ. Μανουσογιαννάκη, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου της ΕΠ Αττικής του ΚΚΕ, αναγνώστηκε το ποίημα του Γ. Ρίτσου «Ο σύντροφός μας Νίκος Ζαχαριάδης». Ακολούθησε η κατάθεση λουλουδιών στον τάφο του Ν. Ζαχαριάδη απ’ τον Δ. Κουτσούμπα, εκ μέρους της ΚΕ του Κόμματος, την Β. Δάγκα εκ μέρους του ΚΣ της ΚΝΕ και τον Σήφη Ζαχαριάδη. Η εκδήλωση έκλεισε με τον «Υμνο της Διεθνούς».

  • Αφοσιωμένος στην πάλη για το σοσιαλισμό
Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ καταθέτει λουλούδια στον τάφο του Ν. Ζαχαριάδη

Στην ομιλία του, ο Γ. Μανουσογιαννάκης σημείωσε: «Συμπληρώνονται σήμερα 1η του Αυγούστου, 40 χρόνια από τη μέρα που “έφυγε” από τη ζωή ο σ. Νίκος Ζαχαριάδης, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ την περίοδο από το 1931 έως το 1956. Η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ τιμώντας τη μνήμη του πραγματοποιεί αυτή τη λιτή εκδήλωση. Ο σ. Νίκος Ζαχαριάδης ήταν ηγέτης αφοσιωμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση. Read the rest of this entry »

 
 

Ο «μεγάλος αρχηγός» διάλεξε την κρεμάλα. Ο γάμος στον Γράμμο και η μυστική επιστολή…

Ο «μεγάλος αρχηγός» διάλεξε την κρεμάλα

Συμπληρώνονται εφέτος 40 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο Νίκος Ζαχαριάδης άφησε την τελευταία του πνοή στη Σιβηρία – κρεμασμένος σε μια αυτοσχέδια αγχόνη. Δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές οι λεπτομέρειες του φρικτού τέλους που επιφύλασσε η μοίρα στον μυθικό ηγέτη του ΚΚΕ. Ο Ζαχαριάδης υμνήθηκε και τραγουδήθηκε όσο κανένας άλλος κομμουνιστής ηγέτης για να μισηθεί από ακόμη περισσότερους, οι οποίοι τον θεώρησαν υπεύθυνο για τον αιματηρό εμφύλιο που βύθισε την Ελλάδα στο σκότος. Ο άνθρωπος ο οποίος απέκτησε τιμητικά τον τίτλο του σοβιετικού πολίτη και τον επίζηλο τίτλο του μέλους του ΚΚΣΕ τερμάτισε τη ζωή του γιατί το καθεστώς στο οποίο αφιέρωσε τον βίο του δεν του επέτρεψε να γυρίσει στην Ελλάδα για να δικαστεί όπως είχε ο ίδιος ζητήσει. Οργισμένος και αμείλικτος με τον εαυτό του, προτού αυτοκτονήσει έγραψε τη φράση: «…Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στον Μπρέζνιεφ, στον Κολιγιάννη και στον Φλωράκη…». Ο Νίκος Ζαχαριάδης, θαυμαστής του Στάλιν, άρχισε να απωθείται στο περιθώριο όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ (μαζί με τον Σεπίλοφ, τον Καγκάνοβιτς και άλλους) αποκαθήλωσε τον Στάλιν και παραμέρισε τον Ζαχαριάδη. Ακολούθησε η αποκαθήλωση του Χρουστσόφ από την τριανδρία Μπρέζνιεφ, Κοσίγκιν και Ποντγκόρνι που έθεσε οριστικά τον σταλινισμό στο περιθώριο. Ο Νίκος Ζαχαριάδης χαρακτηρίστηκε εχθρός του λαού και του κομμουνισμού και είχε τελικώς τύχη χειρότερη από εκείνους τους συντρόφους του οι οποίοι επί των ημερών του κατηγορήθηκαν για προδοσία. Οπως δείχνει η Ιστορία, η απόσταση ανάμεσα στο Ωσαννά!.. και στο Σταύρωσον!.. είναι σχεδόν μηδενική. Read the rest of this entry »

 
 

1η Αυγούστου 1973 – Σαράντα χρόνια από την Αυτοκτονία του Νίκου Ζαχαριάδη

  • «Δεν θα τον ξεχάσω στο κατώφλι να με χαιρετάει». Ο Σήφης Ζαχαριάδης μιλά για την τελευταία συνάντηση με τον πατέρα του πριν εκείνος αυτοκτονήσει στο Σουργκούτ της Σιβηρίας

 

 

1η Αυγούστου 1973 - Σαράντα χρόνια από την Αυτοκτονία του Νίκου Ζαχαριάδη

 

Ο Νίκος Ζαχαριάδης στα γραφεία του Ρισοσπάστη καθιστός στη μέση και γύρω του μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

 

 

Σαν σήμερα πριν 40 χρόνια, ο Νίκος Ζαχαριάδης, άλλοτε αγαπημένο «παιδί» του Ιωσήφ Στάλιν και αδιαφιλονίκητος ηγέτης του ΚΚΕ επί μια 25ετία, έβαζε τέλος στην ζωή του διαμαρτυρόμενος για τον απόλυτο παραγκωνισμό του και την εξορία που του είχαν επιφυλάξει οι πρώην σοβιετικοί προστάτες του. «Θύτης και θύμα» της ίδιας πολιτικής που πιστά υπηρέτησε ο ίδιος ως γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, από την ηγεσία του οποίου εκδιώχθηκε το 1956 (6η Πλατειά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ στην Ρουμανία) μετά από ανοιχτή επέμβαση έξι «αδελφών» κομμάτων στο πλαίσιο της «αποσταλινοποίησης» που εγκαινίασε την ίδια χρονιά ο Νικήτα Χρουστσώφ (20ό Συνέδριο ΚΚΣΕ), ο Ζαχαριάδης δεν απαρνήθηκε ποτέ ούτε το κόμμα του, ούτε την Σοβιετική Ένωση. Read the rest of this entry »

 
 

Η άγνωστη συνάντηση Ζαχαριάδη – Χότζα στην Κορυτσά

  • Πώς οργανώθηκε η μυστική σύσκεψη λίγο πριν από τη λήξη του Εμφυλίου και οι ανησυχίες των Τιράνων
ΤΟ ΒΗΜΑ:  19/08/2012
Η άγνωστη συνάντηση Ζαχαριάδη - Χότζα στην Κορυτσά
Αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού στα βουνά της Μακεδονίας
Εξήντα τρία χρόνια μετά τη λήξη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου και τα αλβανικά αρχεία παρέχουν σπάνιο αρχειακό υλικό για τις εξελίξεις της περιόδου αυτής. Το καλοκαίρι του 1949 και ενώ η τύχη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου είχε εν πολλοίς κριθεί, η αλβανική κομμουνιστική ηγεσία επιχειρούσε με κάθε τρόπο να ανταποκριθεί στις αιτήσεις των ελλήνων κομμουνιστών και να βοηθήσει τον αντάρτικο αγώνα, σύμφωνα με τις υποδείξεις της Μόσχας και του Βελιγραδίου, αλλά χωρίς η βοήθεια αυτή να γίνει ευρύτερα αντιληπτή και να υπονομεύσει την ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Και αυτό διότι από τις αρχές Απριλίου 1949 η ελληνική κυβέρνηση, με υπόμνημά της προς τις Δυτικές Δυνάμεις, διατύπωνε την ανάγκη μιας κοινής συμμαχικής ναυτικής απόβασης στην Αλβανία με στόχο την εξόντωση των αντάρτικων βάσεων στο εσωτερικό της χώρας, πλην αυτό δεν έβρισκε δεκτικούς τους δυτικούς συμμάχους. Στην Αλβανία ήταν εγκατεστημένος μεγάλος αριθμός σοβιετικών αξιωματούχων ενώ σοβιετικά εμπορικά και στρατιωτικά πλοία εφοδίαζαν την Αλβανία και, στη συνέχεια, το αντάρτικο μέτωπο. Η Αλβανία εξακολουθούσε να αποτελεί την κύρια βάση ανεφοδιασμού στον αγώνα των ανταρτών. Read the rest of this entry »
 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Από την ανάκριση στην Γκεστάπο της Βιέννης

Στην εκδήλωση διαβάστηκε η δήλωση του Νίκου Ζαχαριάδη κατά την ανάκρισή του στις φυλακές της Γκεστάπο Βιέννης, στις 18 Ιούνη 1941, την οποία αναδημοσιεύει ο «Ριζοσπάστης», διατηρώντας την ορθογραφία της εποχής.

«Επειδή δεν είμαι ικανοποιημένος από τον τρόπο που γίνεται η ανάκριση με την μεταφράστρια, κάνω τη δήλωσή μου αυτή που τη θεωρώ και μόνη έγκυρη. Πρώτ’ απ’ όλα διαμαρτύρομαι για τη μεταφορά μου στη Γερμανία, τη θεωρώ παράνομη και ζητώ την άμεση επιστροφή μου στην πατρίδα μου. Στα ζητήματα που μου θέσατε και οργανωτικά ζητήματα του ΚΚΕ δεν έχω να απαντήσω τίποτε.

Σχετικά με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ έχω να πω τα παρακάτω: Βασικό και κύριο στοιχείο στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ είναι η ανάπτυξη και ασυμφιλίωτη αντίθεση και πάλη του ενάντια στη φασιστική (εθνικοσοσιαλιστική) θεωρία, πολιτική και πράξη. Το ΚΚΕ τάχθηκε, πάλαιψε και παλαίβει ενάντια στην εθνικοσοσιαλιστική βία και κατάχτηση της Ελλάδας και για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας. Το ΚΚΕ πάλαιψε πάντα ενάντια σε κάθε προσπάθεια υποδούλωσης είτε εξάρτησης της χώρας από το ξένο κεφάλαιο σε οποιαδήποτε ξένη δύναμη και αν ανήκει.

Το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει καμμία εδαφική μεταβολή που η γερμανική κατάχτηση πραγματοποίησε στην Ελλάδα, δεν θα αναγνωρίσει καμμία μελλοντική τέτοια μεταβολή και θα παλαίψει με όλα τα μέσα για τη ματαίωσή της, για την απελευθέρωση της χώρας από την ξένη κατάχτηση και για την ακεραιότητά της. Το ΚΚΕ θεωρεί βασικό στοιχείο της πολιτικής του την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ενωσης, από κάθε ξενική απειλή, που προβάλλει τελευταία άμεσα. Παρακαλώ όπως στη μεταφορά της δήλωσης αυτής παραυρεθώ κι εγώ.

Ερώτηση: Δηλαδή εξακολουθείς να είσαι κομμουνιστής;

Απάντηση: Δεν υπάρχει αμφιβολία.

Ερώτηση: Αν σ’ αφήσουμε ελεύθερο, θα εξακολουθήσεις τη δράση σου ενάντια στον εθνικοσοσιαλισμό;

Απάντηση: Εννοείται».

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Η Ιστορία του Κόμματος είναι Ιστορία της πάλης του λαού

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην εκδήλωση

Η Αλέκα Παπαρήγα στο βήμα της εκδήλωσης

Στην ομιλία της, και πριν διαβάσει την απόφαση της Συνδιάσκεψης για την κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, τόνισε: 

«Συναντηθήκαμε εδώ μέλη, φίλοι και οπαδοί του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, αγωνιστές και αγωνίστριες στην πρώτη δημόσια εκδήλωση αφιερωμένη στην Απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ, η οποία συγκλήθηκε στις 16 Ιουλίου 2011 με θέμα “Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Β’ Τόμος, περίοδος 1949 – 1968”, με την οποία πραγματοποιείται η κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη ως αφοσιωμένου, ασυμβίβαστου, πρωτοπόρου και μαχητικού λαϊκού ηγέτη στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για κοινωνική απελευθέρωση.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως γνωστόν, διετέλεσε Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931 έως το 1935 και Γενικός Γραμματέας της ΚΕ έως το 1956. Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ακυρώνει όλες τις αποφάσεις της 6ης και 7ης Ολομέλειας του 1956 και 1957 καθώς και τα πορίσματα του 1964 και 1967. Η αποκατάσταση είναι πλήρης ως Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ.

Είναι γεγονός ότι η αποκατάσταση έρχεται ύστερα από πολλά χρόνια, μετά και από τον τραγικό θάνατό του στην εξορία του Σοργκούτ την 1η Αυγούστου 1973.

Συγκεντρωθήκαμε εδώ που έχει γίνει η οριστική ταφή του, στην Ελλάδα, όνειρο επιστροφής που για πολλά χρόνια τον συνέπαιρνε.

 

Βεβαίως, σήμερα, ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν μπορεί να μας δει, ούτε να ακούσει την τόσο σημαντική γι’ αυτόν, αλλά και για το ίδιο το ΚΚΕ απόφαση αποκατάστασής του. Διαλέξαμε αυτόν τον τόπο για μια τέτοια εκδήλωση, προκειμένου να θυμίσουμε ότι το ΚΚΕ με τη μεταφορά και ταφή του στην Ελλάδα έκανε μια πρώτη ανοικτή δημόσια προσπάθεια να αποκαταστήσει τον Νίκο Ζαχαριάδη και μάλιστα σε μια περίοδο που ήδη η Κόκκινη Σημαία της Οχτωβριανής Επανάστασης είχε κατέβει από το Κρεμλίνο, και ενώ το κύμα της αντεπανάστασης σάρωνε, προσωρινά βέβαια, το σοσιαλιστικό σύστημα για το οποίο ο ίδιος είχε αφιερώσει μια ολόκληρη ζωή, συνειδητά και πιστά. 

Επιτρέψατέ μου όμως να θυμίσω στους παλαιότερους σε ηλικία, αλλά και τους πολύ νέους να πληροφορήσω ότι και πριν το 1991 είχαν γίνει ορισμένα συμβολικά βήματα για την κομματική αποκατάστασή του στη συνείδηση ενός μεγάλου μέρους των κομμουνιστών. Χρόνια τώρα, από τη μεταπολίτευση και μετά το Κόμμα δεν παρέλειπε να θυμίζει σημαντικές στιγμές της προσφοράς του Νίκου με ορισμένα δημοσιεύματα.

Επιτρέψατέ μου, όμως, να ανακαλέσω στη μνήμη παλαιότερων και να ενημερώσω τις νεότερες γενιές των κομμουνιστών, ιδιαίτερα αυτούς που γεννήθηκαν μετά τη μεταπολίτευση, τα τελευταία δύσκολα 20 χρόνια, ότι οι άδικες κατηγορίες σε βάρος του Νίκου Ζαχαριάδη δε στιγμάτισαν ποτέ τη μνήμη του και την προσφορά του, με την έννοια ότι ακόμα και εκείνοι που διαφωνούσαν με τις επιλογές του ριζικά, δεν τόλμησαν ποτέ να επαναλάβουν ότι ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ ήταν ένα πρόσωπο ύποπτο, εχθρικό και επικίνδυνο για το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα, και μάλιστα με απόφαση καταλογισμού ποινικών ευθυνών, όπως ανέφερε η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ’64. ‘Η ότι αιωρούνταν κάποια υποψία σε βάρος του, όπως άφηνε η 11η Ολομέλεια της ΚΕ το 1967.

Βεβαίως, κάποιοι το έκαναν, και το κάνουν, είναι αυτοί που χειροκρότησαν τη νίκη της αντεπανάστασης, βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν από μέσα τους αυτό που πολλά χρόνια έκρυβαν, το όραμά τους να μεταρρυθμίσουν και να κάνουν τάχα ανθρώπινο το βάρβαρο καπιταλισμό.

Επίκαιρη και αναγκαία η πάλη για το σοσιαλισμό

Το Δοκίμιο της Ιστορίας του Κόμματος που αναφέρεται στην περίοδο 1949 – 1968 είναι καρπός μιας πολύχρονης δουλειάς, βασίστηκε σε συστηματική μελέτη αρχειακού υλικού. Η Ιστορία του κόμματος, και γενικότερα του κινήματος, της οποιασδήποτε χώρας, δεν μπορεί να στηρίζεται σε προσωπικές μαρτυρίες και εμπειρίες, ακόμα και των πρωταγωνιστών. Πρέπει να βασίζεται σε πηγές και υλικά αδιαμφισβήτητα, και μάλιστα σε χρονική απόσταση, καθώς οι εξελίξεις της μιας ή της άλλης φάσης κατασταλάζουν σε ένα πολύ ευρύτερο χρονικό διάστημα.

Η μελέτη της Ιστορίας του Κόμματος για μας, η κριτική και αυτοκριτική εξέτασή της, αλλά και η επιμονή μας να αναδεικνύουμε, με συγκεκριμένα στοιχεία και αποδείξεις, τον διαχρονικά αναντικατάστατο ρόλο του ΚΚΕ στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού, είναι μια υπόθεση που ξεφεύγει κατά τη γνώμη μας, ως σημασία, από τα στενά κομματικά πλαίσια.

Στο Δοκίμιο της Ιστορίας, που σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει, εξάγεται πλούσια πείρα και για το Κόμμα και για το λαϊκό κίνημα. Δεν είναι η ιστορία του σπιτιού μας, δεν είναι η ιστορία για μας, είναι η ιστορία ενός λαού που με αίμα και θυσίες κατέκτησε ό,τι κατέκτησε, και σήμερα τα χάνει όλα στο όνομα της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης. Μέσα από το Δοκίμιο φαίνεται καθαρά η εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος, επιβεβαιώνεται ότι σήμερα σαπίζει όλο και πιο βαθιά, δεν έχει ούτε τα ίδια μέσα και συνταγές, ούτε τις ίδιες δυνατότητες που είχε πριν από 30 και 40 χρόνια να κουμαντάρει τη φτώχεια και την εκμετάλλευση.

Μια τέτοια βαθιά κρίση δεν μπόρεσε να την ελέγξει ούτε τη 10ετία του ’30. Η επικαιρότητα και αναγκαιότητα της πάλης για το σοσιαλισμό είναι επιτακτική σήμερα, καθώς δεν υπάρχει ενδιάμεσο πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό σύστημα μετά τον καπιταλισμό και πριν το σοσιαλισμό.

Συνολική η αποτίμηση της προσφοράς του Ζαχαριάδη

Πολλές φορές δεχθήκαμε πραγματική πίεση από μέλη του Κόμματος, από κομμουνιστές εκτός Κόμματος, που ζητούσαν μια όσο γίνεται ταχύτερη αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη, έστω και με μια Απόφαση της ΚΕ ή Συνεδρίου.

Δεν υποχωρήσαμε σε μια τέτοια πίεση, όχι από κάποια σκοπιμότητα βεβαίως, αλλά γιατί καταλαβαίναμε ότι το ζήτημα δεν ήταν μια αποκατάσταση από μια άδικη κατηγορία, αλλά έπρεπε να αποτιμηθεί συνολικά η προσφορά και η προσωπικότητα του Νίκου Ζαχαριάδη και αυτό ήταν αδύνατο να γίνει έξω από το χώρο και το χρόνο, δηλαδή την Ιστορία του Κόμματος και του κινήματος, την Ιστορία του ίδιου του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Αρα απαιτούνταν βαθιά επιστημονική ιστορική έρευνα, δίχως την οποία η αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη θα έπαιρνε ένα στενότερο προσωπικό χαρακτήρα.

Το ΚΚΕ, όπως και κάθε επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα, δεν είναι αρχηγικό ούτε πρέπει να θεωρείται έτσι. Ο Γενικός του Γραμματέας δεν είναι υπεράνω κριτικής, ούτε υπήρξε ούτε υπάρχει Γενικός Γραμματέας που δεν έχει ιδιαίτερες προσωπικές ευθύνες σε λάθη, αδυναμίες, παραλείψεις. Αλλά και οι όποιες αδυναμίες ή λάθη δεν μπορεί παρά να εξετάζονται και στα πλαίσια της στρατηγικής του Κόμματος, και επίσης του διεθνούς επαναστατικού κινήματος.

Η Ιστορία του Κόμματος δείχνει ότι αντιφάσεις, καθυστερήσεις και λάθη που σημειώθηκαν στη μακρόχρονη ανιδιοτελή, ηρωική πορεία του ΚΚΕ δεν μπορεί να αποδοθούν αποκλειστικά και μόνο στο Γενικό Γραμματέα, στην προκειμένη περίπτωση στον Νίκο Ζαχαριάδη, αλλά στις αντιφάσεις της στρατηγικής του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Αλλωστε, ο ίδιος ο Ζαχαριάδης κατηγορήθηκε από την επιτροπή των 6 Κομμουνιστικών Κομμάτων, της ΕΣΣΔ, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, η συνομιλία τους και οι απαντήσεις του αποτελούν πρόσθετη απόδειξη ότι ήταν αλύγιστος επαναστάτης, ότι με σθένος υπεράσπιζε τη γνώμη του.

Θα σταματήσω εδώ, γιατί νομίζω ότι τη μεγαλύτερη αξία την έχει η ανάγνωση της αποκατάστασης».

Λαϊκό προσκύνημα στο μνήμα του Ν. Ζαχαριάδη

Από το λαϊκό προσκύνημα που ακολούθησε την εκδήλωση
Eurokinissi

Ενα μπουκέτο με λουλούδια, εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, άφησε η Αλέκα Παπαρήγα στον τάφο του Νίκου Ζαχαριάδη, λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση στο Α’ Νεκροταφείο. Μαζί με το γιο του Σήφη και άλλα μέλη της οικογένειας του Νίκου Ζαχαριάδη, απέτισαν τον ελάχιστο φόρο τιμής στον πρωτοπόρο κομμουνιστή. Αργότερα και μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, η εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ μετατράπηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον τάφο του Νίκου Ζαχαριάδη, με τους συγκεντρωμένους κάθε ηλικίας να ανηφορίζουν προς το μνήμα του, για να αφήσουν ένα λουλούδι. 

Η Αλέκα Παπαρήγα, αφήνει λίγα λουλούδια στον τάφο του Νίκου Ζαχαριάδη. Πίσω αριστερά, ο γιος του Σήφης

    

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ
Αλύγιστος επαναστάτης, γέννημα – θρέμμα του ΚΚΕ

Λιτή και γεμάτη συγκίνηση η εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ, που έγινε την Κυριακή στο Α’ Νεκροταφείο, με ομιλήτρια την Αλέκα Παπαρήγα

 

Οι συντελεστές του καλλιτεχνικού προγράμματος επί σκηνής
«Ηρθες απ’ του Νταχάου τα συρματοπλέγματα. Ηρθες απ’ τη δεκάχρονη σκλαβιά. Οπως έρχεται ο ήλιος απ’ την πόρτα της νύχτας. (…) Ηρθες και κάπου εκεί στην Κοκκινιά, σ’ ένα καλύβι ασβεστωμένο, που η μάντρα του δέκα βολές γαζώθηκε απ’ το ντουφεκίδι, που η πόρτα του δέκα βολές βάφτηκε μ’ αίμα απ’ την κορφή ως τα νύχια. Και κάπου εκεί, σ’ ένα καμμένο σπίτι στα Καλάβρυτα, που απόμειναν στους μαύρους τοίχους του όλο-όλο τρία γράμματα, αυτά μονάχα: Κ.Κ.Ε. Σαν το μονόγραμμα της λεβεντιάς, σαν τρία κόκκινα άστρα, τρεις παπαρούνες της δικιάς μας άνοιξης και κάπου εκεί, σ’ ένα καλύβι σιωπηλό της αντρειωμένης Ρούμελης, σ’ ένα καλύβι του Μωριά, σ’ άλλο της Ηπειρος, ένας λεβέντης λέει: “νοιώθω τα μπράτσα μου πιο δυνατά”, ένα κορίτσι λέει: “νοιώθω το γαίμα μου πιο κόκκινο”, ένα παιδάκι λέει: “νοιώθω δυο σπιθαμές ψηλότερος”, μια χήρα μάνα μες στα μαύρα σκύβει πάνου στα ορφανά της και λέει σφουγγίζοντας τα μάτια της: “ήρθε ο πατέρας σας παιδιά μου”. Κι η Λευτεριά σου λέει: “καλώς το το παιδί μου”» («Ο σύντροφός μας, Νίκος Ζαχαριάδης», Γιάννης Ρίτσος).
Με μια σεμνή και λιτή εκδήλωση, η ΚΕ του ΚΚΕ τίμησε την Κυριακή και αποκατέστησε στο Κόμμα τον Νίκο Ζαχαριάδη, ηγέτη και Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, την περίοδο 1931-1956, παρουσιάζοντας τη σχετική απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης με θέμα: «Δοκίμιο Ιστορίας του Κόμματος, Β’ τόμος, περίοδος 1949-1968. Αποκαταστάσεις». Ηταν η πρώτη από τις τρεις εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ, για την παρουσίαση των αποφάσεων αποκατάστασης, στις οποίες κατέληξε η Συνδιάσκεψη. Οι άλλες δυο αφορούν στην κομματική αποκατάσταση του Νίκου Βαβούδη και την πολιτική αποκατάσταση του Αρη Βελουχιώτη.

 

Γεμάτος από κόσμο ο χώρος της εκδήλωσης και οι γύρω δρόμοι

Η παρουσίαση της απόφασης για τον Νίκο Ζαχαριάδη έγινε από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, έξω από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Το χώρο όπου το 1991, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, μεταφέρθηκε η σορός του Νίκου Ζαχαριάδη, από το Σοργκούτ της Ρωσίας, όπου βρίσκονταν θαμμένος μετά το θάνατό του στην εξορία, το 1973.

 

 

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ και αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ, με επικεφαλής τον Γραμματέα του, Θοδωρή Χιόνη. Πλήθος από κομμουνιστές και κομμουνίστριες, οπαδούς και φίλους του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, γέμισε το πλάτωμα μπροστά από το νεκροταφείο και τους γύρω δρόμους. Μέλη της οικογένειας του Νίκου Ζαχαριάδη τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση: Ο γιος του, Σήφης, μαζί με την κόρη του, εγγονή του Ν. Ζαχαριάδη και τα παιδιά της, καθώς και η γυναίκα του αδελφού του Νίκου Ζαχαριάδη.

Και κάθε νέο «λεφούσι» συντρόφων που πλησίαζε το Α’ Νεκροταφείο πύκνωνε το πλήθος του κόσμου, ανέβαζε πιο ψηλά τα συνθήματα: «Εννιά δεκαετίες, αγώνας και θυσία, το Κάπα Κάπα Εψιλον στην πρωτοπορία», «Ούτε σε ξερονήσια, ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές», «ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ».

Αμέτρητες οι εικόνες από την εκδήλωση: Νεολαίοι, εργάτες και απόμαχοι της δουλειάς, με μια σημαία του ΚΚΕ στο χέρι, με ένα κόκκινο λουλούδι και παραμάσχαλα τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», στις σελίδες του οποίου φιλοξενούνταν οι αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για τις αποκαταστάσεις. Η μορφή του Ν. Ζαχαριάδη στην «πλάτη» της εξέδρας και στις αφίσες που κάλυψαν τους γύρω δρόμους, για να οδηγούν στο χώρο της εκδήλωσης, τα συνθήματα για την αλύγιστη προσφορά του ΚΚΕ σε όλες τις στιγμές της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, η συγκίνηση στα πρόσωπα όλων.

Πηγή έμπνευσης για συνειδητή ηρωική δράση

Ανεβαίνοντας στο βήμα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε στην αρχή της ομιλίας της: «Ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως γνωστόν, διετέλεσε Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931 ως το 1935 και Γενικός Γραμματέας της ΚΕ έως το 1956. Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ακυρώνει όλες τις αποφάσεις της 6ης και 7ης Ολομέλειας του 1956 και 1957, καθώς και τα πορίσματα του 1964 και 1967. Η αποκατάσταση είναι πλήρης ως Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ».

Σε κάθε μια από τις παραπάνω φράσεις ξεσπούσαν χειροκροτήματα. Για την αποκατάσταση στο Κόμμα ενός ηρωικού κομμουνιστή, που όπως χιλιάδες άλλοι, καθένας από το πόστο του, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για να εκπληρώσει η εργατική τάξη την ιστορική της αποστολή. Πέρασαν μέσα από φωτιά και σίδερο, έγραψαν την υπερενενηντάχρονη ιστορία του ΚΚΕ, που είναι ιστορία του εργατικού λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα.

Το «άνοιγμα» της εκδήλωσης έκανε ο Θέμης Γκιώνης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ο οποίος, μεταξύ άλλων, τόνισε: «Η ιστορική αποστολή του Κόμματος να ηγηθεί στον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής κοινωνίας, ενισχύεται σημαντικά μέσα από τη μελέτη της ιστορίας του, την εξαγωγή συμπερασμάτων, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική η δράση μας στην οργάνωση της ταξικής πάλης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η μελέτη της Ιστορίας του Κόμματος μπορεί και πρέπει να αποτελέσει διαδικασία έμπνευσης για συνειδητή ηρωική δράση, ιδιαίτερα από τις νέες γενιές κομμουνιστών».

Την εκδήλωση, που ολοκληρώθηκε με τον Υμνο της «Διεθνούς» και λαϊκό προσκύνημα στον τάφο του Νίκου Ζαχαριάδη, πλαισίωσε καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τραγούδια (τον σοβιετικό «Ιερό πόλεμο» στα ρώσικα, τον Υμνο του ΕΛΑΣ και τον Υμνο του ΔΣΕ), απαγγελίες ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου («Ξυπόλητοι Αγγελοι» και «Ο σύντροφός μας, Νίκος Ζαχαριάδης»), καθώς και ανάγνωση της δήλωσης του Νίκου Ζαχαριάδη κατά την ανάκρισή του στις φυλακές της Γκεστάπο Βιέννης (18 Ιούνη 1941) και του τελευταίου γραπτού του με τίτλο «Μήνυμα από την άλλη μεριά».

Συντελεστές του καλλιτεχνικού προγράμματος ήταν: Τραγούδι: Γιώργος Σαμαρτζής, Σύλβια Καπερνάρου. Απαγγελίες: Αριάδνη Μιχαηλάρη, Διονύσης Ξενάκης. Πιάνο: Κώστας Εγγλέζος. Φυσαρμόνικα: Δημήτρης Κουφαλάκος.

  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τρίτη 4 Οχτώβρη 2011

 
 

O Ζαχαριάδης στο κόκκινο Πάνθεον

  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΗΛΙΑΣ ΚΑΝΕΛΛΗΣ
  • ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 03 Οκτωβρίου 2011
Οι κόκκινες σημαίες έχουν αναρτηθεί από νωρίς στις κολόνες του δρόμου, στις δυο πλευρές της οδού Αναπαύσεως, που οδηγεί στο Α’ Νεκροταφείο. Στο παρκάκι μπροστά από την κεντρική είσοδο ο κόσμος είναι αρκετός, γύρω στα χίλια άτομα – αν και μάλλον οι διοργανωτές περίμεναν περισσότερους, το μάρκας Πεζό καμιόνι που μετέφερε κόκκινες σημαίες είχε πολύ στοκ αδιάθετο στην καρότσα. Καμιά πενηνταριά νέες και νέοι πουλάνε τον «Ριζοσπάστη». Στις 11 ακριβώς, όπως έχει προγραμματιστεί, η Αλέκα Παπαρήγα ανεβαίνει στην πρόχειρη εξέδρα και εκφωνεί από χειρογράφου ό,τι με αδημονία περιμένει το πλήθος: «Την απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ η οποία συγκλήθηκε στις 16 Ιουλίου 2011 με θέμα Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ Β’ Τόμος, Περίοδος 1949-1968, με την οποία πραγματοποιείται η κομματική αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη ως αφοσιωμένου, ασυμβίβαστου, πρωτοπόρου και μαχητικού λαϊκού ηγέτη στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για κοινωνική απελευθέρωση».
ΣΕ ΝΤΑΧΑΟΥ ΚΑΙ ΣΙΒΗΡΙΑ. Ο Νίκος Ζαχαριάδης υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΕ. Κρατούμενος της Γκεστάπο στο Νταχάου, ανέλαβε ξανά τα ηνία του κόμματος από την απελευθέρωση έως και την τελική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, το 1949, που σήμανε το τέλος του Εμφυλίου. Από τους βασικούς υπεύθυνους για την απομόνωση και τη διαγραφή του διαφωνήσαντος με τη συμφωνία της Βάρκιζας Αρη Βελουχιώτη (που κι εκείνος θα αποκατασταθεί από το ΚΚΕ την επόμενη εβδομάδα), με το τέλος του Εμφυλίου εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι, όπου και μεταφέρθηκε η έδρα του παράνομου ΚΚΕ. Αλλά ο θάνατος του Στάλιν, το 1953, και η περίοδος αποσταλινοποίησης που ακολούθησε κλόνισαν την ηγεσία του. Καθαιρέθηκε και διαγράφηκε το 1956, εξορίστηκε στη Σιβηρία, διεκδίκησε ακόμα και με απεργίες πείνας τη δικαίωσή του και την επιστροφή του στην Ελλάδα χωρίς να κερδίσει τη συναίνεση του κόμματος και, το 1973, βρέθηκε κρεμασμένος. Το ΚΚΕ αρχικά μίλησε για θάνατο από ανακοπή, η εκδοχή της αυτοκτονίας υιοθετήθηκε πολλά χρόνια μετά… Read the rest of this entry »
 
 

Για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη

  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 2 Οχτώβρη 2011
Νίκος Ζαχαριάδης

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Ζαχαριάδη, γεννήθηκε στην Αδριανούπολη στις 27 Απριλίου 1903. Επειδή ο πατέρας του μετακινιόταν, ως υπάλληλος του γαλλικού μονοπώλιου καπνού «Ρεζί», πήγε στο δημοτικό σχολείο σε διάφορες πόλεις (Σκόπια, Νικομήδεια) και την πρώτη τάξη του γυμνασίου στην Αδριανούπολη. Σε νεαρή ηλικία δούλεψε στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης και στα καράβια της Μαύρης Θάλασσας. Στην «Πανεργατική» της Κωνσταντινούπολης (αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση) λειτουργούσε πυρήνας της Κομμουνιστικής Διεθνούς, του οποίου έγινε μέλος και στη συνέχεια γραμματέας. Το 1922 και 1923 πήγε ως ναυτεργάτης στη Σοβιετική Ενωση, όπου έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών. Το 1923 έγινε μέλος και του ΚΚ Τουρκίας. Το 1924 ήρθε στην Ελλάδα, έχοντας φοιτήσει στην ΚΟΥΤΒ (Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων της Ανατολής). Δούλεψε στην ΟΚΝΕ Αθήνας και στη συνέχεια ως καθοδηγητικό στέλεχος στην ΟΚΝΕ Θεσσαλονίκης και στην Κομματική Οργάνωση. Το 1926 φυλακίστηκε στο Γεντικουλέ, από όπου απέδρασε. Το ίδιο διάστημα έγινε μέλος της ΚΕ της ΟΚΝΕ κι έπειτα ήρθε ως καθοδηγητής στην ΚΟ Πειραιά. Το 1927 έγινε γραμματέας της ΚΟ Θεσσαλίας. Το 1929 συνελήφθη, δραπέτευσε εκ νέου και φυγαδεύτηκε από το ΚΚΕ στη Σοβιετική Ενωση, από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα το 1931 με απόφαση της ΚΔ. Κατά την παραμονή του στην ΕΣΣΔ έγινε μέλος του ΠΚΚ(μπ). Με βάση την κομματική του ταυτότητα, που εκδόθηκε από το ΚΚΕ το 1946, η κομματική του ηλικία υπολογίζεται από το 1921.Ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ από το 1931-1935 και Γενικός Γραμματέας της έως το 1956, ήταν ηγέτης αφοσιωμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον προλεταριακό διεθνισμό, στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ηγήθηκε του Κόμματος σε συνθήκες σκληρής ταξικής πάλης, διώξεων, εκτελέσεων, δράσης των κρατικών εγχώριων και ξένων μυστικών υπηρεσιών κατά του ΚΚΕ, ακόμα και διάβρωσης των κομματικών του οργανώσεων στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Read the rest of this entry »