RSS

Category Archives: Στάλιν

Δηλητηρίασε ο Στάλιν τον Λένιν;

Το ερώτημα της αιτίας θανάτου του ιδρυτή της ΕΣΣΔ ανοίγει πάλι η Ιατρική Σχολή του Μέριλαντ

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/05/2012
Δηλητηρίασε ο Στάλιν τον Λένιν;
O ηγέτης των Μπολσεβίκων Βλαντιμίρ Λένιν πιθανότατα πέθανε λόγω κληρονομικής προδιάθεσης για αρτηριοσκλήρυνση, ή μπορεί και να δηλητηριάστηκε από τον Στάλιν, υποστηρίζουν νέα μελέτη, η οποία δείχνει να διαψεύδει τη θεωρία που θέλει τον Λένιν να πέθανε από σύφιλη.

Ο Δρ Χάρι Βίντερς, νευρολόγος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, και ο Ρώσος ιστορικός Λεβ Λούρι, παρουσίασαν τη μελέτη τους σε συνέδριο με θέμα τους θανάτους διάσημων ανθρώπων.

Το συνέδριο διοργανώνεται κάθε χρόνο από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ και στο παρελθόν είχε ασχοληθεί με τους θανάτους του Τουταγχαμών, τουΣιμόν Μπολίβαρ, του Χριστόφορου Κολόμβου και του Αβραάμ Λίνκολν, μεταξύ άλλων.

Ο Λένιν είναι γνωστό ότι πέθανε έπειτα από μια σειρά εγκεφαλικών επεισοδίων το 1924, σε ηλικία μόλις 54 ετών. Η νεκροτομή έδειξε ότι τα αγγεία στον εγκέφαλό του παρουσίαζαν ακραία σκλήρυνση.

Όπως αναφέρει ο Δρ Φίλιπ Μακόβιακ, ο οποίος διοργανώνει το συνέδριο κάθε χρόνο, τα ευρήματα της νεκροτομής είναι δύσκολο να εξηγηθούν. «Πρώτον, ήταν πολύ νέος για να εμφανίσει αρτηριοσκλήρυνση. Δεύτερον, δεν είχε κανένα από τους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου».

Ο Λένιν δεν κάπνιζε ούτε ανεχόταν τον καπνό των άλλων γύρω του. Δεν ήταν παχύσαρκος, ούτε διαβητικός, και η νεκροψία δεν έδειξε σημεία υπέρτασης.

Σύμφωνα με τον Μακόβιακ, την εποχή του θανάτου του Λένιν υπήρχε η «έντονη υποψία» ότι ο Λένιν πέθανε από σύφιλη. Ο Λένιν πράγματι είχε υποβληθεί σε θεραπεία για το σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο πράγματι μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό. Σύμφωνα όμως με τον Δρ Βίντερς, τα ευρήματα της νεκροψίας δεν προσέφεραν ενδείξεις ότι αυτό όντως συνέβη στον σοβιετικό ηγέτη.

Ο νευρολόγος επισημαίνει ότι ο πατέρας του Λένιν πέθανε κι αυτός σε ηλικία 54 ετών, επομένως ίσως υπήρχε οικογενειακή προδιάθεση για σκλήρυνση των αγγείων. Το στρες είναι επίσης παράγοντας κινδύνου για αρτηριοσκλήρυνση, και ο κομουνιστής ηγέτης σίγουρα υπέφερε από στρες. «Για παράδειγμα, προσπαθούσαν συνεχώς να τον δολοφονήσουν» επισημαίνει ο Δρ Βίντερς.

Τονίζει επίσης ότι ο Λένιν φαινόταν σε καλή κατάσταση μερικές ώρες πριν από το θάνατό του, μέχρι που ξαφνικά άρχισε να έχει έντονους σπασμούς, «κάτι ασυνήθιστο για κάποιον που υπέστη εγκεφαλικό».

Από την πλευρά του, ο Ρώσος ιστορικός Λεβ Λούρι υποστηρίζει ότι ο Λένιν ναι μεν μπορεί να υπέστη πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια, είναι όμως πιθανό να τον αποτελείωσε ο Στάλιν δηλητηριάζοντάς τον.

Η δηλητηρίαση, εξάλλου, έγινε τελικά η αγαπημένη μέθοδος του Στάλιν για να απαλλαγεί από τους αντιπάλους του.

Όπως επισήμανε ο Λούρι, ο Λένιν δεν υποβλήθηκε σε τοξικολογικές εξετάσεις μετά το θάνατό του. «Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο εγκέφαλος του Λένιν φυλάσσεται ακόμα στη Μόσχα, οπότε μπορούμε να το ερευνήσουμε» λέει ο ειδικός.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Λένιν ίσως κατάλαβε ότι ήταν λανθασμένη η απόφασή του να στηρίξει την άνοδο του Στάλιν στην εξουσία και άρχισε να συντάσσεται με τον Λίον Τρότσκι, ιδρυτή του Κόκκινου Στρατού και μετέπειτα εχθρού του Γιόζεφ Στάλιν. Η μεταστροφή αυτή, λέει ο Λούρι, θα ήταν καλός λόγος για δολοφονηθεί.

H βαλσαμωμένη σορός του Λένιν παραμένει ακόμα και σήμερα στο Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας.

 
Leave a comment

Posted by on May 6, 2012 in Λένιν, Στάλιν

 

Τίμοθι Σνάιντερ: Η συμμαχία Χίτλερ-Στάλιν ευνόησε το Ολοκαύτωμα

  • ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010
  • Πρόκειται για ένα από τα πιο φιλόδοξα και πολυσυζητημένα βιβλία ευρωπαϊκής Ιστορίας του 20ού αιώνα, που εκδόθηκαν τα τελευταία χρόνια. Ξανακοιτάζοντας τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τίμοθι Σνάιντερ θέτει νέα ερωτήματα, κάνοντας χρήση όλων των πηγών που έχει στη διάθεσή του ο σύγχρονος ερευνητής μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

Το βιβλίο αρχίζει με μια παρατήρηση για τον χώρο και το χρόνο: ανάμεσα στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα, ανάμεσα στο Βερολίνο και τη Μόσχα, εκτείνεται μια γεωγραφική ζώνη την οποία ο Σνάιντερ αποκαλεί «πεδία αίματος». Σήμερα αυτή η ζώνη περικλείει τη δυτική Ρωσία, τα κράτη της Βαλτικής, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία και το μεγαλύτερο τμήμα της Πολωνίας.

«Αν εξετάσει κανείς αυτήν την περιοχή, θα διαπιστώσει ότι τα περισσότερα ναζιστικά εγκλήματα και ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό από τα σοβιετικά εγκλήματα έλαβαν χώρα εκεί και όχι κάπου αλλού», λέει ο Σνάιντερ, καθηγητής Ιστορίας στο Yale. «Η περίοδος κατά την οποία και ο Χίτλερ και ο Στάλιν είναι στην εξουσία, είναι η ιστορική στιγμή κατά την οποία σε αυτή την περιοχή έχουμε το Ολοκαύτωμα αλλά και τις μαζικότερες δολοφονίες στην ιστορία της Ευρώπης».

– Γράφετε ότι το Αουσβιτς, αν και είναι το απόλυτο σύμβολο των μαζικών εγκλημάτων του ναζισμού, αποτελεί μόνο μια ένδειξη για όσα ακόμη ανακαλύπτουμε για το παρελθόν.

«Θυμόμαστε το Αουσβιτς επειδή δεν ήταν αποκλειστικά και μόνο ένα εργοστάσιο θανάτου, αλλά και στρατόπεδο συγκέντρωσης από το οποίο κάποιοι κατάφεραν να βγουν ζωντανοί και να δώσουν τις μαρτυρίες τους. Ωστόσο, αποτελεί μόλις το ένα έκτο του Ολοκαυτώματος. Πολλοί περισσότεροι δολοφονήθηκαν σε άλλους τόπους οργανωμένης εξόντωσης στην Πολωνία και τουφεκίστηκαν στις χώρες της Σοβιετικής Ενωσης. Τους λησμονούμε, διότι από εκείνους τους τόπους οργανωμένης εξόντωσης κανείς δεν επέζησε για να μιλήσει. Και τείνουμε να μη θυμόμαστε την πολυπληθέστερη ομάδα θυμάτων -τους Εβραίους της Πολωνίας και της Σοβιετικής Ενωσης- γιατί μετά τον πόλεμο τα κράτη τους βρέθηκαν πίσω από το “Σιδηρούν Παραπέτασμα”».

– Για ποιο λόγο έτυχε η γεωγραφική περιοχή που εξετάζετε να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο του Χίτλερ όσο και του Στάλιν; Ξεκινάτε, μάλιστα, από την Ουκρανία και τα θύματα του λιμού.

«Ας θυμηθούμε την παγκόσμια πολιτική οικονομία το 1920-30. Η Μεγάλη Βρετανία ήταν η μόνη υπερδύναμη και ήταν ναυτική υπερδύναμη. Οι Ναζί και οι Σοβιετικοί, αν και τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, συμπίπτουν στην εκτίμηση ότι ο μόνος τρόπος να γίνουν οι χώρες τους ισχυρές είναι μέσω της δημιουργίας ενός είδους αυτοκρατορίας που θα έχει στον έλεγχό της την Ευρασία. Στο μεταξύ και οι δύο ενδιαφέρονται για την Ουκρανία, τη βλέπουν σαν τον σιτοβολώνα της Ευρώπης. Οταν ο Στάλιν επιδιώκει να εκσυγχρονίσει τη Σοβιετική Ενωση, η Ουκρανία με το αγροτικό της πλεόνασμα αποκτά κεντρικό ρόλο για τα σχέδιά του. Επίσης, όταν ο Χίτλερ οραματίζεται την εικόνα που θα προκύψει όταν θα έχει καταστρέψει και τη Σοβιετική Ενωση, τον ίδιο σιτοβολώνα της Ουκρανίας οραματίζεται. Τα σχέδιά του να επεκτείνει τα σύνορα της Γερμανίας, μετατρέποντάς τη σε μια τεράστια ηπειρωτική αυτοκρατορία, βασίζονταν στην ιδέα της επίτευξης μιας ισορροπίας ανάμεσα στη γερμανική βιομηχανία και ένα είδος αγροτικής αποικίας στα ανατολικά. Ο Στάλιν σχεδίαζε το αντίθετο: να πάρει μια καθυστερημένη, αγροτική χώρα και να εκμεταλλευτεί τη γεωργία για να την εκσυγχρονίσει. Εκείνα τα σχέδια γεωγραφικώς συνέπιπταν απόλυτα. Είναι επίσης σημαντικό ότι πρόκειται για περιοχή όπου ήταν συγκεντρωμένη η τεράστια πλειονότητα των Εβραίων της Ευρώπης».

– Θεωρείτε, άρα, ότι αυτό που άνοιξε το δρόμο στον Χίτλερ για να υλοποιήσει το σχέδιό του για την εξόντωση των Εβραίων ήταν η συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ του 1939, με την οποία αποκτούσε πρόσβαση σε πολυπληθείς ομάδες Ευρωπαίων Εβραίων;

«Ναι. Το 97% των Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα κατάγονταν από άλλες χώρες. Εφόσον ο Χίτλερ σκόπευε να πλήξει τους Εβραίους της Ευρώπης, τότε θα έπρεπε να προηγηθεί ένας μεγάλος πόλεμος. Τείνουμε να μην θυμόμαστε πώς ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: τον Σεπτέμβριο του 1939 Σοβιετικοί και Γερμανοί γίνονται σύμμαχοι. Και το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι η εισβολή στην Πολωνία. Η συνέπεια ήταν να βρεθούν 1,7 εκατομμύρια Εβραίοι κάτω από τον έλεγχο του Χίτλερ. Πόλεις όπως η Βαρσοβία και το Λοτζ ξαφνικά βρίσκονται υπό γερμανική κατοχή. Το 1939, περισσότεροι Εβραίοι ζούσαν σε αυτές τις δύο πόλεις μαζί από ό,τι σε ολόκληρη τη Γερμανία. Εχει σημασία να θυμόμαστε ότι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε στην Πολωνία, ότι ξεκίνησε με μια γερμανο-σοβιετική στρατιωτική συμμαχία και ότι τα φοβερά εγκλήματα που ακολούθησαν ξεκίνησαν με τις διώξεις και τις δολοφονίες των Εβραίων από τους ναζί, σε εδάφη που ο Χίτλερ κατέκτησε με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ενωσης».

– Εχετε γράψει ότι ο σταλινισμός μάς εμπόδισε από το να δούμε τα μαζικά εγκλήματα του Χίτλερ στις αληθινές τους διαστάσεις. Πώς συνέβη αυτό;

«Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σοβιετική Ενωση εγκαθίδρυσε μια αυτοκρατορία που εκτεινόταν έως την Ανατολική Γερμανία. Ως εκ τούτου, είχε υπό τον έλεγχό της ολόκληρη τη γεωγραφική ζώνη όπου είχαν λάβει χώρα τα ναζιστικά εγκλήματα. Οποτε λοιπόν προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε τις γερμανικές πολιτικές εξόντωσης, υπό μια έννοια βρεθήκαμε μπροστά στα εμπόδια που παρενέβαλλε το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Υπάρχει και τρόπος πιο περίπλοκος, που συνδέεται με το Ολοκαύτωμα. Προκειμένου να κατανοήσει κανείς το Ολοκαύτωμα, πρέπει να δει ότι πρόκειται για ένα έγκλημα εναντίον των Εβραίων, όπου και αν ζούσαν. Αυτό το έγκλημα έθετε ένα πολιτικό πρόβλημα για την ΕΣΣΔ -διότι ο Στάλιν επιθυμούσε να παρουσιάσει την εισβολή στη Σοβιετική Ενωση ως ένα έγκλημα εναντίον του σοβιετικού λαού. Και ενώ ήταν και ένα έγκλημα εναντίον του σοβιετικού λαού, το κατά πολύ φρικτότερο ήταν το Ολοκαύτωμα των Εβραίων πολιτών της ΕΣΣΔ. Πρόκειται για ένα κεφάλαιο της Ιστορίας που υπήρξε ιδιαίτερως άβολο για τη Σοβιετική Ενωση, ειδικά διότι ο Στάλιν, από το 1941 και μετά, στηρίχτηκε στο ρωσικό εθνικισμό για να πείσει τους ανθρώπους να πολεμήσουν. Μετά το 1945 φρόντισε ώστε η ιστορία του πολέμου να προσλαμβάνεται από την οπτική γωνία των όσων υπέφεραν οι πολίτες της Σοβιετικής Ενωσης ως σύνολο, αδιακρίτως. Επίσης, στις αντισημιτικές εκκαθαρίσεις που εξαπέλυσε προς το τέλος της διακυβέρνησής του, κυνήγησε πολλούς διακεκριμένους Εβραίους αγωνιστές».*

info:Timothy Snyder, «Bloodlands. Europe Between Hitler and Stalin», Basic Books

 
Leave a comment

Posted by on December 19, 2010 in Στάλιν, Χίτλερ

 

Tags: ,