RSS

Category Archives: Uncategorized

Η υπόθεση Πολκ ξανά στο προσκήνιο

polkΑίτηση επανεξέτασης της καταδίκης του Γρηγόρη Στακτόπουλου κατατέθηκε πρόσφατα στην Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης

  • Των John O. Iatrides – Edmund Keeley*Η Καθημερινή, 14/7/2013

Είναι κατανοητό ότι η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του κοινού στην οδυνηρή πραγματικότητα του σήμερα. Αλλά ενώ η χώρα αγωνίζεται να απαλλαγεί από την τρομερή κατάσταση στην οποία βρίσκεται, συγκεκριμένα τραγικά λάθη και αδικίες του παρελθόντος, ειδικά αν υπονομεύουν δημοκρατικές αρχές και αποδυναμώνουν τα θεμέλια μιας δίκαιης και φιλάνθρωπης κοινωνίας, οφείλουν να μην ξεχαστούν. Εξήντα πέντε χρόνια μετά, μία δικαστική υπόθεση που έμεινε στην Ιστορία, επιστρέφει στο προσκήνιο, με την ελπίδα ότι ένα σοβαρό σφάλμα της Δικαιοσύνης επιτέλους θα διορθωθεί.

Στις 15 Μαΐου 2013, στην Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης κατατέθηκε αίτηση επανεξέτασης της καταδίκης του Γρηγόρη Στακτόπουλου το 1949 από το Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης, ως συνένοχου στη δολοφονία του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ. Ο Στακτόπουλος καταδικάστηκε σε ισόβια, ενώ δύο γνωστοί κομμουνιστές καταδικάστηκαν ερήμην εις θάνατον. Την αίτηση επανεξέτασης της καταδίκης του Στακτόπουλου έχουν καταθέσει από κοινού ο Αγγελος Σιδεράτος, εκδότης του οίκου «Προσκήνιο», και ο Αθανάσιος Καφίρης, διακεκριμένος νομικός, συνταξιούχος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και συγγραφέας ενός έγκυρου βιβλίου για την υπόθεση Πολκ/Στακτόπουλου. Η πρωτοβουλία τους έρχεται έπειτα από τέσσερις εφέσεις στον Αρειο Πάγο, πρώτα από τον ίδιο τον Στακτόπουλο και στη συνέχεια από τη χήρα του. Ολες απορρίφθηκαν. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, μετά τον θάνατο ενός καταδικασμένου εγκληματία, οι εισαγγελείς του δικαστηρίου που επέβαλε την καταδίκη, μπορούν να ζητήσουν από το δικαστήριο να επανεξετάσει την υπόθεση. Το ζήτημα τώρα βρίσκεται στα χέρια του εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης.

Οι δολοφόνοι σήμερα παραμένουν άγνωστοι και ατιμώρητοι

Η υπόθεση Πολκ/Στακτόπουλου προσείλκυσε την παγκόσμια προσοχή κατά την πρώιμη φάση του Ψυχρού Πολέμου, ενώ πολυάριθμα βιβλία και άρθρα έχουν ασχοληθεί με το θέμα. Από τις ελληνικές εκδόσεις, ιδιαίτερα πολύτιμα για την ειδική νομική τους ανάλυση είναι το βιβλίο του επιφανούς δικηγόρου Ελευθέριου Βούρβαχη «Ποιος σκότωσε τον Πολκ; Μία πολιτική δολοφονία και δικαστική πλάνη» (Προσκήνιο, 2003) και αυτό του Αθανάσιου Καφίρη, «Η υπόθεση Πολκ/Στακτόπουλου. Μία ανθρώπινη και δικαστική τραγωδία» (Προσκήνιο, 2008, 2010). Το 2002, με την ιδιότητά του ως αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο Αθ. Καφίρης συνέστησε στο δικαστήριο να εγκρίνει την έφεση της κ. Στακτοπούλου. Οταν το δικαστήριο αρνήθηκε να το πράξει, ο κ. Καφίρης παραιτήθηκε. Η δική μας έρευνα και ανάλυση της υπόθεσης εκδόθηκε στα ελληνικά ως «Φόνος στον Θερμαϊκό, Υπόθεση Πολκ» του Edmund Keeley (Ελληνικά Γράμματα, 2010).

Οι περισσότεροι μελετητές του θέματος συμφωνούν ότι ουδέποτε εξακριβώθηκε η ταυτότητα των δολοφόνων του Πολκ και ότι το έγκλημα μένει άλυτο. Διάφορες θεωρίες αποδίδουν τον φόνο στους κομμουνιστές, σε ακροδεξιούς πολιτικούς ή εξτρεμιστές στις δυνάμεις ασφαλείας, σε εγκληματικά στοιχεία του υποκόσμου της Θεσσαλονίκης, ή στις αμερικανικές ή σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Μια σκιά υποψίας πλανάται πάνω από έναν Βρετανό αξιωματικό της υπηρεσίας Πληροφοριών, για τον οποίον, τον καιρό που βρισκόταν τοποθετημένος στη Θεσσαλονίκη, είναι γνωστό ότι προσφέρθηκε να βοηθήσει ξένους δημοσιογράφους να πάρουν συνέντευξη από τον Μάρκο Βαφειάδη, τον αρχηγό του αντάρτικου Δημοκρατικού Στρατού, κάτι που ο Πολκ επιχειρούσε να κάνει όταν βρήκε τον θάνατο. Καμία από αυτές τις θεωρίες δεν έχει στηριχθεί σε πειστικές αποδείξεις, και ενώ η αναζήτηση απαντήσεων συνεχίζεται, η ελπίδα ότι νέα και πειστικά στοιχεία θα έρθουν ποτέ στο φως, είναι μικρή. Αντί αυτού, το περίβλεπτο Βραβείο Τζορτζ Πολκ, που το απονέμει κάθε χρόνο το Πανεπιστήμιο του Λονγκ Αϊλαντ στη Νέα Υόρκη προκειμένου να τιμήσει εξαιρετικά επιτεύγματα στον τομέα της ερευνητικής δημοσιογραφίας, αποτελεί οδυνηρή υπενθύμιση της στυγερής δολοφονίας ενός επιφανούς ανταποκριτή του οποίου οι φονιάδες έχουν παραμείνει άγνωστοι και ατιμώρητοι.

Υπερβολικές εικασίες

Μπορεί η δολοφονία του Πολκ να παραμένει ένα μυστήριο, όμως αυτοί που έχουν παρακολουθήσει στενά την υπόθεση, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Στακτόπουλος ήταν αθώος των κατηγοριών βάσει των οποίων καταδικάστηκε (ότι δηλαδή υπήρξε συνεργός σε μία κομμουνιστική συνωμοσία δολοφονίας του Αμερικανού δημοσιογράφου). Οταν η αστυνομική έρευνα του εγκλήματος απέτυχε να αναγνωρίσει τους ενόχους ή να προσκομίσει αξιόπιστα εγκληματολογικά στοιχεία, οι Αρχές κατέφυγαν σε υπερβολικές εικασίες και πολιτικά υποκινούμενες υποθέσεις, οι οποίες εκ των υστέρων φαίνονται τόσο γελοίες όσο και τα πρακτικά τους αποτελέσματα ήταν τραγικά. Ενώ οι Αμερικανοί παρενέβαιναν ανοιχτά και πίεζαν για μία σύλληψη και καταδίκη, οι ελληνικές Αρχές αναζητούσαν απεγνωσμένα έναν πειστικό ύποπτο και κατάφεραν να εξυφάνουν μία φανταστική συνωμοσία και ένα σενάριο που θα μπορούσαν να καταδικάσουν το άτυχο θύμα της μηχανορραφίας τους. Αφού εξέτασαν διάφορους πιθανούς υπόπτους, κατέληξαν στον Γρηγόρη Στακτόπουλο, έναν σκληρά εργαζόμενο αλλά άσημο δημοσιογράφο στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος είχε έναν σύντομο δεσμό με τοπικούς κομμουνιστές και καμία οικογενειακή, πολιτική ή κοινωνική διασύνδεση που θα μπορούσε να τον προστατέψει από την κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της αστυνομίας και υπαλλήλων του υπουργείου Δικαιοσύνης, απελπισμένων να κλείσουν την υπόθεση Πολκ.

Τρομερή δοκιμασία υπό άθλιες συνθήκες

Μετά τη σύλληψή του και τη μακρά κράτηση στο υπόγειο της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, όπου είναι σχεδόν βέβαιο ότι υποβλήθηκε σε σωματικά και ψυχικά βασανιστήρια, ο Στακτόπουλος δικάστηκε και καταδικάστηκε με βάση τις δικές του ασυναρτησίες και συγκεχυμένη ομολογία, την οποία υποχρεώθηκε να αναθεωρήσει προκειμένου να ταιριάξει με την αυτοσχέδια υπόθεση της κατηγορούσας Αρχής εναντίον του. Τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη δίκη απέτυχαν να συνδέσουν τον κατηγορούμενο με το έγκλημα, δεν επιβεβαιώνονταν από γεγονότα, και η υπεράσπιση δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια να αμφισβητήσει την υπόθεση της κατηγορούσας Αρχής αλλά περιόρισε τον ρόλο της σε εφέσεις για επιείκεια.

Επειτα από έντεκα χρόνια στη φυλακή, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων σε ένα κελί της Ασφάλειας, η ποινή του Στακτόπουλου μειώθηκε, και ο ίδιος αποφυλακίστηκε το 1960. Με πικρία αποκήρυξε τις ομολογίες του, και σε ένα βιβλίο, «Υπόθεση Πολκ. Η προσωπική μου μαρτυρία» (Γνώση, 1984), διακήρυξε την αθωότητά του και περιέγραψε λεπτομερώς την τρομερή του δοκιμασία. Το 1977 αιτήθηκε στον Αρειο Πάγο την ανατροπή της καταδίκης του αλλά η έφεσή του απορρίφθηκε. Τσακισμένος και πάμπτωχος, πέθανε το 1998. Τρεις ακόμη εφέσεις από τη χήρα του, το 1999, το 2002 και το 2006, κάθε μία εκ των οποίων παρουσίαζε νέα αποδεικτικά στοιχεία που αμφισβητούσαν την υπόθεση της κατηγορούσας Αρχής, παρομοίως απορρίφθηκαν.

Συντεχνιακό πνεύμα

Στο βιβλίο του «Η υπόθεση Πολκ/Στακτόπουλου», έχοντας πρώτα επανεξετάσει σε βάθος τις τέσσερις εφέσεις και τις απορρίψεις τους, ο κ. Καφίρης υποστηρίζει ότι οι δικαστές του Αρείου Πάγου παρακινούνταν από «συντεχνιακό πνεύμα» και «συναδελφική αλληλεγγύη» που τους εμπόδιζαν από το να υποβάλλουν τις αποφάσεις των προκατόχων τους σε αυστηρό και αμερόληπτο έλεγχο. Η λογική αυτού του σημαντικού επιχειρήματος τοποθετεί το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης για τις απορρίψεις μεταγενέστερων εφέσεων, στη σύνθεση των δικαστών που απέρριψαν την αρχική αίτηση του Στακτόπουλου το 1977. Σύμφωνα με τον κ. Καφίρη, εκείνη η σύνθεση συμπεριελάμβανε δικαστές που είχαν διοριστεί στον Αρειο Πάγο τα χρόνια της χούντας και οι οποίοι ήταν απίθανο να δώσουν βάση σε ισχυρισμούς ότι η ομολογία του Στακτόπουλου ήταν το αποτέλεσμα βασανιστηρίων ή ότι νέα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην έφεση, έρχονταν σε αντίθεση με την υπόθεση της κατηγορούσας Αρχής.

Μια μεγάλη ευκαιρία για την ελληνική Δικαιοσύνη

Η γνώση ότι πιθανώς ποτέ δεν θα μάθουμε ποιος σκότωσε τον Τζορτζ Πολκ, και ότι οι δολοφόνοι του έχουν διαφύγει της Δικαιοσύνης, είναι από μόνη της αρκετά ενοχλητική. Εξήντα πέντε χρόνια μετά, μας ταράσσει ακόμη περισσότερο που γνωρίζουμε ότι ο Γρηγόρης Στακτόπουλος, αν και αθώος των κατηγοριών, παραμένει αδίκως καταδικασμένος και το θύμα μιας επίσημης πλεκτάνης. Οι διαδοχικές αρνήσεις της ανώτατης δικαστικής Αρχής να διορθώσει μία τόσο μεγάλη αδικία, διαιωνίζουν μία μελανή κηλίδα στο ελληνικό δικαστικό σύστημα, η οποία δεν μπορεί πλέον να αποδίδεται σε ξένες πιέσεις και στην ανάγκη υπεράσπισης της χώρας από τους εγχώριους και εξωτερικούς εχθρούς της. Στη συνείδηση του Εθνους, η προστασία του αθώου πολίτη από πολιτικές σκοπιμότητες και υπαλληλικά παραπτώματα έχει σήμερα μεγαλύτερη σημασία από ποτέ. Στις δικαστικές Αρχές της Θεσσαλονίκης έχει δοθεί αυτό που κάλλιστα μπορεί να είναι η τελευταία τους ευκαιρία να αθωώσουν τον Στακτόπουλο και να σώσουν την τιμή της ελληνικής Δικαιοσύνης. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί.

* Ο κ. John O. Iatrides είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Southern Connecticut State University. Ο κ. Edmund Keeley είναι ομότιμος καθηγητής Αγγλικής Φιλολογίας και Δημιουργικής Γραφής, και ομότιμος διευθυντής του Προγράμματος Ελληνικών Σπουδών στο Princeton University.

 
Leave a comment

Posted by on July 14, 2013 in Uncategorized

 

Tags:

ΚΙΛΚΙΣ 1913: Η μάχη που έκρινε τη μοίρα της Μακεδονίας

 

ΤΑ 3 ΦΟΝΙΚΑ 24ΩΡΑ ΤΗΣ ΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ Κ. ΚΑΛΛΑΡΗ

Τα τρία φονικά 24ωρα της ΙΙ Μεραρχίας του ελληνικού πεζικού εναντίον των βουλγαρικών θέσεων και το άγνωστο τηλεγράφημα του διοικητή της, Κωνσταντίνου Καλλάρη

Εφοδος ελληνικής διμοιρίας πεζικού κατά των βουλγαρικών  θέσεων, με εφ' όπλου λόγχη, στη μάχη του Κιλκίς Εφοδος ελληνικής διμοιρίας πεζικού κατά των βουλγαρικών θέσεων, με εφ’ όπλου λόγχη, στη μάχη του Κιλκίς

Επίσης, τα όσα «ανορθόδοξα» συνέβησαν, σύμφωνα με τις γνωστές στρατιωτικές τακτικές της εποχής, έκαναν αυτήν τη στρατιωτική επιχείρηση να αποκτήσει διαχρονική αξία για μελέτη, σε στρατιωτικές σχολές της Ελλάδας και του εξωτερικού, από τότε μέχρι και σήμερα…

Οι ειδικές συνθήκες

Η απελευθέρωση του Κιλκίς είναι στενά συνδεδεμένη με τη ΙΙ Μεραρχία. Τη μοναδική που εξαπέλυσε νυχτερινή αιφνιδιαστική επίθεση στις 21 Ιουνίου και 6 ώρες μετά είχε καταφέρει τη διάσπαση του βουλγαρικού στρατεύματος. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on June 25, 2013 in Uncategorized

 

Tags: ,

Εκατόμβες νεκρών και τραυματιών

 

Οι ελληνικές απώλειες κατά τη διάρκεια της τριήμερης μάχης του Κιλκίς υπήρξαν βαρύτατες, γιατί η επίθεση διεξήχθη κατά μέτωπο και σε έδαφος εντελώς ακάλυπτο. Οι μεγαλύτερες απώλειες προήλθαν από τη δραστική βολή του βουλγαρικού πυροβολικού, το οποίο είχε ενισχυθεί από Αυστριακούς αξιωματικούς. Ενας ακόμη λόγος των μεγάλων απωλειών ήταν ότι ο ελληνικός στρατός δεν βρέθηκε απέναντι σε έναν αντίπαλο που εγκατέλειψε πρόωρα τον αγώνα, αλλά αντίθετα πολέμησε σθεναρά και υπερασπίσθηκε βήμα προς βήμα το έδαφος που κατείχε.

Οι πρώτες εκθέσεις που συντάχθηκαν μετά τη μάχη δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν ορθά το μέγεθος των ελληνικών απωλειών, το οποίο σχεδόν διπλασίαζαν. Ετσι σε τηλεγράφημα του Γενικού Στρατηγείου στις 22 Ιουνίου, όπου γινόταν ο πρώτος απολογισμός της μάχης, γραφόταν: «Αι απώλειαί μας ήσαν ανάλογοι προς το μέγεθος και την σφοδρότητα του τρομερού αγώνος.

 

»Ο ακριβής αριθμός δεν εγνώσθη εις το Γενικόν Στρατηγείον, κατά τα φαινόμενα όμως, δεν θα απέχη πολύ των 10 χιλιάδων νεκρών και τραυματιών. Η περιφανής αύτη νίκη των ελληνικών όπλων, εξηγοράσθη μεν διά πολλού αίματος, τ’ αποτέλεσμα αυτής είνε τοιαύτα, ώστε να επιδράσωσιν επί της όλης εκστρατείας και να εξασφαλίσωσι την ησυχίαν και ασφάλειαν της Χώρας». Οι πραγματικές απώλειες εκτιμήθηκαν αργότερα και ανήλθαν συνολικά σε 5.652 άνδρες εκτός μάχης, από τους οποίους 1.483 της ΙΙ Μεραρχίας, 773 της ΙΙΙ, 1.257 της IV, 2.123 της V και 16 της ταξιαρχίας ιππικού.

 

Πολύ μεγάλες ήταν και οι απώλειες των Βουλγάρων, όπως έγινε δυνατό να εκτιμηθεί από το πλήθος των νεκρών μέσα στα χαρακώματα και στο πεδίο της μάχης.

 

* Ερευνητής της τοπικής ιστορίας, τοπογράφος-μηχανικός. Συνέγραψε το δίτομο έργο «Το Χρονικό του Κιλκίς 1913-1940», Κιλκίς, 2013

 
Leave a comment

Posted by on June 25, 2013 in Uncategorized

 

Tags: ,

Η χριστιανική συμμαχία

Του ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ

Η Ελλάς, η Βουλγαρία, η Σερβία και το Μαυροβούνιον έχουσιν εντός του τουρκικού κράτους εκτεθειμένους εις τας καταπιέσεις, εις τους διωγμούς, εις την μάχαιραν των Τούρκων εκατομμύρια αδελφών ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ Ηδεύτερη φάση της πολεμικής σύγκρουσης στα ευρωπαϊκά ερείπια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα αρχίσει στις 16 Ιουνίου 1913 και θα περατωθεί στις 18 Ιουλίου. Το μέτωπο των βαλκανικών χριστιανικών κρατών, που είχε κατανικήσει τα νεοτουρκικά στρατεύματα, είχε διαρραγεί και οι παλιοί σύμμαχοι συγκρούστηκαν μεταξύ τους για την τελική μορφή που θα είχε η εδαφική επικράτεια που θα κατοχύρωναν υπέρ τους. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on June 25, 2013 in Uncategorized

 

Tags: ,

ΠΑΣΠ: «Εγκληματική επίθεση» και «εγκληματική δράση κουκουλοφόρων»

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΡΙΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ

«Εγκληματική επίθεση» και «εγκληματική δράση κουκουλοφόρων», κατά την έναρξη του τριήμερου εορτασμού της 39ης επετείου από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό και τριών μελών της ΠΑΣΠ, «ενός εξ αυτών πολύ σοβαρά» καταγγέλλει ,με ανακοίνωσή της, η Νεολαία ΠΑΣΟΚ. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι σήμερα στις 10.00 πμ, κουκουλοφόροι επιτέθηκαν εναντίον μελών φοιτητικών παρατάξεων, μεταξύ αυτών και της ΠΑΣΠ, που βρίσκονταν στο χώρο του Πολυτεχνείου και συμμετείχαν στον εορτασμό. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on November 16, 2012 in Uncategorized

 

Η αντιφασιστική Αντίσταση των λαών

του Άγγελου Ελεφάντη

Στις 18 Ιουνίου 1940, μετά την κατοχή της Γαλλίας από τον γερμανικό στρατό, τη συνθηκολόγησή της και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση Βισύ του στρατάρχη Πεταίν, ο στρατηγός Ντε Γκωλ, από τον ραδιοφωνικό σταθμό του BBC του Λονδίνου όπου είχε καταφύγει, απηύθυνε στους Γάλλους ένα σύντομο αλλά και πολυσήμαντο διάγγελμα: οι ελεύθεροι Γάλλοι, εκείνοι των αποικιών κι όσοι κατέφυγαν στην Αγγλία, δεν αναγνώριζαν τη συνθηκολόγηση και συνέχιζαν τον πόλεμο κατά των Γερμανών στο όνομα της Γαλλίας. Εν κατακλείδι ο στρατηγός Ντε Γκωλ καλούσε τους Γάλλους σε αντίσταση(resistance) στον κατακτητή και το εγχώριο όργανό του, την πεταινική κυβέρνηση Βισύ. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on October 27, 2012 in Uncategorized

 

Tags: , , ,

ΓΣΕΕ: Επίκαιρος ο αγώνας του Πολυτεχνείου

Για τη 17η Νοέμβρη εξέδοσε ανακοίνωση τύπου η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας, όπου συνδέονται οι σημερινοί αγώνες με τους αγώνες του 1974 και καλούνται οι εργαζόμενοι να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής του αγώνα του πολυτεχνείου καθώς και στην πορεία διαμαρτυρίας προς την Αμερικανική Πρεσβεία.
Ακολουθεί όλη η ανακοίνωση:
17 ΝΟΕΜΒΡΗ: ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΙΜΗΣ & ΑΓΩΝΑ

Η ΓΣΕΕ συμμετέχει στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής που διοργανώνονται από τους φοιτητικούς και κοινωνικούς φορείς στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας για την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Την ώρα που τα δικαιώματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων, βρίσκονται στην κλίνη του Προκρούστη και καλούνται να σηκώσουν και πάλι στις πλάτες τους τα βάρη της κρίσης και των μνημονίων της Τρόικας και της Κυβέρνησης, τα αιτήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν και σήμερα επίκαιρα διεκδικούμενα και αιτούμενα για τους εργαζόμενους και τη κοινωνία.

Η ανεργία, τα μέτρα λιτότητας, οι περικοπές οι ανατροπές σε εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, οι εντολές και απαιτήσεις των Βρυξελλών και των οικονομικά ισχυρών, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη γι’αυτό και το αίτημα για ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ καθίσταται διαχρονικό.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής του αγώνα του πολυτεχνείου και στην πορεία διαμαρτυρίας που θα γίνει στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου προς την Αμερικανική Πρεσβεία.

 
Leave a comment

Posted by on November 15, 2011 in Uncategorized

 

Η πιο μεγάλη πορεία για το Πολυτεχνείο

  • Πλήθος κόσμου διαδήλωσε ως την αμερικανική πρεσβεία, παρά τη μεσημεριανή μπόρα, με κεντρικά συνθήματα κατά του μνημονίου

Η μεγαλύτερη διαδήλωση τιμής και μνήμης των τελευταίων ετών για την εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν η χθεσινή που εξελίχθηκε στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., ο όγκος των διαδηλωτών ξεπέρασε συνολικά τις 35.000, ενώ εκπρόσωποι των διοργανωτών έκαναν λόγο για 45.000-50.000. Η πολυπληθής συμμετοχή δεν αλλοιώθηκε ούτε μειώθηκε λόγω της δυνατής βροχής που ξέσπασε για περίπου μισή ώρα λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, όταν τα μπλοκ των διαδηλωτών συγκροτούνταν στα σημεία των προσυγκεντρώσεων.

Για πρώτη φορά όμως τα τελευταία χρόνια μετά την ιστορική σημαία του Πολυτεχνείου και τους εκπροσώπους των σπουδαστικών νεολαιών που τη συνόδευαν, υπό καταρρακτώδη βροχή, ακολούθησαν οι νεολαιίστικες και συνδικαλιστές οργανώσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που επέλεξαν λόγω της δυνατής βροχής να παρακάμψουν μέσω της οδού Πανεπιστημίου τα μπλοκ των υπόλοιπων οργανώσεων και κομμάτων της Αριστεράς. Για τον λόγο αυτόν δεν έλειψαν ορισμένες αντεγκλήσεις στην πλατεία Συντάγματος ανάμεσα σε διαδηλωτές του ΠΑΜΕ, μέλη της ΚΝΕ και σε διαδηλωτές που βρίσκονταν στα μπλοκ των φοιτητών του Πολυτεχνείου, ανάμεσα στους Συλλόγους Εξορισθέντων και Βασανισθέντων 1967-1974, καθώς και σε άλλους συγκεντρωμένους. Κατά τα λοιπά, η πορεία εξελίχθηκε ειρηνικά, με πολλά συνθήματα να αναφέρονται αποδοκιμαστικά στις κυβερνητικές επιλογές ένταξης της χώρας στον μηχανισμό τριμερούς στήριξης και στη γενικότερη οικονομική και κοινωνική πολιτική, ενώ αρκετά πανό είχαν ακριβώς το ίδιο «αντιμνημονιακό» περιεχόμενο.

Μετά τις δυνάμεις του ΚΚΕ, ακολούθησαν οι οργανώσεις φυλακισθέντων, εξορισθέντων και βασανισθέντων κατά την περίοδο της χούντας, το μπλοκ των φοιτητών του Πολυτεχνείου, που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα των τελευταίων ετών, τα εξίσου πολυπληθή μπλοκ των φοιτητών της Νομικής, της Ιατρικής, του Γεωπονικού και του Οικονομικού Πανεπιστημίου και των άλλων σχολών της Αθήνας. Εν συνεχεία πορεύτηκαν τα μπλοκ οργανώσεων και συνδικαλιστικών φορέων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ακολούθως μπλοκ του αντιεξουσιαστικού χώρου. Την πορεία έκλεισαν οργανώσεις προσκείμενες στον ΣΥΝ, στον ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία του Συνασπισμού, ενώ σε αρκετή απόσταση από τον κύριο όγκο των διαδηλωτών πορεύτηκαν ως την αμερικανική πρεσβεία φοιτητές και σπουδαστές που πρόσκεινται στη Νεολαία ΠαΣοΚ.

  • Μικροεπεισόδια

Εξαίρεση στην ομαλή εξέλιξη της πορείας τα επεισόδια και οι ολιγόλεπτες συγκρούσεις ανάμεσα σε άνδρες των ΜΑΤ και σε ομάδα αντιεξουσιαστών στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, στο ύψος της εισόδου του σταθμού του μετρό στο Μέγαρο Μουσικής. Ολα ξεκίνησαν όταν οι αντιεξουσιαστές που βάδιζαν στο τέλος του μπλοκ του αναρχικού χώρου αποπειράθηκαν να καταστρέψουν στάσεις λεωφορείων, την πινακίδα πληροφοριών του μετρό και να αποσπάσουν κομμάτια μαρμάρου από την είσοδο του σταθμού, ενώ έριχναν πέτρες και μπουκάλια εναντίον των αστυνομικών που ακολουθούσαν παράλληλα το συγκεκριμένο μπλοκ.

Οι άνδρες των ΜΑΤ έκαναν χρήση χημικών. Στο ίδιο σημείο ένας άνδρας τραυματίστηκε από κροτίδα στο πόδι, ενώ δύο φωτορεπόρτερ που κάλυπταν τα γεγονότα κατήγγειλαν ότι μοτοσικλετιστές της ομάδας Δέλτα τους επιτέθηκαν σπάζοντας τμήματα του φωτογραφικού τους εξοπλισμού. Οι αποδοκιμασίες, οι αντεγκλήσεις και η ρίψη μπουκαλιών από μερίδα διαδηλωτών του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) προκάλεσαν ξανά την επέμβαση των ΜΑΤ που έκαναν χρήση χημικών και δακρυγόνων εναντίον τους. Ακολούθως η πορεία εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε ομαλά, αλλά αργά το βράδυ επικράτησε ένταση στα Εξάρχεια. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων έγιναν 69 προσαγωγές ατόμων, εκ των οποίων συνελήφθησαν οι 23.

  • Στεφάνια και… οικονομία

Πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, φοιτητές και πολίτες κάθε ηλικίας πέρασαν και χθες από το κτίριο της οδού Πατησίων για να αποτίσουν φόρο τιμής στην εξέγερση του 1973. Στεφάνια κατέθεσαν ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικος και νωρίς το πρωί ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος τόνισε: «Σήμερα καλούμαστε την ελευθερία μας να τη μετατρέψουμε σε δημιουργική πρωτοβουλία, φαντασία, καινοτομία. Να αλλάξουμε την οικονομία για να είναι βιώσιμη, πράσινη, ανταγωνιστική, να αλλάξουμε την Παιδείαώστε να μας εξοπλίζει για να στηριζόμαστε γερά στα πόδια μας, όχι σε δάνειες δυνάμεις, για να ξεφύγουμε οριστικά από εξαρτήσεις και επιτηρήσεις».

«Τα πράγματα για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας γίνονται ακόμη χειρότερα» τόνισε επ΄ ευκαιρία της επετείου η ΓΓ του ΚΚΕ κυρία Αλέκα Παπαρήγα και ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας σημείωσε ότι «μόνο με ενωτικούς αγώνες του λαού και της νεολαίας μπορούμε να απαντήσουμε» στην επιχειρούμενη ανατροπή κοινωνικών και δημοκρατικών κατακτήσεων.

 
Leave a comment

Posted by on November 18, 2010 in Uncategorized

 

Βίβα λα Γκρέτσια!

  • Πώς οι Ρόδιοι υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό τον ιταλικό στρατό το 1912 όταν μετά τη νίκη του επί των Τούρκων εισήλθαν με τους αιχμαλώτους στην πρωτεύουσα του νησιού

Τούρκοι αιχμάλωτοι των Ιταλών.

Τούρκοι αιχμάλωτοι των Ιταλών.

Οι Ιταλοί υπό τον αντιστράτηγο Τζοβάνι Αμέλιο αποβιβάζονται στη Ρόδο στις 4 Μαΐου 1912, νικούν τον τουρκικό στρατό και τον αιχμαλωτίζουν. Ο Ρόδιος δικηγόρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας Γεώργιος Θ. Γεωργιάδης περιγράφει πώς οι Ρόδιοι υποδέχονται με ενθουσιασμό τον ιταλικό στρατό (Νικολάου Ν. και Αγγελή Α., «Η Ρόδος του εικοστού αιώνα», εκδόσεις «Δέντρο»).

Απόσπασμα
«… Αφού, ως αναφέρεται εν τη λεπτομερεστάτη εκθέσει τον αντιστρατήγου Αμέλιο, παρεδόθησαν οι Τούρκοι ηττηθέντες καθ’ ολοκληρίαν, ο ιταλικός στρατός εξεκίνησε διά την πρωτεύουσαν συνοδεύων ολόκληρον τον αιχμαλωτισθέντα τουρκικόν στρατόν.

Κατά την διάβασιν δε της λαμπράς ταύτης στρατιάς των Ιταλών εκ των χωριών Μαριτσά, Κρεμαστή και Τριάντα, οι κάτοικοι αυτών εν ακρατήτω ενθουσιασμώ και διά ζητωκραυγών και επευφημιών υπεδέχοντο τους απαλλάξαντας αυτούς εκ του φοβερωτάτου τουρκικού ζυγού αδελφούς αυτών Ιταλούς.

Ενώ δε ταύτα συνέβαινον εν τοις χωρίοις, δι’ ων τροπαιούχος διήρχετο ο Ιταλικός στρατός συνοδεύων τους αιχμαλώτους Τούρκους, εν τη πρωτευούση, ευθύς ως εγνώσθη η ολοσχερής ήττα του τουρκικού στρατού και η συνοδεία απάντων των αιχμαλωτισθέντων παλικαράδων (οι οποίοι είχον την αυθάδειαν και μετά την ήτταν των πρώτων μαχών να προκαλώσι τους Ιταλούς εις Ψίνθον όπου ήλπιζον, ως φαίνεται, να διαπεράσωσι διά μαχαίρας ολόκληρον τον ιταλικόν στρατόν), κόσμος πολύς συνεπυκνούτο εις την πλατείαν Μανδρακίου, εις τας διαφόρους παρόδους αυτής και ιδία ενώπιον του Διοικητηρίου οπόθεν αφεύκτως θα διήρχοντο οι Ιταλοί μετά των αιχμαλώτων Τούρκων.

Τοσούτος δε ήτο ο συνωστισμός τον εναγωνίως προσδοκώντων, ώστε πολλάκις διεσπάτο εκ τούτου η ισχυρότατη στρατιωτική ζώνη, η οποία ετοποθετήθη προς τήρησιν της τάξεως. Η αγωνία του πλήθους επί πολλάς ώρας περιμένοντος είχε φθάσει εις το κατακόρυφον, ότε περί την 3ην μ.μ. ώραν απόσπασμα ιππέων εφάνη μακρόθεν ερχόμενον. 1Εν τω μέσω του αποσπάσματος τούτου ήτο ο αντιστράτηγος Αμέλιο, παραπλεύρως του οποίου ευρίσκετο ο αιχμαλωτισθείς διοικητής του τουρκικού στρατού. Μόλις το πλήθος αντελήφθη τον αντιστράτηγον συνοδεύοντα τον χιλίαρχον αιχμάλωτον εξέσπασεν εις ουρανομήκεις ζητωκραυγάς και παρατεταμένα χειροκροτήματα, εκδηλούντα βεβαίως τον ενθουσιασμόν του ελληνικού στοιχείου διά την ένδοξον νίκην των Ιταλικών όπλων, αλλά κυρίως και την αγανάκτησίν του κατά των μυσαρών και αποτρόπαιων τυράννων αυτού, των οποίων η τυραννία και ο δεσποτισμός επί της ελληνικότατης Ρόδου, κατελύετο τοσούτον εξευτελιστικώς και αισχρώς.

Και ο ενθουσιασμός ούτος του παρισταμένου πλήθους εξεδηλώθη ζωηρότερον όταν μετ’ ολίγας στιγμάς ο αντιστράτηγος Αμέλιο, εξελθών εις τον εξώστην του Διοικητηρίου, ηυχαρίστησε θερμώς το διαρκώς χειροκροτούν και επευφημούν πλήθος διά την υποδοχήν και διεβεβαίωσεν ότι η ιταλική κυβέρνησις σκοπεί να μεταφέρει εις Ρόδον τον πολιτισμόν, την δικαιοσύνην και την πρόοδον.

Δύο ώρας μετά ταύτα έφθασεν ο ιταλικός στρατός, ο οποίος συνώδευε τους εξευτελισθέντας Τούρκους στρατιώτας και εθελοντάς. Μόλις το πλήθος είδε τους πρώτους στοίχους των ερχομένων στρατιωτών εξεδήλωσε δι’ ουρανομήκων ζητωκραυγών την καταπλημμυρούσαν την καρδίαν του αγανάκτησιν εναντίον των εξευτελισθέντων αγάδων, οίτινες πλην των κακών, άτινα διά της φαυλοκρατίας αυτών επεσώρευσαν επί των κεφαλών των δυστυχών Ελλήνων της Ρόδου, ηπείλουν, προ της ελεύσεως των Ιταλών, ότι θα έσφαζον πάντας τους χριστιανούς της Ρόδου.

Εις τας ζητωκραυγάς και επευφημίας ταύτας του πλήθους οι Βερσαλιέροι και οι άλλοι Ιταλοί απήντων ενθουσιωδώς διά των λέξεων: Viva la Grecia! Viva i Greci! Και το πανδαιμόνιον τούτο των επευφημιών και των χειροκροτημάτων διήρκεσε περίπου μίαν ώραν, εφόσον δηλονότι παρήλασεν ο τροπαιούχος ιταλικός στρατός μετά των αιχμαλωτισθέντων αγάδων και λοιπών, τους οποίους ωδήγησαν κατά πρώτον εις το Διοικητήριον και εκείθεν εις μεταγωγικόν ατμόπλοιον, το οποίον θα μετέφερεν αυτούς εις την Ιταλίαν».

Επιμέλεια: Σοφία Ταράντου, ΕΘΝΟΣ, 30/04/2010

 
Leave a comment

Posted by on May 2, 2010 in Uncategorized

 

2000-2009: H δεκαετία που άλλαξε τον τρόπο που ζούμε

  • Η πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα, της νέας χιλιετίας, πλησιάζει στο τέλος της.

H δεκαετία  που άλλαξε τον τρόπο  που ζούμε

Οι ΕΙΚΟΝΕΣ κάνουν τον απολογισμό και επικεντρώνονται στα πρόσωπα, τις ιδέες, τις συνήθειες, τις ανακαλύψεις, τα έργα και τα γεγονότα που συνέβαλλαν τα μέγιστα στην αλλαγή του τρόπου ζωής μας στον παγκοσμιοποιημένο, πλέον, πλανήτη.

Ο νέος Τσάρος

Χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες κατάφερε να κάνει, δέκα χρόνια πριν, αυτό που ελπίζουν σήμερα οι Αμερικανοί να κάνει ο νέος Πρόεδρός τους. Υπερβολές; Απλώς φέρτε στο μυαλό σας τη Ρωσία που του παρέδιδε ο Γιέλτσιν.

Η νέα υπερδύναμη

Η πολυπληθέστερη και τέταρτη σε έκταση χώρα στον κόσμο διαθέτει την ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία στον πλανήτη, πυρηνικά όπλα, μια μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας και έναν στρατό 2,3 εκατομμυρίων. Η «νέα Κίνα» είναι έτοιμη πλέον να κυριαρχήσει.

Η ελπίδα

Η υποψηφιότητά του σκόρπισε ελπίδα, ακόμη και οπαδικά συναισθήματα, σε ανθρώπους σε ολόκληρο τον πλανήτη, ενώ η συντριπτική του νίκη χαιρετίστηκε ως ελπιδοφόρο μήνυμα για αλλαγές που θα ξεπερνούσαν τα σύνορα των ΗΠΑ.

Επιστροφή στο μέλλον

Οι αναβιώσεις στο ντιζάιν, τη μουσική και τη μόδα ήταν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Τα φάρμακα της ευτυχίας

Μπορεί τη δεκαετία που τελειώνει να έγιναν σημαντικά βήματα στην ιατρική και τις θεραπευτικές αγωγές, όπως η ανακάλυψη του εμβολίου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση προσώπου, εκείνο όμως που τη χαρακτήρισε ήταν η γιγάντωση του φαρμακευτικού μάρκετινγκ.

Ο πλανήτης σε δίαιτα

Η γαστρονομία έγινε κομμάτι της λαϊκής κουλτούρας. Οι σεφ υποδύθηκαν τον ρόλο του σταρ. Και το να τρέφεσαι σωστά θεωρείται πλέον ένδειξη εξυπνάδας. Tο φαγητό δεν ήταν ποτέ άλλοτε τόσο της μόδας.

Τα νέα μεγάλα έργα

Αν υπάρχει μία δεκαετία η οποία άλλαξε τον συγκοινωνιακό χάρτη της Ελλάδας, αυτή είναι αναμφισβήτητα αυτή που τελειώνει. Ούτε λίγο ούτε πολύ, στη χώρα έγιναν τόσα έργα όσα δεν είχαν πραγματοποιηθεί στο σύνολο του περασμένου αιώνα.

Η εκδίκηση της φύσης

Την τελευταία δεκαετία, η “πράσινη” συμπεριφορά έπαψε να απασχολεί μόνον κάποιους “περίεργους” που φορούσαν σανδάλια, κατασκήνωναν στις ερημιές και διαδήλωναν έξω από εργοστάσια. Το “πράσινο” επηρέασε τα τρόφιμα, τα σπίτια, τα αυτοκίνητα, ακόμη και το μάρκετινγκ

Το μέλλον της ζωής

Βλαστοκύτταρα, προεμφυτευτικός έλεγχος, μοριακή διάγνωση και άλλες ανακαλύψεις αποτελούν, πλέον, το σήμερα της επιστήμης και υπόσχονται όσα κάποτε θεωρούνταν θαύματα.

Παγκόσμιο χωριό

Το ίντερνετ άλλαξε τη ζωή μας με πολλούς τρόπους. Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες μας επιτρέπουν με εύκολα εργαλεία να δημιουργήσουμε το εικονικό μας «σπίτι» και έπειτα να συντηρούμε το περιεχόμενό του, την άλλαξε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Το νέο κραχ

Οι προειδοποιησεις για την παγκόσμια οικονομία υπήρχαν, αλλά οι περισσότεροι επέλεγαν να κρατήσουν κλειστά τα αυτιά και τα μάτια τους και να τις αγνοούν επιδεικτικά.

Οι ζωές των άλλων

Ανακηρύχθηκε επίσημα ως «το νέο σινεμά» λόγω της επιτυχίας των τηλεοπτικών σειρών, χάρισε στον μέσο πολίτη τα 15 λεπτά διασημότητας, που του αναλογούν, μέσω των ριάλιτι και πρόλαβε τη ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη νικώντας κατά κράτος τη σαρωτική επέλαση του ίντερνετ. Χωρίς υπερβολή, ό,τι δεν κατάφερε μέσα σε 70 χρόνια από την εμφάνισή της η τηλεόραση, το πέτυχε μέσα στη δεκαετία που τελειώνει.

Το νέο δολάριο

Η γέννησή του την 1η Ιανουαρίου 1999 ταυτίστηκε με μεγάλες προσδοκίες, αλλά και έντονη δυσπιστία για την επιτυχία του εγχειρήματος. Μέχρις στιγμής, η σταθερότητα που προσφέρει έχει κάνει τους «ευρωσκεπτικιστές» να σιωπούν.

 
Leave a comment

Posted by on December 23, 2009 in Uncategorized