RSS

Εβδομήντα χρόνια μετά την απόβαση στη Νορμανδία

  • Την 6η Ιουνίου 1944 έλαβε χώρα η μεγαλύτερη επιχείρηση του Β’ παγκοσμίου πολέμου
Εβδομήντα χρόνια μετά την απόβαση στη Νορμανδία
Στιγμιότυπο από τον εορτασμό της επετείου με τη συμμετοχή βετεράνων του β΄παγκόσμιου πολέμου
Το συννεφιασμένο πρωινό της 6ης Ιουνίου 1944, πριν από 70 χρόνια, έλαβε χώρα η μεγαλύτερη επιχείρηση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η απόβαση στη Νορμανδία ή D-Day, όπως έμεινε στην ιστορία.

Επρόκειτο για ένα κρίσιμο πλήγμα εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας και, όπως συμφωνούν οι ιστορικοί, ένα από τα σημεία που έκριναν την έκβαση του πολέμου.

Αλλά ήταν ένα πλήγμα με τεράστιο κόστος. Από τους 156.000 στρατιώτες που έφτασαν σε γαλλικό έδαφος, σχεδόν 4.500 είχαν χάσει τη ζωή τους μέχρι το τέλος της ημέρας.

Πολλές χιλιάδες στρατιωτών από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τον Καναδά -ανάμεσά τους κάποιοι χωρίς καμία προηγούμενη εμπειρία στο πεδίο της μάχης- πάτησαν τα γαλλικά εδάφη υποστηριζόμενοι από 4.000 πλοία και 11.000 αεροπλάνα.

Εκεί τους υποδέχθηκε ένα θανατηφόρο κρεσέντο από τα πυροβόλα των Γερμανών.

Οι πρώτοι που πάτησαν το πόδι τους στην ακτή έπεσαν εκεί -αλλά, ενώ το αίμα τους έβαφε την άμμο και αναμειγνυόταν με τη θάλασσα σε ένα αποτρόπαιο και συγκλονιστικό θέαμα, οι υπόλοιποι κατάφεραν να περάσουν και να εξουδετερώσουν την εχθρική απειλή.

 

 

Την ίδια ώρα, οι αλεξιπτωτιστές των Συμμαχικών στρατευμάτων που ετοιμάζονταν για τις ρίψεις επάνω από το πεδίο της μάχης έπαιρναν στα χέρια τους το περίφημο σημείωμα του Αϊζενχάουερ: «Στρατιώτες, ναύτες, αεροπόροι της Συμμαχικής Δύναμης, ετοιμάζεστε να εισέλθετε στη Μεγάλη Σταυροφορία για την οποία αγωνιζόμαστε όλους αυτούς τους μήνες. Τα μάτια του κόσμου είναι στραμμένα επάνω σας. Η ελπίδα και οι προσευχές των απανταχού ανθρώπων που αγαπούν την ελευθερία είναι μαζί σας….»

Δεκάδες ξένοι ηγέτες στη Γαλλία

Τουλάχιστον 20 ξένοι ηγέτες θα παραστούν στην τελετή για την απόβαση στη Νορμανδία που θα διοργανωθεί την Παρασκευή.

Η παρουσία του αμερικανού προέδρου, αλλά και του ρώσου, καθώς και του ουκρανού προέδρου απειλούν να κλέψουν τα φώτα από τη σημαντική επέτειο.

Συνολικά, 400 εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί, αν και ορισμένες ακυρώθηκαν την Τετάρτη εξαιτίας της κακοκαιρίας.

Τα μέτρα ασφαλείας είναι δρακόντεια. Συνολικά, 5.500 χωροφύλακες, 2.000 αστυνομικοί και 500 στρατιώτες θα είναι παρόντες στις εκδηλώσεις, ενώ έχουν στηθεί 78 σημεία ελέγχου κοντά στην ακτή, η οποία θα έχει αποκλειστεί.

Ανάμεσα στους ξένους ηγέτες είναι και η βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία έφτασε την Πέμπτη στη Γαλλία.

Βετεράνος πήδηξε ξανά με αλεξίπτωτο στη Νορμανδία

«Στην ηλικία μου η ζωή μπορεί να είναι κάπως βαρετή, για αυτό πρέπει ν’ αδράχνει κανείς κάθε ευκαιρία που του δίνεται για να αισθανθεί έντονες συγκινήσεις» εξήγησε την Πέμπτη ο 89χρονος Τζοκ Χάτον λίγη ώρα αφότου πήδηξε με αλεξίπτωτο στη Νορμανδία, επαναλαμβάνοντας την πτώση που είχε κάνει πριν από 70 χρόνια, όταν συμμετείχε στην απόβαση των συμμάχων.
Συμβολικά, ο Χάτον προσεδαφίστηκε στο ίδιο χωράφι που τον είχε υποδεχτεί, μαζί με τους συναδέλφους του της 13ης ταξιαρχίας αλεξιπτωτιστών, όταν μετείχε στο πρώτο κύμα των συμμαχικών στρατευμάτων που προσγειώθηκαν στο γαλλικό έδαφος, λίγο πριν από τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου 1944.

Για λόγους ασφαλείας, δεδομένης και της ηλικίας του, πήδηξε δεμένος με ένα μέλος των Κόκκινων Διαβόλων, του σώματος των βρετανών αλεξιπτωτιστών.

Ο βετεράνος και ο συνοδός του προσγειώθηκαν ακριβώς μπροστά στον πρίγκιπα Κάρολο, ο οποίος περίμενε να… ξελαχανιάσει ο 89χρονος για να του σφίξει το χέρι.

Ως επικεφαλής του τάγματος των αλεξιπτωτιστών, ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου προΐσταται των τελετών προς τιμή των ανθρώπων που συμμετείχαν στο πρώτο κύμα της απόβασης, τη νύχτα της 5ης προς την 6η Ιουνίου.

Ο Χάτον πήδηξε στο πλαίσιο μιας επίδειξης στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 300 αλεξιπτωτιστές από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Γαλλία. Τα αλεξίπτωτά τους έκρυψαν τον ουρανό πάνω από το Ρανβίλ, το πρώτο χωριό της ηπειρωτικής Γαλλίας που απελευθερώθηκε από τους Συμμάχους το 1944.

Την ημέρα της απόβασης ήταν πολύ σκοτεινά, δεν βλέπαμε πού πηγαίναμε, αφηγήθηκε ο 89χρονους στους δημοσιογράφους.

«Ψιλόβρεχε και το φεγγάρι εμφανίστηκε ανάμεσα στα σύννεφα, ήταν σαν να μας καλωσορίζει στη Γαλλία» πρόσθεσε.

Όπως και οι συνάδελφοί του, ο Χάτον ήταν φορτωμένος με ένα σακίδιο βάρους 20 κιλών, κρεμασμένο από τα πόδια του και έπρεπε, μέσα στο σκοτάδι, να φροντίσει να αποφύγει να προσγειωθεί πάνω στους πασσάλους που ήταν στημένοι στα χωράφια.

Ο βετεράνος, που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε για άλλα 40 χρόνια στις ειδικές δυνάμεις της Ροδεσίας (νυν Ζιμπάμπουε), αρνήθηκε ότι αισθάνθηκε φόβο, τότε ή σήμερα. «Σε όλη μου τη ζωή, δεν φοβήθηκα ποτέ. Βλέπεις, είμαι ένας δύστροπος Σκωτσέζος» είπε.

Ο Χάτον τραυματίστηκε στις 22 Ιουνίου 1944 και μεταφέρθηκε στη Βρετανία για νοσηλεία. Αργότερα όμως επέστρεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη και πολέμησε στην Ολλανδία.

Ένα εκατομμύριο ροδοπέταλα θα ράνουν την Παρασκευή το άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη, με την ευκαιρία των εορτασμών της 70ής επετείου από την Απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία.
Στο νησί όπου βρίσκεται το άγαλμα θα οργανωθεί μια τελετή προς τιμή των αμερικανικών δυνάμεων που συμμετείχαν στην απόβαση, στις 6 Ιουνίου 1944.
Τεράστιες γαλλικές και αμερικανικές σημαίες θα υψωθούν στη βάση του αγάλματος από 130 μαθητές γαλλικών και αμερικανικών σχολείων της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσι, παρουσία βετεράνων πολέμου και κρατικών αξιωματούχων.

Το πρωί ένα σκάφος του πολεμικού ναυτικού, το La Fayette, θα καταπλεύσει στον κόλπο της Νέας Υόρκης, απέναντι από το άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο ήταν δώρο της Γαλλίας στις ΗΠΑ και εγκαινιάστηκε το 1886.

 

Νορμανδία: Οι ηγέτες των ισχυρών χωρών λοξοκοιτούν τον Πούτιν

  • Τεταμένο κλίμα με φόντο την ουκρανική κρίση και το ρήγμα Δύσης-Μόσχας
 Νορμανδία: Οι ηγέτες των ισχυρών χωρών λοξοκοιτούν τον Πούτιν
Πηγή: EPA/IAN LANGSDON
Στις τελετές για την 70η επέτειο της Απόβασης στη Νορμανδία, όλοι οι ηγέτες των ισχυρών χωρών που δίνουν το «παρών» στους εορτασμούς κοιτούν τον Πούτιν: Η ουκρανική κρίση και το ρήγμα μεταξύ Δύσης και Μόσχας καθορίζει το κλίμα στις συναντήσεις.

Χωρίς χειραψία και με «αυστηρά μηνύματα» συνομίλησε ο Κάμερον με τον Πούτιν πριν τους εορτασμούς ενώ ο Ολάντ είχε χρειαστεί να διοργανώσει ξεχωριστό δείπνο για τον ρώσο ομόλογό του στο Παρίσι, μετά το γεύμα με τον Μπαράκ Ομπάμα.

Ψυχρό ήταν το κλίμα και μεταξύ Μέρκελ και Πούτιν, οι οποίοι συναντήθηκαν την Παρασκευή στην Ντοβίλ. Σύμφωνα με αναφορές στα ΜΜΕ, οι δύο ηγέτες συζήτησαν σχέδιο για αποκλιμάκωση της κρίσης -κάτι που αρχικά δεν επιβεβαιώθηκε από την γερμανική κυβέρνηση.

Την Παρασκευή, στις ακτές της βόρειας Γαλλίας συρρέουν εκατοντάδες επισκέπτες και αρκετοί βετεράνοι. Το ενδιαφέρον θα στραφεί όμως σε όσα διαμειφθούν μεταξύ των ηγετών: Παρίστανται, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο ρώσος πρόεδρος, ο βρετανός πρωθυπουργός (αλλά και η βασίλισσα Ελισάβετ), η γερμανίδα καγκελάριος και ο ρώσος πρόεδρος.

Μόλις την προηγούμενη ημέρα, η G7 -οι κυβερνήσεις δηλαδή των επτά ισχυρότερων δυτικών οικονομιών χωρίς τη Ρωσία- είχαν προειδοποιήσει τη Ρωσία με το ενδεχόμενο νέων κυρώσεων εάν δεν προχωρήσει σε κινήσεις αποκλιμάκωσης στην Ουκρανία.

Την παραμονή των εκδηλώσεων, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι και ο ρώσος ομόλογός του Σεργκέι Λαβρόφ είχαν συναντηθεί στο Παρίσι και εξέφρασαν την επιθυμία τους να συμβάλουν στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ουκρανία.

Η επιχείρηση που καθόρισε την έκβαση του Β’ ΠΠ

Οι ηγέτες στις ομιλίες τους τίμησαν τους στρατιώτες που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της Απόβασης, υπογραμμίζοντας ότι η επιχείρηση συνέβαλε καθοριστικά στην έκβαση του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο «οικοδεσπότης» Φρανσουά Ολάντ αναφέρθηκε ιδιαίτερα όχι μόνο στους στρατιώτες αλλά και
κε στον ρόλο και τη θυσία των αμάχων της Νορμανδίας κατά την Απόβαση και τις μάχες που την ακολούθησαν.

«Θέλω σήμερα, στην 70ή επέτειο, οι τιμές που αποδίδει το έθνος να αποδοθούν σε όλους, πολίτες και στρατιώτες…Θέλω να αναγνωρισθεί ο ρόλος των Νορμανδών» δήλωσε κατά την ομιλία του μετά την κατάθεση στεφάνου ο Φρανσουά Ολάντ.

Είναι η πρώτη φορά που τιμώνται επισήμως οι 20.000 πολίτες που σκοτώθηκαν ανάμεσα στις 6 Ιουνίου 1944, όταν 130.000 στρατιώτες πραγματοποίησαν την απόβαση στις ακτές της Νορμανδίας και τις 22 Αυγούστου 1944, όταν τερματίσθηκαν οι μάχες στη Νορμανδία. Η περιοχή απελευθερώθηκε οριστικά στις 12 Σεπτεμβρίου.

«Αυτή η μάχη ήταν επίσης μάχη των πολιτών» είπε ο πρόεδρος της Γαλλίας αποτίοντας φόρο τιμής «σε ολόκληρες οικογένειες που γνώρισαν το χάος και τα πυρά των πολυβόλων».

Η Γαλλία «δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτό που οφείλει στις ΗΠΑ» είπε και πρόσθεσε: «Γιοργάζουμε σήμερα μια αξιομνημόνευτη ημερομηνία της ιστορίας μας, όπου οι δύο λαοί μας ενώθηκαν στην ίδια μάχη, αυτή της ελευθερίας».

Από την πλευρά του, ο Μπαράκ Οπάμα είπε στην ομιλία του: «Η διεκδίκηση της Αμερικής, η προσήλωσή μας στην ελευθερία, η διεκδίκησή μας για ισότητα, η διεκδίκησή μας για ελευθερία, για την εγγενή αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπινου όντος, αυτή η διεκδίκηση είναι γραμμένη με το αίμα αυτών των ακτών και θα διαρκέσει στην αιωνιότητα».



«Όμαχα Μπιτς. Νορμανδία. Ήταν το προγεφύρωμα της Δημοκρατίας»
τόνισε ο Ομπάμα. «Από τη Δυτική Ευρώπη στην Ανατολική, από τη Νότια Αμερική στη Νοτιοανατολική Ασία, επί 70 χρόνια διαδόθηκαν δημοκρατικά κινήματα» πρόσθεσε. «Τίποτε απ’ αυτά δεν θα συνέβαινε χωρίς τους άνδρες που ήταν πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους».

 

Το ναζιστικό παρελθόν της Audi και το στρατόπεδο Φλόσενμπεργκ

  • Της καταλογίζουν μεγάλο μερίδιο «ηθικής ευθύνης» για τον θάνατο 4.500 ανθρώπων
Το ναζιστικό παρελθόν της Audi και το στρατόπεδο Φλόσενμπεργκ
Στο στρατόπεδο συγκέντωσης στο Φλόσενμπεργκ πέθαναν πάνω από 4.500 αιχμάλωτοι-εργαζόμενοι της εταιρείας Auto Union, από την οποία προέκυψε η Audi
Η γνωστή αυτοκινητοβιομηχανία Audi χρηματοδότησε πρόσφατα έρευνα για να μάθει περισσότερα για το παρελθόν της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μελέτη, που έγινε από το ιστορικό τμήμα της γερμανικής εταιρείας του οποίου προΐσταται ο Μάρτιν Κουκόφσκι, σε συνεργασία με τον ιστορικό Ρούντολφ Βοκ από το Πανεπιστήμιο του Κέμνιτζ, καταλογίζει στην Auto Union – εταιρεία από την οποία προήλθε η Audi – μεγάλο μερίδιο «ηθικής ευθύνης» για τον θάνατο 4.500 ανθρώπων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Φλόσενμπεργκ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήρθαν στη δημοσιότητα, η Auto Union χρησιμοποίησε για τις ανάγκες της περισσότερους από 20.000 εργάτες-σκλάβους. Οι στρατιώτες των Ες-Ες είχαν κατασκευάσει συνολικά επτά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, με περισσότερους από 3.700 κρατουμένους. Το 25% εξ αυτών ήταν Εβραίοι. Αλλοι 16.500 άνθρωποι εργάζονταν υπό τις διαταγές των Ες-Ες στα εργοστάσια της Auto Union στο Τσβίκαου και στο Κέμνιτζ της Σαξονίας. Οπως σημειώνεται στην έρευνα, σε ένα από τα επτά στρατόπεδα εργασίας, στο Λάιτμεριτς, εργάστηκαν 4.500 κρατούμενοι οι οποίοι κατόπιν εξοντώθηκαν στο Φλόσενμπεργκ, με την Auto Union να φέρει ακέραια την ηθική ευθύνη για τον θάνατό τους. Επίσης, ο δρ Ρίτσαρντ Μπρουν, ο ιδρυτής της Auto Union, είχε ισχυρές διασυνδέσεις με την ηγεσία των ναζιστών έχοντας τιμηθεί για την «προσφορά» του στο ρατσιστικό και μιλιταριστικό καθεστώς, λίγο μετά την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939.
Καθόλου «μοναδική» η περίπτωση της Audi
Τα στοιχεία της έρευνας που έχει τον τίτλο «Πολεμική οικονομία και εργατική χρήση από την Auto Union στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» βασίζεται κυρίως σε υλικό το οποίο βρισκόταν στα χέρια του καθεστώτος της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Η ηγεσία της Audi κάνει λόγο για «σοκ» από την αποκάλυψη όλων αυτών των στοιχείων και εξετάζει την παροχή αποζημίωσης στα θύματά της που βρίσκονται ακόμη στη ζωή.
Daimler, Porsche, VW και BMW είναι μερικές από τις γερμανικές εταιρείες που στήριξαν τον ναζισμό στη Γερμανία, με την τελευταία να υπήρξε βασικός προμηθευτής του ναζιστικού κράτους επί Αδόλφου Χίτλερ. Τη σκοτεινή εκείνη εποχή η BMW προσανατολίστηκε στη μαζική κατασκευή κινητήρων αεροσκαφών για τη Λουφτβάφε, ενώ διέκοψε την παραγωγή πολιτικών αυτοκινήτων και προσανατόλισε την παραγωγή δικύκλων και τρικύκλων (με καλάθι στο πλάι) μοτοσικλετών στα μοντέλα ΒΜW R12 και BMW R75 για τη Βέρμαχτ. Ως το 1945 κατασκευάστηκαν περίπου 30.000 κινητήρες πολεμικών αεροπλάνων, όγκος τεράστιος, έργο που έγινε πραγματικότητα με την καταναγκαστική εργασία χιλιάδων εργατών-σκλάβων, κυρίως φυλακισμένων από τα ναζιστικά στρατόπεδα. Στα τέλη του πολέμου το 50% των «εργαζομένων» της BMW ήταν ξένοι αιχμάλωτοι, μια απάνθρωπη «προσφορά» των ναζιστών στη βαυαρική βιομηχανία.
Αίμα και αντίσταση στην κατοχική Αθήνα
Αξίζει να υπενθυμίσουμε στους νεότερους τη μεγαλειώδη ειρηνική αντίσταση του λαού της Αθήνας, την άνοιξη του 1943, στα σχέδια των κατακτητών να μετατρέψουν χιλιάδες Ελληνες σε εργάτες-σκλάβους. Τη σχετική απόφαση ανέλαβαν να υλοποιήσουν ο δωσίλογος κατοχικός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος και ο υπουργός Εργασίας Νικόλας Καλύβας, με το διαβόητο διάταγμα «περί υποχρεωτικής εργασίας του αστικού πληθυσμού της Ελλάδος». Οι Γερμανοί έπνιξαν στο αίμα τις μαζικές καθημερινές διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων στο κέντρο της πρωτεύουσας, πυροβόλησαν και σκότωσαν δεκάδες ανθρώπους, αλλά στο τέλος αναγκάστηκαν να ακυρώσουν την «επιστράτευση». Ο ανοικτά ναζιστής Λογοθετόπουλος διέφυγε στη Γερμανία όπου και συνελήφθη από τους Αμερικανούς. Δικάστηκε στην Ελλάδα αλλά έμεινε στη φυλακή μόνον πέντε χρόνια. Τον Καλύβα, μεταμεληθέντα πρώην κομμουνιστή και συνδικαλιστή, τον εκτέλεσε το 1944 απόσπασμα ενόπλων της παραστρατιωτικής οργάνωσης ΟΠΛΑ του ΚΚΕ.
 

Tags: , ,

Αϊζενχάουερ και Ρόμελ «διάβασαν» διαφορετικά τον καιρό

  • Άγνωστες πτυχές από το παρασκήνιο της Απόβασης στη Νορμανδία
Αϊζενχάουερ και Ρόμελ «διάβασαν» διαφορετικά τον καιρό
Ο Αϊζενχάουερ αντιμετώπισε σοβαρές αντιρρήσεις όταν επέμεινε να γίνει η απόβαση τη 6η Ιουνίου, λόγω των καιρικών συνθηκών. ( Πηγή: AP Photo/Bert Brandt)

Το αρχηγείο της γερμανικής Βέρμαχτ «υποπτευόταν» ότι οι Σύμμαχοι σχεδίαζαν «κάποια απόβαση σε ακτή απέναντι των αγγλικών» αλλά τα στοιχεία που είχε και κυρίως οι πληροφορίες για τις καιρικές συνθήκες στη θάλασσα της Μάγχης οδηγούσαν το αρχηγείο του Χίτλερ στο να αποκλείει απόβαση ακριβώς την ημέρα που πραγματοποιήθηκε–στις 6 Ιουνίου 1944.

Αυτά υποδηλώνουν έγγραφα του χιτλερικού στρατηγείου τα οποία έρχονται στη δημοσιότητα με την  εύκαιρα της 70ης επετείου της Απόβασης στη Νορμανδία.

Ένα έγγραφο της σειράς «Σημειώσεις και προβλεπτικά», υπό τα στοιχεία DC33/AP9, με ημερομηνία 4 Ιουνίου και  υπογραφή ταγματάρχης Μπρεντ σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Καιρικές συνθήκες (…) σφοδροί άνεμοι ως βαθμού θύελλας (…) σε όλο το μήκος των ακτών DDX3 ως DKX6 [δηλαδή από τη γαλλική  Βρέστη ως το ολλανδικό Άμστερνταμ] με χαμηλή νέφωση, με πυκνά διαστήματα βροχής στη διάρκεια της ημέρας (…) Διάρκεια 36 ως 48 ώρες». Το έγγραφο προειδοποιεί να είναι «απόλυτα προσεκτικοί» οι πλοίαρχοι των σκαφών του Γερμανικού Στόλου που «προσεγγίζουν, κατευθύνονται είτε θα αγκυροβολήσουν» στις ευρωπαϊκές ακτές της Μάγχης.

Είναι γεγονός ότι ο στρατηγός Αϊζενχάουερ αντιμετώπισε σοβαρές αντιρρήσεις όταν επέμεινε να αρχίσει η εκτέλεση του αποβατικού σχεδίου τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου, όπως είχε αποφασιστεί δώδεκα ημέρες νωρίτερα. Όλο το απόγευμα της 5ης Ιουνίου και ως τα μεσάνυχτα στις αγγλικές ακτές της Μάγχης επικρατούσε «mini storm, wretched weather» [μικροθύελλα, άθλιος καιρός] και οι άγγλοι αξιωματικοί του επιτελείου του αμερικανού αρχιστράτηγου, περιλαμβανομένου του Μοντγκόμερι, ήταν «κάτι πολύ περισσότερο από σκεπτικοί», έγραψε αργότερα ο Τσόρτσιλ. Ήξεραν ότι ο καιρός «δεν επρόκειτο να αλλάξει, ίσως γινόταν χειρότερος».

Υπήρχε όμως, στο βάθος, κάποια ελπίδα. Ο μυστικός μετεωρολογικός σταθμός του Χάμσιρ–μόνο ο στενός κύκλος των επιτελών του συμμαχικού στρατηγείου και ο Τσόρτσιλ γνώριζαν τις μετρήσεις του–είχε προβλέψει ότι η μίνι-θύελλα θα υποχωρούσε δυο περίπου ώρες μετά τα μεσάνυχτα της 5ης Ιουνίου. Και πραγματικά. Από τις 3 ο άνεμος έπεσε, η βροχή σταμάτησε και η θάλασσα «ήταν ταραγμένη αλλά όχι σε βαθμό που να αποκλείει το εγχείρημα». Στις 4.05 τα ξημερώματα ο Αϊζενχάουερ έδωσε τη διαταγή.

Οι Γερμανοί δεν είχαν υπολογίσει στην βελτίωση του καιρού. Αντίθετα, πίστευαν ότι η θύελλα θα συνεχιζόταν. Έτσι, ο στρατηγός Ρόμελ επικεφαλής των χιτλερικών δυνάμεων στη Γαλλία που επρόκειτο να αντιμετωπίσουν τις συμμαχικές δυνάμεις, το απόγευμα της 5ης Ιουνίου άφησε το στρατηγείο του και πήγε στο Βερολίνο να γιορτάσει τα γενέθλια του με την οικογένεια του.[Αυτό του στοίχισε τη ζωή, επειδή ο Χίτλερ πίστευε πως «αν ήταν στη θέση του» η απόβαση θα είχε άθλιο τέλος]. Και ο αντικαταστατής του στη Γαλλία στρατηγός φον Ρούνστεντ, βλέποντας κι αυτός τον καιρό, είχε δώσει 24ωρη άδεια ακριβώς την παραμονή της απόβασης σε δυο επιτελείς του που πήγαν στο Παρίσι.

 

Φρανσουά Ολάντ: «Υποκλινόμαστε ενώπιον όλων των θυμάτων του ναζισμού»

  • Στη σκιά της Ουκρανίας η επέτειος της Απόβασης στη Νορμανδία
Φρανσουά Ολάντ: «Υποκλινόμαστε ενώπιον όλων των θυμάτων του ναζισμού»
O Φρανσουά Ολάντ και η βασίλισσα Ελισάβετ στην 70η επέτειο της Απόβασης στη Νορμανδία ( Πηγή: (ΑΡ))

Το «ίδιο όραμα και το ίδιο θάρρος» για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων απειλών για την ειρήνη με εκείνο που επέδειξαν όσοι πολέμησαν κατά την Απόβαση στη Νορμανδία ζήτησε ο Φρανσουά Ολάντ στην ομιλία του για την 70ή επέτειο από την ημέρα που άλλαξε τη ροή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Σήμερα υποκλινόμαστε ενώπιον όλων των θυμάτων του ναζισμού» είπε ο Γάλλος πρόεδρος και -παρουσία των Βλαντιμίρ Πούτιν και Πέτρο Ποροσένκο– χαιρέτισε «το θάρρος» του Κόκκινου Στρατού και την «αποφασιστική συμβολή» της πρώην ΕΣΣΔ.Χίλιοι οκτακόσιοι βετεράνοι και 19 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων παρέστησαν στις εκδηλώσεις για την ιστορική επέτειο στις ακτές της βόρειας Γαλλίας, σε περίοδο κατά την οποία η ένταση μεταξύ Δύσης και Μόσχας βρίσκεται για πρώτη φορά σε τόσο υψηλά επίπεδα μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.

Η κεντρική επετειακή τελετή για την απόβαση των Συμμαχικών δυνάμεων έλαβε χώρα στην παραλία Ουϊστριάμ, η οποία αποκλείστηκε πλήρως στο πλαίσιο ύψιστων μέτρων ασφαλείας με την ανάπτυξη 5.500 χωροφυλάκων, 2.000 αστυνομικών και 500 στρατιωτών.

Μπαράκ Ομπάμα, Ντέιβιντ Κάμερον, Άνγκελα Μέρκελ, Βλαντιμίρ Πόυτιν, καθώς και η βασίλισσα Ελισάβετ -η μοναδική αρχηγός κράτους που βίωσε το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο-, παρέστησαν στις εκδηλώσεις που είχαν ως φόντο την ουκρανική σύγκρουση και συνοδεύτηκαν από μπαράζ διπλωματικών επαφών σε επίπεδο κορυφής.

«Θέλω να χαιρετίσω το θάρρος του Κόκκινου Στρατού, ο οποίος, μακριά από εδώ, αντιμετώπισε 150 γερμανικές μεραρχίες και μπόρεσε να τις απωθήσει, να τις νικήσει» δήλωσε ο Φρανσουά Ολάντ και υπογράμμισε «την αποφασιστική συμβολή των λαών αυτού που ονομάζαμε Σοβιετική Ένωση» στην νίκη των συμμάχων.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο νεοκλεγείς Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο είχαν έλθει νωρίτερα για πρώτη φορά ενώπιος ενωπίω, ενώ σύντομη «άτυπη» συνάντηση είχαν επίσης οι πρόεδροι Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών.

«Θέλω να χαιρετίσω το θάρρος των Γερμανών, θύματα και αυτοί του ναζισμού, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε έναν πόλεμο ο οποίος δεν ήταν δικός τους, ο οποίος δεν θα έπρεπε να είναι δικός τους» προσέθεσε ο Ολάντ παρουσία και της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ.

«Σήμερα υποκλινόμαστε ενώπιον όλων των θυμάτων του ναζισμού» σημείωσε -έχοντας νωρίτερα εντός της ημέρας ευχαριστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες λέγοντας ότι νοιώθει τιμή για την παρουσία του Μπαράκ Ομπάμα στις εκδηλώσεις.

Ο Γάλλος πρόεδρος υπογράμμισε επίσης ότι η συγκέντρωση των παγκόσμιων ηγετών για τις εκδηλώσεις για την επέτειο από την Απόβαση στην Νορμανδία θα πρέπει να συμβάλει στην ειρήνη και «εκεί όπου απειλείται να βρεθούν λύσεις και διέξοδοι ώστε μια σύγκρουση να μην γενικευτεί σε έναν πόλεμο» -χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένα την κρίση στην Ουκρανία.

 

D-Day και η μάχη για την Ευρώπη

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06.06.2014

Σαν σήμερα, πριν από 70 χρόνια, 156.000 στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων άρχισαν την απόβαση στη Νορμανδία, η οποία οδήγησε στην ήττα των γερμανικών δυνάμεων που είχαν καταλάβει την Ευρώπη από τη Γαλλία έως την Ελλάδα. Η 6η Ιουνίου του 1944 είναι μία από τις κορυφαίες ημερομηνίες στην Ιστορία της αιματοβαμμένης ηπείρου μας. Σήμερα, 17 αρχηγοί κρατών θα συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις μνήμης σε μία από τις παραλίες όπου χιλιάδες νέοι σφαγιάστηκαν στην προσπάθεια να εξασφαλίσουν προπύργιο για τις δυνάμεις που –μαζί με τις σοβιετικές δυνάμεις στην Ανατολή– θα άλλαζαν τον ρουν του πολέμου. Αυτό που δεν μπορούσε κανείς να προβλέψει ήταν ότι αυτή η ημέρα θα οδηγούσε στην πιο μακρά περίοδο ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη. Ούτε θα φανταζόταν ότι αυτό που γεννήθηκε μέσα στις φλόγες –η αφοσίωση για την ειρήνη– θα κινδύνευε 70 χρόνια αργότερα, λόγω όχι νέας στρατιωτικής απειλής, αλλά από τη λήθη και την απερισκεψία ηγετών που δεν γνώρισαν οι ίδιοι τον πόλεμο. Μετά την D-Day, η σημαντικότερη μέρα στο ευρωπαϊκό ημερολόγιο είναι η 23η Ιουλίου του 1952, ημέρα ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα και Χάλυβα. Ενα χρόνο νωρίτερα και μόλις έξι μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πρώην εχθροί Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Ολλανδία είχαν συμφωνήσει σε αυτή τη συνθήκη, πιστεύοντας ότι μέσω της ένωσης θα έθεταν τέλος στους ατελείωτους πολέμους της Ευρώπης. Οι έξι χώρες ήταν ο πυρήνας της σημερινής Ευρωπαϊκής Ενωσης των 28 χωρών-μελών. Το 1989 ήταν άλλη μία σημαδιακή μέρα – τότε άρχισε η κατάρρευση του Σοβιετικού Μπλοκ, με αποτέλεσμα τον Μάιο του 2004 να ενταχθούν στην Ε.Ε. οκτώ χώρες πρώην δορυφόροι της Σοβιετικής Ενωσης. Σήμερα, το 2014, η Ευρωπαϊκή Ενωση βρίσκεται σε κρίση.

Πολλές χώρες-μέλη αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες· ο αποπληθωρισμός, η ανεργία και το χρέος (κρατικό και ιδιωτικό) απειλούν με μαρασμό την Ευρωζώνη· η διευρυνόμενη ανισότητα μεταξύ χωρών-μελών και μεταξύ κοινωνικών ομάδων επαναφέρει εντάσεις και έχθρες που είχαν ξεχαστεί τα χρόνια της ανάπτυξης και της ευημερίας, απειλώντας τη συνοχή της Ενωσης και πολλών χωρών-μελών. Αναζητώντας τρόπους να εξασφαλίσουν την ευημερία των πολιτών τους ενώ τα χρέη αυξάνονται, οι ηγέτες της Ε.Ε. βρίσκονται στις συμπληγάδες της ανάγκης να εμβαθύνουν την Ενωση, ενώ ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός πολιτών και πολιτικών δυνάμεων διαφωνεί με αυτό, θέλγεται από τον απομονωτισμό. Πέρα από τις «εσωτερικές» προκλήσεις, η Ε.Ε. χάνει έδαφος και στο γεωστρατηγικό επίπεδο. Η στρατιωτική και τεχνολογική ηγεμονία των ΗΠΑ, η οικονομική άνοδος της Κίνας και άλλων χωρών, καθώς και το σκληρό πολιτικό παιχνίδι της Ρωσίας, επιτείνουν την αίσθηση ότι η Ε.Ε. χάνει συνεχώς σε επιρροή. Οι πολιτικές δυνάμεις της θρυμματίζονται – και μαζί τους το όραμα μιας Ενωσης που συνεχώς θα βελτιώνει τις ζωές των πολιτών της.

Οι λιγοστοί πλέον βετεράνοι του πολέμου που θα βρεθούν στη Νορμανδία σήμερα μπορούν να είναι υπερήφανοι που συμμετείχαν στα πρώτα βήματα ενός μεγάλου πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού θριάμβου. Οι ηγέτες που θα βρεθούν κοντά τους θα καταλάβουν ότι η μάχη που άρχισε τότε δεν τελείωσε και ότι κινδυνεύει να χαθεί;

 
Leave a comment

Posted by on June 7, 2014 in D-Day, Νορμανδία

 

Μέρκελ: Ευχαριστώ τους Συμμάχους που σταμάτησαν το ναζισμό

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ εξέφρασε την «ευγνωμοσύνη» της χώρας της για τις θυσίες που πρόσφεραν οι συμμαχικές δυνάμεις για την απελευθέρωση της Ευρώπης από το ναζισμό σήμερα, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για την 70ή επέτειο της Απόβασης στη Νορμανδία.

«Η 6η Ιουνίου του 1944 δεν ήταν η ημέρα της οριστικής απελευθέρωσης, όμως υπήρξε η ημέρα της αρχής της απελευθέρωσης, που μας επιτρέ πει να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας απέναντι στις τεράστιες θυσίες που έκαναν οι Σύμμαχοι προκειμένου να μας απελευθερώσουν από το ναζισμό» δήλωσε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στο Ρανβίλ νωρίτερα απόψε.Η Μέρκελ, συνοδευόμενη από τον υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς κατέθεσε στεφάνι στο κεντρικό μνημείο του βρετανικού στρατιωτικού νεκροταφείου της περιοχής και, στο χώρο μπροστά το μνημείο για τους Γερμανούς στρατιώτες, περιλαμβανομένου ενός αγνώστου.

«Το Ρανβίλ είναι συμβολικό μέρος της σημαντικής αυτής ημέρας καθώς ήταν η πρώτη κοινότητα που απελευθερώθηκε μετά την Απόβαση» επισήμανε η καγκελάριος. Όμως «η απελευθέρωση είχε ένα φοβερό τίμημα: εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πλήρωσαν με την ζωή τους για την ειρήνη και την ελευθερία και δεν επέστρεψαν ποτέ στις οικογένειές τους» προσέθεσε η Μέρκελ.